Long March and Hunger Strike for Free Burma and Daw Aung San Suu Kyi

Interview with Burmese Refugee Maung Maung Tate

2009-10-09T19:54:00.000-07:00

To protest the continuing suppression of democracy in Burma, Buddhist monk Maung Maung Tate and some companions recently completed a 900 mile march to the United Nations in New York City and a nine day hunger strike. The monks also gathered in protest outside United Nations buildings in New York, to pressure the U.N. Security Council to take action in Burma.
Causecast’s Jonathan Harris recently had an opportunity to speak with Maung Maung Tate about his dedicated activism and the pursuit of freedom for Burma and imprisoned democratic leader Aung San Suu Kyi. Tate’s answers were translated into English by Moe Chan.

JH: So, where to begin. What day did the hunger strike end?
MMT: It just ended last Sunday.

JH: How long was it going on, and how was the decision made that that would be the course of action to take?
MMT: It began on September 18 and went until the 27, and before that we sat in for nine days as a sit-in protest, and before the sit-in we took a little more than 3 months for the 900 mile march. We started from Fort Wayne, Indiana.

JH: Once you arrived at the United Nations building, what happened there? Did anyone recognize you? Did anyone ask you questions? What was your experience there?
MMT: We distributed pamphlets and of course there were international diplomats passing by, and many of the international diplomats passing by agreed with us, and some came back with their own media people and documented our actions. And some of the people passing by stopped and signed the petition.

JH: What did the petition say, and what is your ultimate goal?
MMT: The first goal is for the United Nations Security Council to resolve the Burma problem immediately. Secondly, we are asking that the United Nations General Assembly remove the illegal representatives, the regime, from the United Nations, and replace the seats with legitimate representatives of the people of Burma. Furthermore, we demand that the legitimate representatives be the winners of the 1990 general elections. Moreover, when we request the international community to replace the military representatives with the 1990 election winners, the United Nations must show by example. It should start at the United Nations.

JH: Do you feel you are closer to achieving those goals? Do you feel you are closer to a resolution with the United Nations, or that they will act on either of these tenets?
MMT: Yes, right now some of our representatives are already speaking to the international diplomats regarding the matter and they have a meeting with many of the officials at the United Nations. I think the process has already begun and should move forward. I would like to add that for us, the spokesperson is myself.

JH: So what do you think concerned Americans and other concerned citizens of the world should do if they feel like you and want these same two goals to be met – that the issue in Burma be resolved and that legitimate representatives are put in place?
MMT: I believe that the United States has been consistently supporting our cause and there is no doubt about it. In 2004, ten days into our actions at the United Nations, the United States representative to the United Nations, named Stuart Holliday, came to us and told us that they would help with our cause and discuss our Burma issues at the United Nations. The U.S. has been consistent in pushing our agenda at the United Nations forward and subsequently the U.N. council ended up discussing Burma’s issues. In 2006 and 2007, they continued to discuss Burma and finally it came to some decision making about Burma’s issues. For the Americans, I would like to suggest and request that you speak to the United States government to help implement the requests that we have been making throughout the years, which are to resolve Burma’s issues through United Nations mechanisms such as the Security Council. There is also a group called Friends of Burma founded by Secretary-General Ban Ki-moon and certainly, of course, for the American people to work with the U.N. members to no longer legitimize the military junta’s representatives at the United Nations.

JH: Now that after the trial Aung San Suu Kyi was given another 18 months of house arrest, do you believe the military government will release her when the new sentence is over? Or what do you think they will do?
MMT: The reason they placed Aung San Suu Kyi under house arrest for 18 more months is only because, as we predicted, they don’t want her to compete in the 2010 elections. From what I understand, they will continue to detain her until the 2010 elections are over.

JH: What do you think the chances are of a resolution? Do you think it’s possible to put enough pressure on them to allow Aung San Suu Kyi to participate in those elections?
MMT: As of now, we don’t have any 2010 elections because they haven’t reached international standards of the way they will be holding their 2010 elections. If they want their elections to be legitimate and recognized by the international community, they must respond to the requests that the National League for Democracy Party has made, which is first of all to release all political prisoners, including Aung San Suu Kyi, and they need to evaluate, and perhaps make corrections to the constitution they have drawn up in 2008. The international community must have a system to help monitor the election process to make it free and fair and make sure that all those political parties and leaders are able to participate. Until then, we don’t believe the 2010 elections are suitable to anyone.

JH: Okay, I want to get back to the hunger strike and the process of that. Is it something that you have done before and was it extremely arduous? How do you feel it helped affect your resolve and the mission while you were in New York at the United Nations?
MMT: Even before we actually began our actions, we have stressed that what we will do, especially with the walking of 900 miles, the sit-in, and the nine day hunger strike, we have done what we set out to do, and in the meantime we have sent out letters to the United Nations Secretary and to other nations, especially nations that are concerned about Burma issues. We have requested the previous demands that I have mentioned to you, and we will continue to the follow up with some of our representatives with these matters.

JH: So what’s the next thing you plan to do? There is obviously much more to be done, so now that the walk and the hunger strike are over, what are you going to do now to continue to get the word out and encourage the United Nations to take these actions?
MMT: As of now, we are planning to continue with further actions, such as collecting petitions, and doing similar actions in other parts of the world with the support of colleagues. Of course, our spokesperson will continue to follow up as he has been working on these issues.

JH: Is there anything else you would like to add to tell people who will be reading this interview?
MMT: One thing I would like to add is that currently, although the Burmese regime has extended Aung San Suu Kyi’s house arrest, they arrested her before the 18 month extension. The last time they began their arrest was at the end of May 2003, when they tried to assassinate her in a very small village and after they failed to assassinate her, they put her in prison then continued with the house arrest. When looking at all these facts, any international government can determine it’s obvious that the military junta has done many, many illegal activities. It is obvious that this regime has done these brutal acts against our people. The world must do more to take action against the regime. The fact that our leader has not been released and they continue to detain her is an illegal act that the military junta has done, and the world should not stand and watch the military regime to continue with its brutal act.

Photo by CAUSECAST, flickr.
Posted by Causecast

Burmese Hunger Strike at United Nations 2009 General Assembly

2009-10-07T07:15:00.000-07:00

silenced

2009-10-06T13:14:00.000-07:00

Causecast: Interview with Burmese Refugee Maung Maung Tate

2009-10-05T23:44:00.000-07:00

Read interview here:
http://www.causecast.org/news_items/9031-interview-with-burmese-refugee-maung-maung-tate

အစာအငတ္ခံဆႏၵျပျခင္း ၉ ရက္ေျမာက္ေန႔ႏွင့္ ပိတ္ပြဲအခမ္းအနား 9th day of Hunger Strike at the front of United Nation Building and Closing Events

2009-10-04T08:26:00.001-07:00

အစာအငတ္ခံဆႏၵျပျခင္း ၉ ရက္ေျမာက္ေန႔ ႏွင့္ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္ေျမာက္ေရး ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္းႏွင့္ အစာအငတ္ခံ ဆႏၵျပျခင္း ပိတ္ပြဲအခမ္းအနား

အစာအငတ္ခံဆႏၵျပပြဲ ေနာက္ဆံုးေန႔ကို ရဲေဘာ္မ်ား အားက်ိဳးမန္တက္ တိုက္ပြဲ၀င္ေနၾကစဥ္

Signature Campaingn အတြက္ လာေရာက္လက္မွတ္ထိုးေပးေနေသာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံမ်ား

နယူးေယာက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားကလည္း လာေရာက္အားေပးေနၾကစဥ္

ထိုေန႔မွာပင္ KHALISTAN ႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံသားမ်ားကလည္း သူတို႔လြတ္လပ္ေရးအတြက္ လာေရာက္ေတာင္းဆိုတိုက္ပြဲ၀င္ေနၾကစဥ္

Washington DC ရွိ VOA သတင္းဌာနမွ ဗြီဒီယိုမွတ္တမ္းအဖြဲ႔ကလည္း သတင္းမွတ္တမ္းလာေရာက္ယူေနစဥ္

ပိတ္ပြဲအခမ္းအနားအား ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ သီရိလကၤာဘုန္းေတာ္ႀကီးတပါးက

ၾကြခ်ီလာခဲဲ့ၾကစဥ္

နယူးေယာက္ၿမိဳ ႔ရွိ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအင္အားစုတခ်ိဳ ႔မွ ပိတ္ပြဲအခမ္းအနားကို ခ်ီတက္ခါ လာေရာက္အားေပးၾကစဥ္

“ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ေရး ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္းႏွင့္ အစာအငတ္ခံဆႏၵျပျခင္း” ကို အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ အင္ဒီယားနားျပည္နယ္၊ ဖို႔၀ိန္းၿမိဳ ႔မွ နယူးေယာက္ျပည္နယ္ရွိ ကုလသမဂၢ႐ံုးခ်ဳပ္သို႔ မိုင္ေပါင္း ၉၀၀ ခရီးရွည္ခ်ီတက္ကာ ထိုင္သပိတ္ႏွင့္ အစာအငတ္ခံဆႏၵျပပြဲ (၉ရက္) ကို ေအာင္ျမင္စြာျပဳလုပ္ၿပီးခဲ့သည္။

ဤျပည္ပႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈကို အဖက္ဖက္မွ လူအား၊ ေငြအားႏွင့္ တိုင္းျပည္အေပၚေစတနာထား၍ ႐ြပ္႐ြပ္ခၽြန္ခၽြန္ တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ေသာ ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္ ခ်ီတက္ရာလမ္းတေလွ်ာက္ရွိ ၀ိုင္း၀န္းကူညီခဲ့ၾကေသာ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားအားလံုးအား ဤေနရာမွေန၍ အထူးေက်းဇူးတင္ရွိေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္။

ညီညြတ္ျခင္းမွသည္ ေအာင္ပြဲဆီသို႔႔

ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရး မုခ် ေအာင္ျမင္ရမည္

ႏိုင္ငံတာကလႈပ္ရွားမႈေကာ္မတီ (USA)

ဆႏၵျပျခင္း ၈ ရက္ေျမာက္ေန႔ 8th day of Hunger Strike at the front of United Nation Building

2009-10-03T20:07:00.000-07:00

ရဲေဘာ္မင္းေ႐ႊဦးအား သတင္းေထာက္မ်ားမွ ေမးျမန္းေနစဥ္

ရဲေဘာ္ ကေဘာယူအား သတင္းေထာက္မ်ားမွ ေမးျမန္းေနစဥ္

ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္တိတ္ႏွင့္ ရဲေဘာ္ေစာငိုတို႔အား သတင္းေထာင္မ်ားက ေမးျမန္းေနစဥ္

အစာအငတ္ခံဆႏၵျပျခင္း ၈ ရက္ေျမာက္ေန႔ အမွတ္တရ မွတ္တမ္းဓါတ္ပံမ်ား

အစာအငတ္ခံဆႏၵျပျခင္း ၇ ရက္ေျမာက္ေန႔ 7th day of Hunger Strike at the front of United Nation Building

2009-10-03T19:39:00.000-07:00

၇ ရက္ အစာအငတ္ခံ ဆႏၵျပၿပီး ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနေသာ ရဲေဘာ္မ်ား

အစာအငတ္ခံ ဆႏၵျပၿပီး ၇ ရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ ႏိုင္ငံတကာမွ UN အစည္းအေ၀းအား လာေရာက္ ဆႏၵျပေနေသာ သူမ်ား

အစာအငတ္ခံ ဆႏၵျပေနေသာ ရဲေဘာ္မ်ားအား လာေရာက္အားျဖည့္ေနေသာ ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္အတူ

အစာအငတ္ခံဆႏၵျပျခင္း ၆ ရက္ေျမာက္ေန႔ 6th day of Hunger Strike at the front of United Nation Building

2009-10-03T14:34:00.000-07:00

အစာအငတ္ခံဆႏၵျပျခင္း ၆ ရက္ေန႔႔၌ ယူတီကာၿမိဳ ႔မွ ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္ အတူ

ဆႏၵျပရဲေဘာ္မ်ားအား သတင္းရယူေနစဥ္

အီရန္ အတိုက္အခံမ်ားကလည္း Signature Campaign အား လက္မွတ္ထိုးေပးေနၾကစဥ္

မစၥတာ အာလက္ဇႏၵားမွ ျမန္မာ့အေရးအေၾကာင္း ရွင္းလင္းေျပာၾကားေနစဥ္

သတင္းေထာက္မ်ား သတင္းရယူေနစဥ္

အစာအငတ္ခံ ဆႏၵျပျခင္း ၆ ရက္ေျမာက္ေန႔ အမွတ္တရ ဓါတ္ပံုမ်ား

2009-09-30T18:40:00.000-07:00

အစာငတ္ခံဆႏၵျပျခင္း (၅) ရက္ေျမာက္ေန႔
စက္တင္ဘာလ (၂၂) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

ပန္းၿခံသို႔ နံနက္ (၈) နာရီ (၄၅) မိနစ္တြင္ေရာက္ရွိသည္။ လမ္းမ်ားပိတ္ထား၏။ ဒီပလိုမက္ကားမ်ားမွလြဲ၍ မဝင္ရပါ။ လုံၿခဳံေရးထူထပ္လွ၏။ ယေန႔အဖို႔ ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔ ရထားျဖင့္လာၾကသည္။ အနီးရွိဆိုင္တြင္ ပစၥည္းတခ်ဳိ႔ အပ္ထားခဲ့၍ ေတာ္ပါေသးသည္။ မဟုတ္ပါက ထမ္း၍ယူလာရမည္။ မထမ္းႏိုင္ေတာ့ပါ။ အားမရွိေတာ့။ အခမ္းအနားကို အက်ဥ္း႐ုန္းျပင္ဆင္လိုက္သည္။

ဆႏၵျပရာပန္းၿခံသို႔ ေရာက္ကတည္းက သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္အဖြဲ႔တဖြဲ႔ ဆႏၵျပေနသည္။ တိဘက္အဖြဲ႔ကလည္း အခမ္းအနားျပင္ဆင္ေနၾက၏။ တိဘက္ဘုန္းေတာ္ႀကီးကိုလည္း ေတြ႔ရသည္။

(၉) နာရီ (၁၅) မိနစ္တြင္WCBS Radio ႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးရသည္။ ေလာေလာဆယ္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အတြက္ ေနရာ က်ယ္က်ယ္ရထားသည္။ ေထာက္လွမ္းေရးေရာက္လာ၏။ ေနာက္ထပ္မ်ားျပားေသာအဖြဲ႔မ်ား ေရာက္လာ စရာရွိသျဖင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ေနရာ က်ဥ္းသြားလိမ့္မည္ဆို၏။ ေျပာရင္းဆိုရင္း ရဲမ်ားက အတန္းမ်ားလာခ်လိုက္သျဖင့္ ေနရာက်ဥ္းသြားေလ၏။ အလံတိုင္မ်ားသည္ သစ္သားေခ်ာင္းမ်ားျဖစ္ေနသျဖင့္ ႐ုပ္သိမ္းလိုက္ရသည္။

တိဘက္အဖြဲ႔က အႀကီးအက်ယ္ေၾကြးေၾကာ္ဆႏၵျပေန၏။ ကုလသမဂၢကို အိပ္ယာမွႏႈိးေနၿပီး၊ တ႐ုပ္ကို႐ႈတ္ခ် ေနသည္။ သီရိလကၤာအဖြဲ႔ေရာက္လာသည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားပါဝင္၏။ တခုတည္းေသာ သီရိလကၤာ ႏိုင္ငံျဖစ္ေရးအတြက္ လာေရာက္ဆႏၵျပေနျခင္းျဖစ္သည္။ လက္ရွိအစိုးရကို ေထာက္ခံေသာ အဖြဲ႔ျဖစ္ဟန္ တူပါ သည္။
တ႐ုပ္အဖြဲ႔တဖြဲ႔ကလည္း တရားထိုင္ေန၏။ Falun Gong အဖြဲ႔ျဖစ္ပါသည္။ မိမိတိုင္းျပည္အတြက္ လာေရာက္ ဆႏၵျပေနသူ အဖြဲ႔မ်ားအားလုံးသည္ အာရွတိုက္သားမ်ားခ်ည္းျဖစ္၏။ ဂ်ဴးအဖြဲ႔တဖြဲ႔လည္း ဆႏၵျပေနသည္။

ပန္းစည္းရွင္အဖြားႀကီးေရာက္လာသည္။ ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား ဘယ္အခ်ိန္ ေရာက္လာမည့္ အေၾကာင္း ေမးသည္။ တ႐ုပ္ေမာင္ႏွံ ေရာက္လာ၏။ ကိုးကန္႔တြင္ ျဖစ္ပ်က္ေနေသာကိစၥမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၎ေဒသရွိ တ႐ုပ္လူမ်ဳိးမ်ားကိုကူညီခ်င္ၾကသည္။ သို႔ရာတြင္ ျမန္မာျပည္သို႔ သူတို႔မသြားေရာက္ႏိုင္။ ကြန္ျမဴနစ္တ႐ုပ္ ကလည္း အစစ္အေဆးထူထပ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္ဆို၏။

မမိုင္ရာလည္းေရာက္လာသည္။ အာဏာရွင္မ်ားကို ငရဲပို႔မည့္ မိတ္ေဆြတ႐ုပ္လည္း သူ႔ဆိုင္းဘုတ္ကေလးကို ကိုင္၍ေရာက္လာသည္။ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဒါက္တာစိန္ဝင္း၊ ဇနီးေဒၚစီစီႏွင့္ သားေလးတို႔အဖြဲ႔ေရာက္လာသည္။ ကိုးကန္႔ျပည္သူမ်ားကို ကူညီခ်င္သည္ဆိုေသာ တ႐ုပ္မသည္ မမိုင္ရာႏွင့္ ဗ်ဴဟာခင္းက်င္းၿပီးေနာက္၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဒါက္တာစိန္ဝင္းႏွင့္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးသမႈျပဳေနသည္။

ဒီဗြီဘီသတင္းေထာက္ ကိုေအာင္ေအာင္ေရာက္လာ၏။ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး သံဃာ့တပ္ေပါင္းစု လႈပ္ရွားရန္ရွိသျဖင့္ မွတ္တမ္းတင္ရန္ ေရာက္လာျခင္းျဖစ္ဟန္တူသည္။ မစႏၵီလည္းေရာက္လာ၏။

VOA မွ သတင္းေထာက္လာေရာက္ဗ်ဴးသည္။ ေမးျမန္းခ်က္မွာ မည္သည့္အတြက္ ယေန႔လာေရာက္ အစာငတ္ခံဆႏၵျပေနေၾကာင္း။ ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္တိတ္၏ ေျဖဆိုခ်က္မွာ ကုလသမဂၢအေထြေထြညီလာခံ က်င္းပေနခ်ိန္တြင္ ျမန္မာ့အေရးကို အာ႐ုံစိုက္မိေစရန္၊ ၎အတြက္ အၿမဲတမ္းအဖြဲ႔ဝင္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ လုံၿခဳံေရး ေကာင္စီသို႔ စာပို႔ထားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ ၁၉၉ဝ ခုႏွစ္၊ ေမလေရြးေကာက္ပြဲအေကာင္အထည္ေဖၚေစလိုၿပီး၊ စစ္အာဏာရွင္တို႔ႀကံစည္သည့္ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကို ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း၊ တရားမဝင္အစိုးရကို မေထာက္ခံပါ စသည္တို႔ျဖစ္၏။

ဆက္လက္၍ Associated Press ကသတင္းေထာက္လည္း လာေရာက္ေမးျမန္း၏။ အဓိကေမးခ်က္မွာ အထက္ပါအတိုင္းပင္ျဖစ္သည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္ေျမာက္ေရးႏွင့္ ျမန္မာ့အေရး ကုလသမဂၢ မွ အေရးယူေဆာင္ရြက္ရန္ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ခဲ့ေၾကာင္း၊ အစာငတ္ခံ ဆႏၵျပ ေနေၾကာင္း ေျပာဆိုလိုက္၏။

ျမန္မာ့မိတ္ေဆြတခ်ဳိ႔ေရာက္လာသည္။ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး၊ သံဃာ့တပ္ေပါင္းစု ျပည္ပတာဝန္ခံ ဆရာေတာ္ဦးပညာေဇာတ ၾကြလာသည္။ နယူးေယာက္ၿမဳိ႔ေန ကိုေအာင္မိုးဝင္းလည္း ပါလာသည္။ အစီအစဥ္မွာ တိဘက္၊ အီရန္ႏွင့္ ျမန္မာအဖြဲ႔တို႔ ပူးေပါင္းၿပီး ဆႏၵျပရန္ရွိသည္။ ယေန႔တြင္လည္း ထိုပူးေပါင္းမႈတြင္ ဆရာေတာ္က မိန္႔ခြန္းေျပာၾကား၏။ တိဘက္ျပည္သူတို႔အတြက္ လည္းေကာင္း၊ ျမန္မာ့အေရးအတြက္လည္းေကာင္း ေဟာၾကားသည္။ အာဏာရွင္တို႔ဖိႏွိပ္မႈေၾကာင့္ တိဘက္ႏွင့္ ျမန္မာမ်ားသည္ ဤအခ်ိန္ဤေနရာ၌ လာေရာက္တိုက္ပြဲဝင္ေနၾကရေသာ တူညီေသာျဖစ္စဥ္ကို ေျပာျပသည္။

အဖြဲ႔အစည္းမ်ားသည္ စုံလင္လွ၏။ ဝါစိမ္းနီျပာ ခရမ္း မဲနယ္ လိေမၼာ္ စသည္ျဖင့္ အလံေပါင္းစုံေနသည္။ တိဘက္အဖြဲ႔က အလြန္တက္ၾကြ၏။ လူလည္းမ်ား၏။ အသံမစဲစတမ္းေၾကြးေၾကာ္ ေအာ္ဟစ္ေနၾကသည္။ Falun Gong အဖြဲ႔ကား ၿငိမ္သက္စြာတရားထိုင္ေန၏။ လမ္းတဖက္တြင္ သီရိလကၤာ အဖြဲ႔တဖြဲ႔ ထပ္ရွိသည္။ သူပုန္ကို ေထာက္ခံေသာ က်ားတံဆိပ္အလံ အဖြဲ႔ျဖစ္သည္။ ေအာ္ဟစ္ေန၏။

ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔ကား ခါတိုင္းကဲ့သို႔ပင္။ ရဲေဘာ္မိုးသီးဇြန္ေရာက္လာ၏။ ျပန္ခါနီးအခ်ိန္တြင္ ကိုရဲထြတ္ ေရာက္လာ၏။ အလွဴေငြေပးသြားပါသည္။ မနက္ျဖန္တြင္ တိဘက္၊ အီရန္၊ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး၊ သံဃာ့တပ္ေပါင္းစုဆရာေတာ္ ဦးပညာေဇာတ အမွဴးရွိေသာ ျမန္မာအဖြဲ႔တို႔ ပူးေပါင္းဆႏၵျပရန္ အစီအစဥ္ရွိပါေသးသည္။

ဆႏၵျပရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

2009-09-30T17:25:00.000-07:00

အစာငတ္ခံဆႏၵျပျခင္း (၄) ရက္ေျမာက္ေန႔
စက္တင္ဘာလ (၂၁) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၉) နာရီတြင္ ပန္းၿခံသို႔ေရာက္ရွိသည္။ ပန္းၿခံတြင္ လုံၿခဳံေရးထူထပ္လွ၏။ ရဲကားမ်ားျပည့္ေနသည္။ မေန႔ ကတည္းကပင္ ရဲအဖြဲ႔က အနီးအနား၌ ေစာင့္ေနသည္။

ကြၽႏု္္ပ္တို႔၏ အခမ္းအနားအျပင္အဆင္သည္ ယခုအခါဂိတ္ဆုံးသို႔ ေရာက္သြား၏။ တာဝန္ရွိသူမ်ားက တာဝန္ရွိစြာလာေျပာသျဖင့္ ဆိုင္းဘုတ္၊ ပိုစတာ၊ အလံ စသည္တို႔သည္ လုံးဝႀကဳိးခ်ည္၍မရေတာ့ပါ။ စာတမ္းကို တေနကုန္ ကိုင္ထားရမည္ျဖစ္၏။

(၁၁)နာရီထိုးခါနီးအခ်ိန္တြင္ ပန္းစည္းရွင္အဖြားႀကီးေရာက္လာသည္။ပန္းအိုးမ်ားကိုေရအသစ္လဲ၏။ လက္ကမ္း စာေစာင္ကူးထားသည္မ်ားကို လာေပးသည္။ ရဲေဘာ္ေစာငိုအတြက္ ျပင္သစ္ပန္းခ်ီဆရာမ်ား၏ ပန္းခ်ီကားပို႔စကဒ္မ်ားကို လက္ေဆာင္ေပးပါသည္။

(၃) နာရီထိုးခါနီးတြင္ မေန႔က ဖုန္းဆက္ထားသည္ဆိုေသာ ပုဂၢဳိလ္တဦးေရာက္လာသည္။ သတင္းယူေသာ အဖြဲ႔ ျဖစ္သည္။ ရဲေဘာ္မင္းေဆြဦးႏွင့္ ေမးျမန္းသမႈျပဳေန၏။

ရဲအဖြဲ႔ကလည္း ပန္းၿခံတြင္လာစုေနရာ လမ္းသြားလာသူမ်ားပင္ ေနရာမရွိျဖစ္ေနသည္။ ယေန႔အဖို႔ ဤေနရာ တြင္ အက်ဥ္းခ်ဳံးပါရေစ။

ဆႏၵျပရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

အစာအငတ္ခံ ဆႏၵျပျခင္း တတိယေန႔ 3rd of Hunger Strike at the front of UN Building

2009-09-30T08:39:00.000-07:00

အစာငတ္ခံဆႏၵျပျခင္း တတိယေန႔

စက္တင္ဘာလ ၂ဝ၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၉) နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္ အခမ္းအနားျပင္ဆင္ျပီးစီးသည္။ သာယာေသာေန႔ျဖစ္ပါသည္။ ကိုျမတ္ထြန္းေရာက္လာပါသည္။ ပန္းစည္းရွင္ အဖြားႀကီးလည္း ေရာက္လာပါသည္။ ပန္းအသစ္မ်ားထပ္ျဖည့္၏။ စကားစျမည္ေျပာၾကသည္။

ထိုအမ်ဳိးသမီးႀကီးသည္ ျပင္သစ္မဂၢဇင္း တြင္လုပ္ကိုင္ေနသူျဖစ္၏။ အႏုပညာႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အလုပ္ ျဖစ္ပါသည္။ အေရွ႔တိုင္းယဥ္ေက်းမႈကို ေလ့လာေနသူျဖစ္သည္။ ဓါတ္ပုံပညာႏွင့္ ေရွးေဟာင္းအႏုပညာမ်ား ပါဝင္သည္။ အေတာ္ၾကာၾကာ စကားေျပာၿပီးေနာက္ ႏႈတ္ဆက္ၿပီးျပန္သြားသည္။

(၁၁) နာရီ (၄၅) မိနစ္တြင္ ပန္းၿခံတာဝန္ရွိသူေရာက္လာသည္။ သစ္ပင္ႏွင့္ မီးတိုင္တို႔တြင္ ခ်ည္ေႏွာင္ထား ေသာ စာတမ္းကို ျဖဳတ္ခိုင္းပါသည္။ ထိုေၾကာင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ အျပင္အဆင္သည္ တတိယမၸိ ဒီဇိုင္းျဖစ္သြားပါ၏။ ပထမတုန္းကလည္း တႀကိမ္ျဖဳတ္ရၿပီးၿပီျဖစ္၏။ သံတန္းႏွင့္ သစ္သားအကန္႔တြင္ စာတမ္းကိုႀကဳိးႏွင့္ တန္းလိုက္ ၏။ အမွန္မွာေတာ့ ပန္းၿခံစည္းကမ္းႏွင့္ ည‡ိစြန္းလ်က္ရွိတုန္းပင္။

ပန္းၿခံရွိသစ္ပင္ႏွင့္ ဓါတ္တိုင္ကို အမွီျပဳၿပီး ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီမရႏိုင္ ဆိုသည္ကို မီးေမာင္းထိုးျပျခင္း ျဖစ္သည္။ ျပခ်င္လွ်င္ ကိုယ့္စတင္းကို ရွာေဖြလာရမည္ျဖစ္၏။ စတင္းႏွင့္ ခုံႏွင့္ တန္းႏွင့္ဆိုလွ်င္ ေငြတေထာင္ ေလာက္လိုပါသည္။ ေငြမရွိလွ်င္ စတင္းမရွိ။ စတင္းမရွိလွ်င္ ျပ၍မရ။ ဤကား ေလာကကို အစိုးရေသာ တရား လည္းျဖစ္၏။

လက္ကမ္းစာေစာင္တြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ဖုန္းနံပါတ္ကိုရသျဖင့္ တ႐ုပ္အဖြဲ႔တဖြဲ႔ ဖုန္းဆက္ေမးျမန္းသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ အစာငတ္ခံဆႏၵျပအဖြဲ႔သို႔ ေနာက္ထပ္အင္အားမည္မွ်ေရာက္လာမည့္အေၾကာင္း၊ တျခားေသာအဖြဲ႔မ်ားလည္း ေရာက္လာရန္ရွိမရွိ စသည္တို႔ကို ေမးျမန္းသည္။

ထို႔ေနာက္ နာရီဝက္ခန္႔ၾကာလွ်င္ ထိုအဖြဲ႔ေရာက္လာသည္။ အစာငတ္ခံဆႏၵျပသည့္ကိစၥ၊ လမ္းေလွ်ာက္ ခ်ီတက္သည့္ကိစၥမ်ားကို ေမးျမန္းသည္။ အေမးအျမန္းထူထပ္ၿပီး လက္မွတ္ထိုးမသြားေသာ ပုဂၢဳိလ္ျဖစ္သည္။ ေလ့လာသူတိုးရစ္အေနျဖင့္သာ လာသူဆို၏။ ပါလာေသာအဖြဲ႔ကလည္း ေလ့လာသူပုံစံေတာ့ေပါက္ပါသည္။ မည္သည့္သတင္းဌာနမွ မဟုတ္ပါ။

ေန႔လည္တြင္ တိုက်ဳိျဗဴ႐ို ဂ်ပ္စတိစီစတမ္အဖြဲ႔မွ လာေရာက္ေမးျမန္းသည္။ ဗီဒီယိုမွတ္တမ္း႐ိုက္သမား ႏွစ္ေယာက္ ႏွင့္ အရာရွိဟုယူဆရသူတေယာက္ျဖစ္ပါသည္။ အစာငတ္ခံဆႏၵျပေနသည့္အေၾကာင္း၊ ကုလသမဂၢသို႔ တင္ျပခ်င္သည့္အေၾကာင္းမ်ား ႏွင့္ ဤလႈပ္ရွားမႈကို မည္ကဲ့သို႔စတင္ခဲ့ေၾကာင္း ေမးျမန္းပါသည္။
အခမ္းအနားျပင္ဆင္ထားသည္မ်ားကို ေထာင့္စုံေအာင္႐ိုက္ကူးသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပုံပန္းခ်ီကား၊ ဆိုင္းဘုတ္ႏွင့္ စာတမ္းမ်ားကို အေသအခ်ာ႐ိုက္ကူးသည္။

ညေန (၆) နာရီထိုး၍ ပစၥည္းမ်ားသိမ္းၿပီး ကားေပၚတင္ေနစဥ္ ကိုးရီးယားပုဂၢဳိလ္တဦးေရာက္လာၿပီး လက္ကမ္း စာေစာင္ေတာင္းပါသည္။ ကိုးရီးယားမီရွင္အဖြဲ႔မွဟု မိတ္ဆက္ပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏လႈပ္ရွားမႈကို အားေပး ေထာက္ခံေၾကာင္းေျပာဆိုသည္။ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းတင္ျပရန္ အခ်ိန္ေကာင္း ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ေျပာသည္။ ေစာေစာကလာေသာ တ႐ုပ္ႏွင့္ေတာ့ ကြာျခားလွသည္။ တိုင္းျပည္ျပန္ပါက အနည္းဆုံး ထမင္းအိုးကြဲမည္ကို သတိျပဳရမည္။

ေကာင္းေလစြ။ အသက္ကိုဉာဏ္ေစာင့္၏။ သိန္းစိန္ကို မည္သူေစာင့္မည္မသိ။ ၾကက္ဥပုပ္ႏွင့္ ေစာင့္ရန္ အစီအစဥ္ရွိသလိုလို ၾကားရသည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ စစ္ဗိုလ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္မ်ား၏ လူ႔သက္တမ္းသည္ အ႐ူးေထာင္ ႏွင့္ သခ်ႋဳင္းတြင္ မွတ္ပုံတင္ေလွ်ာက္ထား၏။

ဆႏၵျပရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

Hunger Strike featured on Russia Today.

2009-09-29T23:48:00.000-07:00

UN: showing up & showing off

Watch video and read full story by Russia Today.

အစာအငတ္ခံဆႏျပျခင္း ဒုတိယေန႔ 2nd day of Hunger Strike at the front of UN Building

2009-09-24T11:54:00.000-07:00

အစာငတ္ခံဆႏၵျပျခင္း ဒုတိယေန႔
စက္တင္ဘာလ (၁၉) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၈) နာရီခြဲတြင္ ေရာက္ရွိသည္။ ဦးေက်ာ္ဝင္း (စာေရးဆရာ ေရႊျပည္စိုး) ၏ မိတ္ေဆြျဖစ္သူ Utah ျပည္နယ္၌ေနထိုင္သူ ကိုျမတ္ထြန္း ေရာက္လာသည္။ အခမ္းအနားျပင္ဆင္ျခင္းတြင္ ဝိုင္းဝန္းကူညီပါသည္။ ေငြ (၁ဝဝ) လည္း ကူညီပါ၏။ ခါတိုင္းေန႔မ်ားကဲ့သို႔ အခမ္းအနားကို ျပင္ဆင္ေနရာရဲဌာနမွ ထရပ္ကားမ်ား ေရာက္လာၿပီး ပန္းၿခံတြင္ဆႏၵျပသူအဖြဲ႔မ်ားအတြက္ သံတန္းေနရာမ်ားျပင္ဆင္ရာ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ စာတမ္းမ်ား၊ အခင္းမ်ား စသည္တို႔ကို ေခတၱေရႊ႔ထားရသည္။

ပန္းၿခံအျပည့္ သံတန္းေနရာမ်ား၊ အကြက္မ်ားခ်ထား၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ေနရာသည္ ခါတိုင္းႏွစ္မ်ားအတိုင္း ယခင္ေနရာမွာပင္ရွိပါေသးသည္။ ဤကဲ့သို႔ ပန္းၿခံအျပည့္အကြက္ခ်ထားလွ်င္ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႔မ်ား ေရာက္လာေတာ့မည္။ အင္အားမ်ားျပားလွသျဖင့္ ပန္းၿခံတခုလုံးျပည့္ႏွက္ေနေလ့ရွိသည္။

ယူတီကာမွ ကိုေဇာ္ေဇာ္ ႏွင့္အဖြဲ႔လည္း မနက္ကတည္းက အတူလာသည္ျဖစ္ရာ ညေနအထိေနေပးပါသည္။ ကိုေဇာ္ေဇာ္သည္ ခရီးရွည္အဖြ႔ဲ ျပန္ၾကားေရးဌာနမွျဖစ္ၿပီး ခရီးရွည္ဘေလာ့ဂ္ကိုဖန္တီးေနသူျဖစ္သည္။ ယူတီကာၿမဳိ႔တြင္ တျခားေသာကိစၥရပ္မ်ားကလည္းရွိသျဖင့္ မအားလပ္ႏိုင္ပါ။ ထိုေၾကာင့္ ညေန (၃) နာရီတြင္ ယူတီကာၿမဳိ႔သို႔ျပန္ရမည္ျဖစ္၏။

မြန္းလြဲ (၂) နာရီထိုးရန္ (၁၅) မိနစ္အလိုတြင္ ဦးကိုေလးႏွင့္ မအာယီး တို႔ဇနီးေမာင္ႏွံေရာက္လာပါသည္။ ခရီးရွည္အဖြဲ႔ အစာငတ္ခံဆႏၵျပေနသည္ကို လာေရာက္အားေပးျခင္းျဖစ္သည္။ ကားရပ္ရန္ေနရာ အခက္အခဲ ရွိသျဖင့္ ၾကာၾကာမေနႏိုင္ပါ။ အလွဴေငြထည့္ၿပီးေနာက္ ႏႈတ္ဆက္ၿပီးျပန္သြားၾကပါသည္။ ဦးကိုေလး၊ မအာယီး ႏွင့္ မိတ္ေဆြမ်ား၏ အလွဴေငြ (၁ဝဝ) ျဖစ္ပါသည္။

ပန္းစည္းရွင္ အဖြားႀကီးလည္းေရာက္လာပါသည္။ ပန္းအိုးႏွစ္အိုးစလုံးအသစ္လဲေပးပါသည္။ အလွဴေငြလည္း ေနာက္ထပ္ (၁ဝဝ) ထည့္ပါ၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ျမန္မာ့အေရးလႈပ္ရွားသ၊ူ မိုင္ေပါင္း (၉ဝဝ) ခရီးရွည္လမ္းေလွ်ာက္ျခင္း ႏွင့္ အစာငတ္ခံဆႏၵျပျခင္းကုိ အထူးေထာက္ခံအားေပးသူျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာျပည္ မၾကာမီလြတ္ေျမာက္ရမည္။

ညေန (၅) နာရီထိုးရန္ (၂ဝ) မိနစ္အလိုတြင္ ဦးသန္းတင္ေရာက္လာပါသည္။ ဦးေနဝင္းအာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ တိုင္းျပည္သို႔ မျပန္ေတာ့သူျဖစ္ပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔ကို အလွဴေငြပ့ံပိုးသူလည္းျဖစ္၏။ စကားစျမည္ ေျပာၾကပါသည္။ ျမန္မာျပည္ကိစၥမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ အင္တာနက္မ်ားတြင္ ရွာေဖြဖတ္႐ႈေနသူလည္းျဖစ္သည္။

ညေန (၆) နာရီတြင္ ယေန႔အဖို႔ကို သိမ္းလိုက္ၾကသည္။

ဆႏၵျပသူတဦးတင္ျပသည္။

အစာအငတ္ခံဆႏၵျပျခင္း ပထမေန႔ 1st day of Hunger Strike at the front of UN Building

2009-09-22T20:01:00.000-07:00

အစာငတ္ခံဆႏၵျပျခင္း ပထမေန႔
စက္တင္ဘာလ (၁၈) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

ပန္းၿခံသို႔ ေစာစီးစြာေရာက္ၿပီးေနာက္ အခမ္းအနားျပင္ဆင္သည္။ တျခားၿမဳိ႔မ်ားမွ ခ်ီတက္လာသူမ်ားမွာ ယူတီကာၿမဳိ႔မွ ရဲေဘာ္ေဇာ္ေဇာ္၊ ရဲေဘာ္စိုးခိုင္၊ ရဲေဘာ္အဲနာ၊ ရဲေဘာ္ႏိုႏို တိုိ႔ (၅) ဦးျဖစ္သည္။ နံနက္ (၃) နာရီ ကတည္းက ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ဌာနခ်ဳပ္သို႔ ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္။

ေနာက္တဖြဲ႔မွာ Tenessee ျပည္နယ္မွ ဦးပန္းလႈိင္၊ ခရစ္ယာန္ဘုန္းႀကီး ဖာသာဘူးခရစ္၊ ကိုရဲဝင္း၊ ေဆာ့ဝါး၊ ေထာ့မာ၊ ကိုေအာင္မ်ဳိး တို႔ (၆) ဦးျဖစ္သည္။ ဤအဖြဲ႔မွာ ညကတည္းကပင္ ကိုမင္းဆန္းမင္းအိမ္သို႔ ေရာက္ရွိ ေနသျဖင့္ ယေန႔ နံနက္တြင္ ကိုမင္းဆန္းမင္းက ဆႏၵျပရာပန္းၿခံသို႔ လာပို႔ျခင္းျဖစ္သည္။

ယေန႔အစာငတ္ခံမည့္ပုဂၢဳိလ္မ်ားမွာ ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္တိတ္၊ ရဲေဘာ္ေစာငို၊ ရဲေဘာ္ကေဘာယူ၊ ရဲေဘာ္စိုးခိုင္၊ ရဲေဘာ္အဲနာ၊ ရဲေဘာ္ေအာင္မ်ဳိး၊ တပ္မဟာ (၁) တို႔ (၆) ဦးျဖစ္သည္။ မိုင္ (၉ဝဝ) ခရီးရွည္ လမ္းေလွ်ာက္ ရဲေဘာ္မ်ားမွလြဲ၍ ဧည့္သည့္ရဲေဘာ္မ်ားမွာ မနက္ျဖန္ျပန္ရမည္ျဖစ္သည္။ တေန႔တာအစာငတ္ခံျခင္းျဖင့္ အားျဖည့္ျခင္းျဖစ္သည္။

နံနက္ (၈) နာရီ (၅) မိနစ္တြင္ မက္ဆာခ်ဴးဆက္ မွ ေလ့လာေရးအဖြဲ႔တဖြဲ႔ေရာက္လာသည္။ ဦးေဆာင္ လာသူမွာ Mr Paul ျဖစ္သည္။ အထက္တန္းေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလးမ်ားပါဝင္သည္။ သူတို႔ အဖြဲ႔ တြင္ (၁၄) ေယာက္ရွိသည္။ အနာဂတ္၌ ထက္ျမက္ေသာလူငယ္မ်ားျဖစ္လာေစရန္ ယခုကတည္းက သင္ၾကား ေလ့က်င့္ ေနျခင္းျဖစ္သည္။

အစာငတ္ခံဆႏၵျပေနရျခင္းအေၾကာင္းမ်ားကို ရွင္းလင္းေျပာျပရသည္။ လက္မွတ္မ်ားကိုလည္း ထိုးေပးၾကသည္။ (၉) နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္ ေနသည္ လင္းကနဲပြင့္လာ၏။ ယေန႔ စက္တင္ဘာလ (၁၈) ရက္၊ အစာငတ္ခံဆႏၵျပျခင္း စတင္သမႈကို မွတ္တမ္းတင္သည့္သေဘာျဖစ္သည္။

(၉) နာရီ (၂ဝ) မိနစ္တြင္ သာသနာ့ဥေသွ်ာင္ေက်ာင္းမွ ဆရာေတာ္ၾကြလာပါသည္။ ကိုမိုးခ်မ္းက ႀကိဳလာျခင္းျဖစ္သည္။ (၁ဝ) နာရီထုိးရန္ (၁၅) မိနစ္အလိုတြင္ သာသနာ့ဥေသွ်ာင္ဘုန္းေတာ္ႀကီး (၃) ပါးºကြလာပါ၏။ ရဲေဘာ္မင္းေဆြဦးက ႀကဳိလာျခင္းျဖစ္သည္။ သာသနာ့ဥေသွ်ာင္ဆရာေတာ္မ်ားမွာ ဦးစေႏၵာဘာသာစာရ (အတြင္းေရးမွဴးဆရာေတာ္)၊ ဦးဣျႏၵာစာရ၊ ဦးပညာဝံသ၊ ဦးစေႏၵာသာသ စုစုေပါင္း (၄) ပါးျဖစ္ပါ၏။

(၁ဝ) နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္ အခမ္းအနားကို ငါးပါးသီလခံယူျခင္းျဖင့္ စတင္လိုက္သည္။ မစတင္မီ ကိုဝင္းရွိန္ေမာင္ေရာက္လာသျဖင့္ အင္အားမ်ားျပားသြားပါသည္။ ဆရာေတာ္ဦးစေႏၵာဘာသာစာရ က အခမ္းအနားစတင္သည့္ အဖြင့္အေနျဖင့္ ၾသဝါဒမိန္႔ၾကားပါသည္။

ယခုကဲ့သို႔ၾကြလာျခင္းမွာ ျမန္မာျပည္စစ္အာဏာရွင္ကို ဆန့္က်င္သည့္အေနျဖင့္လည္းေကာင္း၊ မိုင္ေပါင္း (၉ဝဝ) ခ်ီတက္လာသည့္ ရဲေဘာ္မ်ား၏ အစာငတ္ခံဆႏၵျပ လႈပ္ရွားမႈကို အားေပးသည့္သေဘာျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ဒုကၡေရာက္ေနေသာျမန္မာျပည္သူမ်ားအတြက္ တတ္ႏိုင္သည့္ဘက္မွ မိမိနည္းမိမိဟန္ျဖင့္ တိုက္ပြဲဝင္ လႈပ္ရွားမႈကို သာသနာ့ဥေသွ်ာင္ဆရာေတာ္မ်ားက ႀကိဳဆိုေၾကာင္း စသျဖင့္ မိန္႔ၾကားပါသည္။

ဆက္လက္၍ ဆရာေတာ္မ်ားက ေမတၱာသုတ္ရြတ္ဖတ္ၿပီး ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔ရာ ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္တကြ ၾကြေရာက္လာသူအေပါင္းက သာဓုေခၚၾကပါသည္။ ခရစ္ယာန္ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဖာသာဘူးခရစ္ကလည္း ဆုေတာင္းေပးပါသည္။

ဖြင့္ပြဲအခမ္းအနားၿပီးဆုံးေသာ္ ဓါတ္ပုံမွတ္တမ္းတင္ၾကသည္။ ဆရာေတာ္မ်ားလည္း တျခားေသာ ပင့္ဖိတ္ ထားသည့္ေနရာမ်ားသို႔ ၾကြရဦးမည္္ျဖစ္သျဖင့္ ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားပါသည္။

နယူးေယာက္ၿမဳိ႔မွ တခ်ဳိ႔ေသာမိတ္ေဆြမ်ား ေရာက္လာၾကပါသည္။ အေမရိကန္တခ်ဳိ႔လည္း အင္တာလာဗ်ဴး သူမ်ားရွိ၏။ ညေန (၄) နာရီခြဲခါနီးတြင္ ကုလသမဂၢ႐ုံးခ်ဳပ္၌ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေသာ အေမရိကန္အဖြားႀကီး (၂) ဦးေရာက္လာပါသည္။ ႏႈတ္ဆက္ေမးျမန္း၊ လက္မွတ္ထိုးပါသည္။ ဓါတ္ပုံမ်ားလည္း အမွတ္တရ႐ိုက္ၾက၏။ ညေနသိမ္းခါနီးအခ်ိန္တြင္ နယူးေယာက္မိတ္ေဆြတခ်ဳိ႔ေရာက္လာပါေသးသည္။ (၆) နာရီထိုးလွ်င္ ႐ုပ္သိမ္း လိုက္ၾကသည္။

ဆႏၵျပရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

ထိုင္သပိတ္ ၉ ရက္ေျမာက္ေန႔ 9th day of demonstration at the front of UN Building

2009-09-22T05:05:00.000-07:00

ထိုင္သပိတ္ (၉) ရက္ေျမာက္ေန႔
စက္တင္ဘာလ (၁၇) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

ရာသီဥတုသည္ ထြက္လာကတည္းက မႈိင္းမႈန္ေန၏။ စိတ္ခ်၍မရေပ။ နံနက္ (၉) နာရီတြင္ ပန္းၿခံသို႔ေရာက္ရာ ပတ္ဝန္းက်င္သည္ ညဳိ႔ညဳိ႔ေမွာင္ေမွာင္ပင္ျဖစ္၏။ ကုလအေဆာက္အဦတြင္ ႏိုင္ငံတကာ အလံမ်ားအားလုံးတင္ထား၏။ ေဘးရွိဆိုင္လည္း ဖြင့္၏။ အျပင္တြင္ ခုံကေလးမ်ားစီထား၏။ မိုးမရြာႏိုင္သည့္ သေဘာျဖစ္သည္။

(၁ဝ) နာရီခြဲေက်ာ္ေက်ာ္တြင္ ပန္းစည္းပို႔ေသာ အဖြားႀကီးေရာက္လာသည္။ မာေက်ာေသာအဖုံးျဖင့္ အထူး ထုတ္ထားေသာ စာအုပ္တအုပ္ေပးပါသည္။ ဓါတ္ပုံစာအုပ္ျဖစ္ပါ၏။ ေတာတြင္းရွိအဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွ ရဲေဘာ္မ်ား၏ ပုံမ်ားသက္သက္ျဖစ္ပါသည္။ (မကဒတ) ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္မွ အေတာ္မ်ားမ်ားပါဝင္သည္။ တျခားေသာအဖြဲ႔အစည္းမ်ားလည္းပါဝင္သည္။

အေမရိကန္ျပည္သို႔ေရာက္ရွိသည္မွာ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတဦးက ေတာေတာင္တို႔သို႔ သြားေရာက္ၿပီး ႐ိုက္ကူးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထုတ္ေဝရျခင္းရည္ရြယ္ခ်က္မွာ အေရးေတာ္ပုံႏွင့္ တကြ ေတာ္လွန္ေရးအရိပ္နိမိတ္တို႔ ဆက္လက္ရွင္သန္ေနေစလိုေသာ ေစတနာျဖစ္သည္။ ေမရီလင္းတကၠသိုလ္တြင္ ဓါတ္ပုံပညာကို သင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ကြၽႏု္ပ္တို႔ဆႏၵျပအဖြဲ႔တြင္ လူမ်ားသျဖင့္ ေနာက္ထပ္တအုပ္ ထပ္လိုပါက သူရွာေပးမည္ဟုဆို၏။ မနက္ျဖန္ပန္းစည္းအသစ္လဲေပးဦးမည္။ မိုးဖြဲဖြဲက်ေနသျဖင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အတြက္ စိတ္ပူေနရွာ၏။

မိုးကေလးမ်ားဖြဲဖြဲရြာေတာ့ ဒုကၡေရာက္ပါသည္။ (၁၁) နာရီထိုးလွ်င္ မိုးမ်ားလာေသာေၾကာင့္ စာတမ္းႏွင့္ ပိုစတာမ်ားျဖဳတ္ထားလိုက္ရသည္။ လူေရစိုမွာထက္ ပစၥည္းေရစိုမွာကို ေၾကာက္ေနရေသာ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ အေၾကာက္တရားသည္ ေတာ္႐ုံေတာ့ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္မည္မဟုတ္။

ကြၽႏု္ပ္တို႔ဆႏၵျပရာပန္းၿခံအေရွ႔တည့္တည့္တြင္ ကုလအေဆာက္အဦအသစ္ကို တည္ေဆာက္ေနသည္။ ဤအဖြဲ႔မွ ေဆာက္လုပ္ေရးအဖြဲ႔သည္ နံနက္ (၁၁) နာရီခြဲတြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ရွိရာ ပန္းၿခံသို႔လာေရာက္ စုေဝးၾက သည္။ အင္အား (၁ဝဝ) ခန္႔ရွိ၏။ ဆႏၵျပမည့္သေဘာျဖစ္သည္။ (၁၂) နာရီထိုးခါနီး တြင္ ျပန္လည္႐ုပ္သိမ္းၿပီး ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္ျပန္ဝင္ၾကသည္။

ညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးခ်က္ အဆင္ေျပသြားပုံရသည္။ ေဆာက္လုပ္ေရးအဖြဲ႔မွာ ေခါင္းျဖဴ၊ ေခါင္းျပာ၊ ေခါင္းနီ၊ ေခါင္းျပာနက္ စသည္ျဖင့္ ပညာရွင္ေရာ၊ ႐ိုး႐ိုးလုပ္သားပါအစုံအလင္ျဖစ္သည္။ အလုပ္ဝတ္စုံ၏ ေနာက္ေက်ာတြင္ ကုမၸဏီအမည္ပါ၏။ ေကာင္းေလစြ၊ ဆႏၵပင္မျပလိုက္ရ၊ ေျပလည္မႈ ရသြားသည္။ သတင္းေထာက္အဖြဲ႔လည္းျပန္သြားၿပီ။

ျမန္မာျပည္မွာဆိုလွ်င္မူ ေသဖို႔သာျပင္ထားေပေတာ့။ ေပတလူသန္းေရႊအဖြဲ႔သည္ ဘုန္းႀကီးမ်ားကိုပင္ ၿမဳိ႔လည္တြင္ ႐ိုက္သတ္သူျဖစ္၏။ ဘုန္းႀကီးေခါင္းမ်ားမ်ားခြဲႏိုင္ေလ ရာထူးႀကီးႀကီးရေလဟု ဥပေဒထုတ္ျပန္ၿပီး လူယုတ္မာျဖစ္ေသာ မိမိကိုယ္ကို (ဘုန္းႀကီးမ်ားကိုသတ္ျဖတ္ေသာ စြမ္းစြမ္းတမံေဆာင္ရြက္ခ်က္ျဖင့္) ဂုဏ္ထူးမ်ား ကိုယ့္ဖာသာ တီထြင္ခ်ီးျမွင့္ေနသည္။ ထြီ ႐ိုင္းလိုက္ေလ။ မဟာပထဝီေျမႀကီးသည္ အဘယ္ ေၾကာင့္ မၿမဳိေသးဘဲရွိသနည္းဟု စဥ္းစား၍မရ။ ဧကႏၱ အမ်ဳိးအားလုံး တအုံလုံးတက်င္းလုံးစုံေအာင္ ေစာင့္ေနပုံ ရသည္။

မိုးတိတ္ၿပီ။ ၾကမ္းျပင္လည္းေျခာက္ေသာ္ စာတမ္းကို ျပန္တင္ၾကသည္။ ေရစိုသျဖင့္လွမ္းထားေသာ အခင္းမ်ားကိုလည္း ေနရာျပန္ခ်သည္။ စာတမ္းသည္ ေရစိုသျဖင့္ပြၿပီး ေကာ္ကပ္ထားေသာစာလုံးမ်ား ကြာက်ကုန္၏။ ေရေျခာက္သျဖင့္ ေကာ္ျပန္ကပ္ေသာ္လည္း အဆင္မေျပပါ။ ဤအတိုင္းသာ တင္ထားလိုက္၏။ ေနာက္ႏွစ္မွ အေရးေပၚျပန္ျပင္ရမည္။ ဒီမိုကေရစီမရသည္မွာ ဤအလုံးမ်ားလည္းပါဝင္၏။

မြန္းလြဲ (၂) နာရီထိုးခါနီး ကိုေဇာ္ေရာက္လာသည္။ ကြၽဲ႐ိုင္းဗူးမ်ားလာေပးျခင္းျဖစ္သည္။ မနက္ျဖန္ အစာငတ္ခံ ဆႏၵျပမည့္ ပုဂၢဳိလ္မ်ား ယေန႔အားရွိေစလိုျခင္းျဖစ္သည္။ (၅) နာရီ (၄၅) မိနစ္တြင္ ကိုဝင္းရွိန္ေမာင္ေရာက္လာ သည္။ ျမန္မာေကာင္စစ္ဝန္အိမ္ေရွ႔တြင္ Amnesty International အဖြဲ႔ႏွင့္ နယူးေယာက္ရွိ ျမန္မာအင္အား စုမ်ား ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ယခုပင္ ဆႏၵျပၾက မည္ျဖစ္သည္။

ကိုဝင္းခိုင္လည္းေရာက္လာ၏။ သူ႔သူငယ္ခ်င္း စိုင္းညီညီႏွင့္ ဇနီးလည္းေရာက္လာပါသည္။ လူစုံတုန္း စကားစျမည္ေျပာဆိုၾက၏။ သို႔ျဖင့္ ညေန (၆) နာရီထိုးလွ်င္ သိမ္းလိုက္ၾကသည္။

ဆႏၵျပရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

ထိုင္သပိတ္ ၈ ရက္ေျမာက္ေန႔ 8th day of demonstraton at the front of UN Building

2009-09-21T19:06:00.000-07:00

ထိုင္သပိတ္ (၈) ရက္ေျမာက္ေန႔
စက္တင္ဘာလ (၁၆) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၉)နာရီတြင္ စတင္သည္။ ရာသီဥတုသည္ အေျခအေနမေကာင္းလွပါ။ ျမန္မာျပည္ဇလေဗဒ အရ ဆိုလွ်င္ မုန္တိုင္းလာမည့္ လကၡဏာျဖစ္သည္။ ေလကလည္း အႀကီးအက်ယ္တိုက္ေန၏။

(၁ဝ) နာရီခြဲတြင္ ပန္းစည္းပို႔ေသာ အဖြားႀကီးသည္ ပန္းအသစ္လာလဲေပး၏။ (၁၁) နာရီ (၃၅) တြင္ ကိုဝင္းခိုင္ ေရာက္လာသည္။ မေန႔ကလည္း တေနကုန္ ေနေပးပါသည္။ ေလတိုက္သျဖင့္ ေအး၏။

မစႏၵီေရာက္လာၿပီး လက္ကမ္းစာေစာင္မ်ား ကူးထားသည္ကို ေလာေပးပါသည္။ (၁) နာရီ (၅) မိနစ္တြင္ Bloomberg News Agency မွ အလက္ဇႏၵားေရာက္လာသည္။ က်န္းမာေရးအတြက္ လိုအပ္မႈရွိလွ်င္ သူ႔ကို ေျပာပါဟု တေန႔ကေျပာထားေသာ ပုဂၢဳိလ္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ တ႐ုပ္ျပည္တို႔ ပူးေပါင္းႀကံစည္ ေနေသာ ဓါတ္ေငြ႔ပိုက္လိုင္းကိစၥ ေဆာင္းပါးကို လာပို႔ျခင္းျဖစ္သည္။ နယ္စပ္မ်ားတြင္ ျဖစ္ပြားေနေသာ လက္နက္ကိုင္ ပဠိပကၡမ်ားႏွင့္ စီးပြားေရးတည္ေဆာက္မႈ စသည္တို႔တြင္ သိမ္ေမြ႔စြာ မကိုင္တြယ္ဘဲ မျဖစ္ႏိုင္ဆိုေသာ အေၾကာင္းျဖစ္သည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံ ခ်င္းမိုင္ၿမဳိ႔တြင္ လာအိုဘုန္းေတာ္ႀကီးတပါးသည္ နယ္စပ္ေဒသရွိ ျမန္မာဒုကၡသည္္မ်ားကို ကူညီေစာင့္ေရွာက္သည့္အေၾကာင္းမ်ားကိုလည္းေျပာျပသည္။ ဤကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ထိုင္းႏိုင္ငံမွ ပို႔လိုက္ေသာ စာတေစာင္ကိုလည္း ေပးခဲ့သည္။ စာတြင္ ကေလးမ်ားအတြက္ ေက်ာင္းမ်ားတည္ေဆာက္ပုံ၊ တရားစခန္းမ်ားဖြင့္ထားပုံ၊ လွဴဒါန္းသည့္အတြက္ ေက်းဇူးတင္ျခင္း စသည္တို႔ကို ေရးထားသည္။

ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္တိတ္သည္ စာေစာင္ေဝေန၏။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပုံ ပိုစတာမ်ားကိုလည္း ယေန႔ကပ္ထားသည္။ ကိုမိုးခ်မ္း မေန႔ကလာပို႔ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ညေန (၅) နာရီတြင္ လူတဦးေရာက္လာသည္။ ဓါတ္ပုံ႐ိုက္၏။ လက္မွတ္ထိုးေပး၏။ လိပ္စာကဒ္တခုေပးခဲ့သည္။ ဓါတ္ပုံဆရာတဦးျဖစ္ပါသည္။ Lucitphoto မွ ျဖစ္ပါ၏။

ဤသူသည္ ျမန္မာျပည္ စစ္အုပ္စုအေၾကာင္းကို သိသူျဖစ္ပါသည္။ စစ္အုပ္စုသည္ မည္သူ႔ကိုမွ် နားေထာင္ လိမ့္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ျပည္သူလူထုကိုလည္း နားေထာင္လိမ့္မည္မဟုတ္ေၾကာင္းကို ၎ကဆိုသည္။

သိမ္းခါနီးအခ်ိန္တြင္ နယူးေယာက္ ဘ႐ုကလင္း၌ေနထိုင္သူ ကိုေအာင္မိုးဝင္းေရာက္လာသည္။ Animation ဘာသာရပ္ျဖင့္ ေက်ာင္းတက္ေနသူျဖစ္၏။ ကိုမိုးခ်မ္း မေန႔ကထားခဲ့ေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပုံမ်ားကို လာယူျခင္းျဖစ္သည္။ အီရန္ႏွင့္ တိဘက္ပူးေပါင္း၍ျပဳလုပ္မည့္ ဆႏၵျပပြဲတြင္ နယူးေယာက္ေန ျမန္မာမ်ား ကလည္း သြားေရာက္ပူးေပါင္းရန္အစီအစဥ္ရွိသည္။ ထိုပြဲတြင္ သုံးရန္ ပိုစတာလိုျခင္းျဖစ္ပါသည္။

အၾကမ္းဖက္အဖြဲ႔အခ်င္းခ်င္း ပူးေပါင္းေသာ သေဘာရွိသကဲ့သို႔ ဒီမိုကေရစီ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလိုလားသူ ဆႏၵျပအဖြဲ႔ အခ်င္းခ်င္းလည္း ပူးေပါင္းၾကရန္ လိုအပ္လွသည္မဟုတ္ေလာ။

အိမ္အျပန္လမ္းတြင္ Broadway လမ္းႏွင့္ Broome လမ္းဆုံရာ တိုက္တခု၏ နံရံတြင္ (၈) ေပခြဲခန္႔ရွိသည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပုံ ပိုစတာႀကီးတခုကို ေတြ႔ရသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ထံသို႔ ေရာက္လာေသသာပုံပင္ျဖစ္၏။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပုံသည္ ယခုအခါနယူးေယာက္ၿမဳိ႔ တိုက္နံရံတြင္ေရာက္ေနၿပီျဖစ္သည္။

ဆႏၵျပရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

၇ ရက္ေျမာက္ ထိုင္သပိတ္ 7th day of demonstration at the front of UN Building

2009-09-21T18:31:00.000-07:00

ထိုင္သပိတ္ (၇) ရက္ေျမာက္ေန႔
စက္တင္ဘာလ (၁၅) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၉) နာရီတြင္ ယေန႔စတင္သည္။ ေန႔စဥ္သတင္းပို႔ရန္ အင္တာနက္ရမည့္ေနရာကို လိုက္ရွာရသည္ ကလည္း ကိစၥတရပ္ျဖစ္ေနသည္။ ဘားမားဖန္း႐ံုးသို႔ ေန႔တိုင္းသြားရန္လည္းမသင့္ေတာ္ပါ။ အေၾကာင္းမူ သူ႔႐ုံးသည္ သူ႔ကိစၥႏွင့္သူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ေပတည္း။ ထိုေၾကာင့္ အနီးအနားတဝိုက္ လွည့္ပတ္ရွာေနရသည္။

နယူးေယာက္ၿမဳိ႔၏ အဓိကျပႆနာမွာ ကားရပ္ရန္ေနရာမရွိျခင္းပင္။ အင္တာနက္ႏွင့္ ကားရပ္ရန္ေနရာ တိုက္ပြဲျဖစ္လ်က္ရွိ၏။ တခ်ဳိ႔ေနရာမ်ားတြင္ အားအျပည့္ရွိေသာ္လည္း ဆက္သြယ္၍မရျဖစ္ေနသည္။ ဤကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကမၻာႏွင့္အဝွမ္း ေအာ္တိုမစ္တစ္ အခမဲ့အင္တာနက္ရရွိေရးကို ပညာရွင္မ်ား ဖန္တီးမွရေတာ့မည္။

စုတ္ၿပဲသြားေသာ ခရီးရွည္စာတမ္းေနရာတြင္ စာတမ္းအသစ္တင္လိုက္သည္။ UN Security Council’ Action 0n Burma Badly Needed ျဖစ္ပါ၏။ အမွန္မွာစာတမ္းနီနီရဲရဲမ်ားမ်ားရွိေလ ေကာင္းေလပင္။ သို႔ေသာ္ ပန္းၿခံတြင္ စာတမ္းခ်ိတ္ျခင္း၊ ပိုစတာတပ္ျခင္း စသည္တို႔မွာ အခြင့္မရွိသျဖင့္ အခက္အခဲမ်ားစြာရွိသည္။ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႔မ်ားစုံလာၿပီး သူ႔ေနရာႏွင့္သူ သံတန္းမ်ားျခားလိုက္လွ်င္ စာတမ္းမ်ားအတြက္ ေနရာခက္ခဲ သြားေလ့ရွိသည္။

ယေန႔ ကုလအစည္းအေဝးတြင္ အေထြေထြပဏာမ စတင္ေနၿပီဟုၾကားရသည္။ ျမန္မာ့အေရးတြင္ ရဲေဘာ္သိန္းစိန္သည္ မည္သို႔ရွင္းမည္မသိ။ ယခုဆိုလွ်င္ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အထိန္းအသိမ္းခံေနရသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္းရွည္ၾကာလွၿပီ။ မည္သည့္အျပစ္ေၾကာင့္နည္း။ ယခုကဲ့သို႔ ဖမ္းဆီးထားရန္ စစ္အုပ္စုတြင္ မည္သို႔ေသာ အခြင့္အာဏာရွိပါသနည္း။

သတၱဳခ်ၾကည့္လွ်င္ တရားမႈကိုလိုလားသူ၊ ျပည္သူလူထုဘက္မွရပ္တည္သူ၊ ဒီမိုကေရစီ၊ လူ႔အခြင့္အေရး ေတာင္းဆိုသူ၊ လြတ္လပ္ေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတင္ျပသူသည္ သန္းေရႊမိသားစုကို ထိခိုက္ေစာ္ကားသူအျဖစ္ ယူဆၿပီး အဖမ္းဆီးအခ်ဳပ္ေႏွာင္ ခံရမည္ဟု အဓိပၸါယ္ထြက္၏။

ကုလအဖြဲ႔ကလည္း အခ်က္အလက္္စုေဆာင္းေနသည္မွာ သူ႔အေဖႀကီးႏွင့္ အေဖငယ္မ်ားပင္ ေသကုန္ၾကၿပီ။ စုေဆာင္း၍မၿပီးေသး။ အမွန္က အေမရိကန္က မီးစိမ္းမျပေသးသျဖင့္ ကုလအဖြဲ႔ကလည္း စိုးရိမ္မကင္း ျဖစ္ရေၾကာင္းေလာက္သာ တတြတ္တြတ္ေျပာဆိုႏိုင္ရွာသည္။ ၾကက္တူေရြးႏွင့္ သိပ္မကြာလွပါ။

အခ်က္အလက္ခိုင္မာေအာင္ အလုံးစုံပ်က္သုဥ္းသည့္အခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနပုံရသည္။ ေသေၾကပ်က္စီး၊ မီးေလာင္ျပာက်ၿပီး၍ လင္းတ တိုင္းျပည္ျဖစ္သြားရသည့္အခ်ိန္ေရာက္မွ ကုလအဖြဲ႔ကလာ၍ မာမားႏွင့္ ပါရာစီတေမာ့ ေဝမည္ဆိုလွ်င္ ဒင္းတို႔သည္လည္း ေခြးအ မ်ားႏွင့္ မည္သို႔မွ်ျခားနားလိမ့္မည္မဟုတ္။

လူသူယုတ္တို႔ႀကီးစိုးၿပီး လူေကာင္းသူမြန္မ်ားေထာင္က်၊ ေတာေတာင္မ်ားသို႔ ထြက္ေျပးပုန္းေအာင္း ေနရသည့္ကာလ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္လည္း ေလာေလာဆယ္တြင္ အယုတ္တမာတို႔ကသာ ဥပေဒပိုင္စိုးသလိုလို ဘာလိုလိုျဖစ္ေနသည္။ အမွန္က ျမန္မာျပည္တြင္ ဥပေဒအလွ်ဥ္းမရွိပါ။ တရားေရးမ႑ဳိင္ ေဝလာေဝး။

သိပ္မၾကာခင္ သန္းေရႊမိသားစုကို ကာကြယ္လိုသျဖင့္ တပ္မေတာ္ကပင္ ႏိုင္ငံေတာ္ကာကြယ္လိုမႈဥပေဒျဖင့္ သန္းေရႊမိသားစုကို ဖမ္းဆီးရလိမ့္မည္ျဖစ္သည္။ ဤကားအစဥ္အလာတည္း။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ျပစ္မွားၿပီး မိမိကိုယ္ကို တပ္မေတာ္၏ဖခင္အျဖစ္ ေသြးနားထင္ေရာက္သူမွန္သမွ်သည္ ေခြးေသဝက္ေသ ေသရမည္မလြဲဧကန္တည္း။

သို႔ေသာ္ သူေတာင္းစားဘဝမွ ခိုးသားဓါးျပ၊ ထိုဘဝမွ ေခြးတိရစၧာန္ဘဝသို႔ ေရာက္ေနေသာ တပ္မေတာ္ ကိုယ္ႏႈိက္ကလည္း ဘာမွ်အသုံးမက် အေဖရင္းကိုလည္းမသိ၊ မေကြၽးလွ်င္မစားရ၊ ခိုင္းတာလုပ္ဘဝတြင္ တဝဲလည္လည္ျဖစ္ေန၏။ လူလည္ႀကီးမ်ားကမူ တိုင္းျပည္၏သယံဇာတကို အႀကီးအက်ယ္ခိုးဝွက္ၿပီး ဘုရားလက္ထက္ကတည္းက ခ်မ္းသာခဲ့သလိုလို ဂုဏ္ယူေမာက္မာေနၾကသည္။

သတၱိဗ်တၱိရွိေသာ စစ္သည္ေတာ္တဦးဦးက အာဏာရွင္ဗိုလ္သန္းေရႊ၏ ေခါင္းကို တခ်က္တည္းျဖတ္လိုက္လွ်င္ နတ္လူသာဓုေခၚၾကမည္ျဖစ္၏။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ မစၥတာဘန္ကီမြန္းကလည္း ခက္ခက္ခဲခဲ ဗီဇာေလွ်ာက္စရာမလို၊ ေအးေအးေဆးေဆး စီးပြားေရးေပါင္းလုပ္႐ံုသာျဖစ္သည္။ တိရစၧန္တေကာင္ တဇာတ္သိမ္းေလ၊ လူ႔တန္ဖိုးႏွင့္ နီးစပ္ေလမဟုတ္ေလာ။

ကြၽႏု္ပ္တို႔၏စာတမ္းအသစ္ကို လူႀကဳိက္မ်ားလာ၏။ ၾကည့္႐ႈသူမ်ားျပားလာ၏။ တခ်ဳိ႔လူမ်ားဓါတ္ပုံလာ႐ိုက္ၾက၏။ တခ်ဳိ႔လူမ်ား စာတမ္းေရွ႔တြင္ ဓါတ္ပုံအ႐ိုက္ခံၾကသည္။ ေန႔လည္ (၁၂)နာရီထိုးၿပီးေသာ္ ေတာင္ငူၿမဳိ႔ လူ႔ေဘာင္သစ္ပါတီမွ ကိုဝင္းခိုင္ ေရာက္လာသည္။ ေန႔တုိင္းလာအားေပးမည္ဟုဆိုသည္။ စက္မႈေက်ာင္းသား တဦးျဖစ္၏။

မြန္းလြဲ (၁)နာရီတြင္ မစႏၵီေရာက္လာသည္။ ေရွးမေႏွာင္းပင္ တ႐ုပ္အဖြဲ႔လည္းေရာက္လာသည္။ တ႐ုပ္ ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ပင္ျဖစ္၏။ တ႐ုပ္ဘာသာျဖင့္ ေအာ္ဟစ္ဆႏၵျပေနၾကသည္။ ညေန (၄)နာရီတြင္ ကိုမိုးခ်မ္း ေရာက္လာသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏လက္ကမ္းစာေစာင္ကို ကူးၿပီးလာပို႔ျခင္းျဖစ္သည္။ သူ႔သူငယ္ခ်င္း တိဘက္တဦး လည္း ေရာက္လာ၏။ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း႐ုပ္ရွင္မွတမ္း႐ိုက္ထားသည့္အေၾကာင္းကို လာေျပာျပပါသည္။

ကိုမင္းဆန္းမင္း၏မိတ္ေဆြ ဦးသန္းတင္ ေရာက္လာပါသည္။ အေမရိကသို႔ေရာက္ေနသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း (၅ဝ) ေက်ာ္ၿပီျဖစ္သည္။ ဦးႏုလက္ထက္ကတည္းက အင္ဂ်င္နီယာပညာေတာ္သင္အျဖစ္ေရာက္လာ၏။ ဦးေနဝင္းအာဏာသိမ္းလိုက္ရာ ေစတနာကိုရိပ္မိသျဖင့္ ထိုကတည္းက တိုင္းျပည္သို႔မျပန္ေတာ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အသက္ (၇၇)ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္၏။ လမ္းေလွ်ာက္တုန္းပင္။ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း စာေပ ေရးသားေနသူတဦးလည္းျဖစ္သည္။ ဆႏၵျပအဖြဲ႔အတြက္ အလွဴေငြ ပံ့ပိုးပါသည္။ ေခ်ာ့ကလက္တထုပ္လည္း အဆာေျပစားရန္ေပးခဲ့၏။ အေတာ္ၾကာၾကာစကားေျပာပါသည္။

နယူးေယာက္မွ ကိုေနလင္းလည္းေရာက္လာ၏။ ဘားမားပြဳိင့္တြင္ ေဆာင္ရြက္ေနသူတဦးျဖစ္ပါသည္။ အစာငတ္ခံဆႏၵျပျခင္း စတင္မည့္ စက္တင္ဘာလ (၁၈) ရက္ေန႔တြင္ လူစုံမည္ဟု ယူဆရပါသည္။ ညေန (၆) နာရီတြင္ သိမ္းလိုက္ၾကသည္။

ဆႏၵျပရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

ထိုင္သပိတ္ ၆ ရက္ေျမာက္ 6th day of Demonstaration at the front of UN Building

2009-09-20T19:19:00.000-07:00

ထိုင္သပိတ္ (၆) ရက္ေျမာက္

စက္တင္ဘာလ (၁၄) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၉)နာရီတြင္ သပိတ္စခန္းျဖစ္ေသာ ဒတ္ဟမ္းမား႐ိုးပန္းၿခံသို႔ ေရာက္ရွိသည္။ ရာသီဥတုသည္ ၾကည္လင္ လ်က္ရွိ၏။ ေလာကသည္ သူ႔အလုပ္ သူလုပ္လ်က္။ ပရိေယသန ကိုယ့္ဝမ္းကိုယ္ေက်ာင္း၍ လည္းေကာင္း၊ သားေကြၽးမႈ၊ မယားေကြၽးမႈကိုလည္းေကာင္း၊ တိုင္းျပည္ကေပးအပ္လိုက္ေသာ တာဝန္ကိုလည္းေကာင္း၊ အဖြဲ႔အစည္း၏တာဝန္ကိုလည္းေကာင္း အသီးသီးေဆာင္ရြက္လ်က္ ရွိကုန္၏။

ရဲေဘာ္သိန္းစိန္ကလည္း သန္းေရႊဂိုဏ္းက ေပးအပ္လိုက္ေသာတာဝန္ကို ေဆာင္ရြက္ရန္လာမည္ဟု ၾကားရသည္။ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရး၊ စားနပ္ရိကၡာ၊ လူေနမႈအဆင့္အတန္း စသည္တို႔သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ မႀကဳံဖူးေလာက္ေအာင္ တိုးတက္ေနေၾကာင္း လာေျပာပုံရသည္။

ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားလုံးဝမရွိ၊ ဒုကၡသည္မရွိ၊ အုံၾကြမႈမရွိေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေခြးမ်ား၊ စစ္သားမ်ား၊ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားသည္လည္း တခါဖူးမွ် မႀကဳံဖူးေလာက္ေအာင္ မ်ားျပားလာေၾကာင္းကိုလည္း ထပ္ဆင့္ေျပာျပဖို႔လိုလိမ့္မည္။ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ က်တ္ကုန္းသန္းေရႊေနျပည္ကိုလည္း အက်ဥ္းေထာင္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲရန္ အစီအစဥ္ရွိေၾကာင္း တင္ျပရလိမ့္မည္။

သန္းေရႊအဖြဲ႔ႏွင့္ ၾကံ႔ဖြတ္အဖြဲ႔သည္ ၉၉ ဒသမ ၉၉ ရာခိုင္ႏႈန္း ေထာက္ခံမႈရရွိၿပီး၊ ေအာင္ျမင္ေနေၾကာင္း၊ အဆိုျပဳသူကအဆိုျပဳ၊ ေထာက္ခံသူကေထာက္ခံၿပီး၊ ဥကၠဌႀကီးႏွင့္ အဖြဲ႔သည္ လိုအပ္သည္မ်ားကို မွာၾကားၿပီး ျပန္လည္ထြက္ခြာသြား၍ ရမည့္ေနရာမဟုတ္။ ႏိုင္ငံတကာ ကုလ အသိုင္းအဝိုင္းတြင္ ျမန္မာျပည္မွ စစ္ဓါးျပအုပ္စုကိုလည္းေကာင္း၊ ထိုတမန္ကိုလည္းေကာင္း ေခြးတေကာင္ေလာက္ပင္ သေဘာထားသည္ မဟုတ္။ ရွက္စရာေကာင္းလွသည္။ ဒင္းတို႔ချမာလည္း တႏွစ္တခါ လာၿပီး အဆဲဆိုခံေနရသည္မွာ က်ိန္စာသင့္ေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ဦးသန္႔ကဲ့သို႔ လူ႐ိုေသရွင္႐ိုေသျဖစ္ခ်င္လွ်င္ မနာလိုေန႐ုံျဖင့္မၿပီး၊ လူလိုလုပ္ဖို႔လိုသည္။

ေခြးထက္ယုတ္ည့ံေသာ သန္းေရႊဂိုဏ္းသည္ ယခုအခါ ကိုယ့္ဇာတ္ကိုယ္မႏိုင္ေတာ့ဘဲ သူေတာင္းစား ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ အသုံးလုံးမတက္ရေသးေသာအေျခခံဥပေဒကို ေဘးက်ပ္နံက်ပ္ျဖစ္ၿပီး ဘယ္အမႈိက္ပုံးထဲ သြားထည့္ရမွန္းမသိျဖစ္ေနသည္။

အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုလည္း လြတ္ေပးရန္သတၱိမရွိ၊ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား ကိုလည္း လြတ္မေပးခ်င္၊ တ႐ုပ္ႏွင့္လည္း ျပႆနာမတက္ခ်င္၊ အေမရိကန္ႏွင့္လည္း ပလဲနံသင့္ခ်င္၊ ငါဟဲ့ အာဏာရွင္ဟုလည္းျပခ်င္ႏွင့္ သန္းေရႊႏွင့္ သပြတ္အူ လုံးလည္လိုက္ၿပီး ႐ူးေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္လာသျဖင့္ စင္ကာပူႏိုင္ငံတြင္ ပါရာစီတေမာ့ သြားရွောနရလိမ့္မည္။

(၁၁) နာရီထိုးရန္ (၁၅) မိနစ္အလိုတြင္ အာဏာရွင္မ်ားကို လားပင္စင္ေပးမည့္ မိတ္ေဆြတ႐ုပ္လည္း ဆိုင္းဘုတ္ကေလးကိုင္၍ ေရာက္လာပါသည္။ (၁၁) နာရီထိုးၿပီးေနာက္ ပန္းစည္းေပးေသာ အဖြားႀကီးသည္ ပန္းစည္းအသစ္ ပန္းအိုးအသစ္ကို ယူလာၿပီး ကိုယ္တိုင္ေရသြားယူကာ အသစ္လဲပါသည္။ အင္းေလးလြယ္အိတ္ အေဟာင္းကေလးတလုံးကိုလည္း ျပသပါသည္။ လြယ္အိတ္သည္ ႀကဳိးမရွိေတာ့ပါ။ ၁၉၇ဝ ခုႏွစ္ကတည္းက ေဆာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းျဖစ္ေနၿပီ။ ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔အေပၚ သံေယာဇဥ္ရွိလွပါသည္။

ယေန႔သည္လည္း ခါတိုင္းေန႔မ်ားကဲ့သို႔ ေမးျမန္းသူမ်ား၊ လက္မွတ္ထိုးေပးသူမ်ားရွိပါသည္။ ေန႔လည္႐ုံးအား ခ်ိန္တြင္ မစႏၵီေရာက္လာၿပီး အခ်ဥ္ထုပ္ေလးမ်ားေပးသြားပါသည္။ ငုတ္တုပ္အိပ္ငိုက္ေနရာ မ်ားစြာ အဆင္ေျပသြားပါသည္။ (မကဒတ) ေျမာက္ပိုင္းမွ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္လြင္ ခဏေရာက္လာပါသည္။ (၁၈) ရက္ေန႔တြင္ ေရာက္လာၾကမည္ဆို၏။ မြန္းလြဲ (၂) နာရီထိုးခါနီး နယူးေယာက္ၿမဳိ႔၊ ကြင္းစ္ မွ ကိုေဇာ္ ေရာက္လာ သည္။ မုန္႔မ်ားလည္း အဆာေျပစားရန္ယူလာေပး၏။

(၁၈) ရက္ေန႔တြင္ နယူးေယာက္ၿမဳိ႔၌ ဆႏၵျပပြဲအမ်ဳိးမ်ဳိးရွိႏိုင္သည္။ ၿမဳိ႔အသီးသီးမွလည္း လာၾကမည္ဟု ယူဆရ ၏။ မနက္ျဖန္တြင္ ကုလသမဂၢအစည္းအေဝးသည္ စတင္ေတာ့မည္ျဖစ္ရာ ႏိုင္ငံတကာ ဆႏၵျပအဖြဲ႔မ်ားကလည္း ေရာက္လာၾကေတာ့မည္ျဖစ္သည္။ ထိုေန႔မ်ဳိးတြင္ ကုလအေဆာက္အဦဝန္းက်င္၌ လူမ်ဳိးေပါင္းေရာင္စုံတို႔သည္ ၾကက္ပ်ံမက် စည္ကားလွ၏။

ဆက္လက္တင္ျပပါဦးမည္။
ဆႏၵျပရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

ေၾကညာခ်က္ ၆/၂၀၀၉ Statement No. 6/2009

2009-09-17T16:44:00.000-07:00

Statement_6/2009

၅ ရက္ေျမာက္ ထိုင္သပိတ္ 5th day of Demonstration at the front of UN Building

2009-09-15T18:28:00.000-07:00

ထိုင္သပိတ္ (၅) ရက္ေျမာက္

စက္တင္ဘာလ (၁၃) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၈)နာရီတြင္ ပန္းၿခံသို႔ေရာက္ရွိသည္။ တနဂၤေႏြေန႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ထင္သည္ ဘ႐ုကလင္းမွ မင္ဟက္တန္ တေၾကာလုံးရွင္းလင္းလွ၏။ ေနသည္ အံ့ၾသဖြယ္ရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ သာလ်က္ရွိ၏။ ဤေန႔သည္ UN ရပ္ကြက္တြင္ ပထမဆုံးေနသာေသာေန႔ျဖစ္ေလ၏။

ယမန္ေန႔ တုိင္ဝမ္အဖြဲ႔ႏွင့္ မိတ္ေဆြျဖစ္ေနစဥ္ ဘ႐ုကလင္း၌ေနထိုင္သူ တိုင္ဝမ္တဦးကလည္း လာေရာက္ မိတ္ဖြဲ႔စကားစျမည္ေျပာၿပီးလွ်င္ သူ၏ကဒ္ျပားကိုေပးသြားသည္။ အမည္မွာ Wayne Ko ျဖစ္၏။ International Public Relation အဖြဲ႔မွ ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာ့အေရးဆႏၵလာျပသူ ကြၽႏု္ပ္တို႔ (၅) ဦးသာ ရွိသေလာ၊ လိုအပ္ပါက နယူးေယာက္ၿမဳိ႔ရွိျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားကို ဆက္သြယ္ေပးမည္ဟုဆိုပါသည္။

ကြၽႏု္ပ္တို႔တြင္ နယူးေယာက္ၿမဳိ႔ေတာ္ေန ျမန္မာမိတ္ေဆြ အလုံးအရင္းရွိေၾကာင္း၊ အခါအားေလ်ာ္စြာ လာၾက ေၾကာင္းကို ေျပာျပရသည္။ ကိစၥတစုံတရာရွိပါက သူ႔ထံဆက္သြယ္ရန္ေျပာဆိုသည္။

ယေန႔သည္ ထူးထူးျခားျခား ေနပူေသာေန႔ျဖစ္သကဲ့သို႔ ေလကလည္းၿငိမ္ေနသျဖင့္ ပိုစတာမ်ား၊ အလံမ်ားကို လိုက္ေကာက္စရာမလိုေတာ့ေပ။ အင္မတန္မွ ဣေျႏၵရွိရွိျဖစ္၏။ ႐ုံးပိတ္ရက္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လူသြားလူလာ နည္းပါးလွသည္။

(၁၁) နာရီတြင္ ပုဂၢဳိလ္တဦးေရာက္လာ၏။ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းေဆြးေႏြးေျပာဆိုသည္။ ျမန္မာျပည္ အေၾကာင္း၊ ေနာက္ဆုံးအေျခအေန စသည္တို႔ကို သိသူျဖစ္၏။ လက္မွတ္လည္းထိုးေပးပါသည္။ ျမန္မာျပည္သို႔ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္တြင္ေရာက္ဖူးသူျဖစ္ပါ၏။ ျမန္မာလူငယ္အမ်ားစု၏အဆိုအရ တိုးရစ္လုပ္ငန္းသည္ စစ္ဓါးျပတို႔ကို ဝင္ေငြရေစေသာေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္သို႔ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား မသြားသင့္ဟု ဆိုပါ၏။

မိမိ၏အျမင္ကို ေမးပါသည္။ ကိုယ္ပိုင္မ်က္လုံးျဖင့္ ျမင္ရေသာဒုကၡကို သိေစလိုသျဖင့္ ဥပမာ ျမန္မာျပည္တြင္ ဆႏၵျပေနခ်ိန္ စစ္အုပ္စုတို႔က သတ္ျဖတ္ေနခ်ိန္တြင္ အားလုံးသြားသင့္ပါသည္။ စင္ကာပူ၊ မေလးရွား၊ ကိုးရီးယား၊ ေဟာင္ေကာင္ အပါအဝင္၊ ဂ်ပန္၊ အဂၤလန္၊ အေမရိက စေသာႏုိင္ငံမ်ားတြင္ အလုပ္လာလုပ္ကိုင္ ေနသူ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားပါ သြားသင့္ၾကသည္။

အဘယ္ေၾကာင့္ သူတပါးႏိုင္ငံတြင္ ေငြလာရွာနရသနည္းဆိုေသာအခ်က္သည္လည္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္းႏွင့္ ေလးေလးနက္နက္ သိရွိသြားႏုိင္သည္မဟုတ္ေလာ။ စစ္အုပ္စု၏ တရားမဲ့ပုံကိုလည္း အသိအမွတ္ျပဳ သြားႏိုင္သည္မဟုတ္ပါေလာ။ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္စကားႏွင့္ဆိုေသာ္ ကမၻာႀကီး၏ မည္သည့္ေနရာ မည္သည့္ အစိပ္အပိုင္းကိုျဖစ္ေစ ဖ်က္ဆီးလွ်င္ ကမၻာႀကီးကိုဖ်က္ဆီးသည္သာျဖစ္၏။ ဂ်ပန္သတင္းေထာက္ အသတ္ ခံရစဥ္က ဂ်ပန္ကလည္းစိတ္ညစ္သြားေလသည္။ သိပ္မၾကာေသးခင္က ကိုးကန္႔နယ္ကို ျပႆနာရွာလိုက္ရာ ပီကင္းတ႐ုပ္က ေဒါသထြက္သြားေလသည္။ မွန္ပါသည္ စစ္ဓါးျပတို႔သည္ ခြဲျခားခြဲျခား ဒုကၡေပးသူ မ်ားမဟုတ္ပါ။

မိတ္ေဆြက ဆက္လက္ေဆြးေႏြးပါသည္။ ဖြတ္က်ားႏိုင္ငံကေလးတခုသည္ အဘယ္ရန္သူရွိသျဖင့္ ညဳကလီးယားလက္နက္ပိုင္ဆိုင္ရန္လိုအပ္သနည္း ဟုဆို၏။ ထိုလက္နက္ရွိသျဖင့္ ကမၻာက အေလးဂ႐ုျပဳမႈကို ခံလိုပုံရသည္ဟု သူက ယူဆသည္။ ကြၽႏု္ပ္၏အျမင္တြင္ အသံေၾကာင့္ဖားေသသည္ကို စစ္ဓါးျပတို႔ ၾကားဖူးနားဝ ရွိဟန္မတူ။

ဝရဇိန္လက္နက္ကို ျဗဟၼာကသာ ပိုင္သည္ကို သေဘာေပါက္သင့္သည္။ သူေတာင္းစားက ပိုင္လွ်င္ မည္သို႔မွ် ကာာရန္မစပ္ျဖစ္ေနလိမ့္မည္။ သူေတာင္းစားသည္ အမ်ဳိးဂုဏ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ေသာအားျဖင့္ ခြက္စုတ္ကိုသာ ပိုင္သင့္သည္မဟုတ္ေလာ။ ဤသို႔ဆိုျခင္းအားျဖင့္ အေမရိကန္ကို အေဖေခၚၿပီး ကိုယ့္လူမ်ဳိးကို သူေတာင္းစား ႏွင့္ ႏႈိင္းေနသည္မဟုတ္ပါ။

ထမင္းေရကို လုေသာက္ေနရေသာဘဝမ်ား၊ ေဆး႐ုံေဆးခန္းမျပႏိုင္သျဖင့္ လူ႔သက္တမ္း တိုေနေရေသာ ဘဝမ်ားအတြက္ ထမင္းနပ္မွန္ေအာင္ပင္ စြမ္းေဆာင္ေပးျခင္းမရွိပါဘဲလ်က္၊ ပိုဆိုးသည္မွာ ဒုကၡသည္ ပစၥည္းကိုပင္ စစ္အာဏာပိုင္ႏွင့္ အေပါင္းအပါတို႔က ခိုးဝွက္လုယူေနေသာတိုင္းျပည္မ်ဳိးတြင္ ထမင္းေရ ဝဝ လင္လင္ရရွိေအာင္ အရင္မလုပ္ဘဲႏွင့္ ညဳကလီးယားလက္နက္ကို ပိုင္ဆိုင္သင့္ပါသေလာ။

လူငယ္တဦးေရာက္လာပါသည္။ ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္ စကားေျပာဆိုေဆြးေႏြးေနသည္မွာ (၂) နာရီခန္႔ ၾကာျမင့္သြား သည္။ အင္မတန္မွ ေျပာဆိုႏိုင္သူျဖစ္၏။ ဆိုးေတာ့မဆိုးပါ။ သို႔မဟုတ္ပါက ငုတ္တုတ္ထိုင္ေနရကိန္း ရွိသည္မဟုတ္ေလာ။ လက္မွတ္လည္းထိုးေပးပါ၏။ မည္သို႔ဆိုေစ ေက်းဇူးတင္ရပါမည္။ ျမန္မာ့အေရးကို သိေသာ စိတ္ဝင္စားေသာ အေၾကာင္းသည္ပင္လွ်င္ အေမရိကတလႊား၌ရွိၾကေသာ ျမန္မာ့အေရးဆုိင္ရာ အဖြဲ႔အစည္းေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္၏ အလုပ္ပင္မဟုတ္ေလာ။

တ႐ုပ္လူမ်ဳိးတဦးေရာက္လာပါသည္။ ဆိုင္းဘုတ္ခပ္ငယ္ငယ္တခုလည္းကိုင္ေဆာင္လာပါ၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ခရီးရွည္အဖြဲ႔ရွိရာတြင္ သူ၏ဆိုင္းဘုတ္ကေလးကို ေထာင္ပါသည္။ တ႐ုပ္လိုေရးထားပါ၏။ ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္တိတ္ႏွင့္ တ႐ုပ္ဘာသာျဖင့္ စကားအနည္းငယ္ေျပာဆိုေနၾကပါသည္။ ဆိုင္းဘုတ္ကို မည္သည့္အဓိပၸါယ္နည္းဟုေမးရာ ထိုသူကလည္း အဂၤလိပ္လိုမရွင္းတတ္သျဖင့္ သူ၏သူငယ္ခ်င္းကို ဖုန္းဆက္ ၿပီး ဘာသာျပန္ေစ၏။

အဓိပၸါယ္မွာ ကြန္ျမဴနစ္ႏွင့္ စစ္အာဏာရွင္အေပါင္းတို႔ကို ကမၻာ့စစ္ခုံ႐ုံးသို႔တင္ေပးပါဟူ၏။ သို႔ျဖင့္ ဆိုင္းဘုတ္ ကေလးကို ေထာင္ထား၏။ မၾကာခင္ပင္ ကုလသမဂၢတံဆိပ္ပါေသာ အိတ္ကေလးမ်ားကို ကိုင္ထားေသာ တရုပ္ အဖြဲ႔တဖြဲ႔သည္ အေရွ႔မွျဖတ္သြားရာ ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔ကို ေလ့လာေန၏။ ေခါင္းေဆာင္လုပ္သူကိုကား မ်က္မွန္း တမ္းမိပါသည္။ တ႐ုပ္စာႏွင့္ဆိုင္းဘုတ္ကိုေတြ႔ေသာ္ တခ်က္တန္႔သြားၿပီးလွ်င္ တခ်ဳိးတည္းဒိုးေတာ့၏။ မိတ္ေဆြတ႐ုပ္ကို ၾကည့္လိုက္ရာ ခါးတြင္လက္ေထာက္ၿပီး ဘုၾကည့္ၾကည့္ေနသည္ကိုေတြ႔ရ၏။ ေက်ာင္းေတာ္ ကရန္စမ်ား ျဖစ္ပုံရသည္။

ေရေႏြးၾကမ္းဓါတ္ဗူးေပးေသာ အဖြားႀကီးလည္းေရာက္လာပါသည္။ ေန႔တိုင္းလာအားေပးသူျဖစ္ပါ၏။ အဖြားႀကီး၏ လြယ္အိတ္ကေလးတြင္ ဗုဒၶပုံေတာ္ႏွင့္ တိဘက္တံဆိပ္မ်ားတပ္ထားပါသည္။ ေဖာ္ေရြလွေသာ အမ်ဳိးသမီးႀကီးျဖစ္ပါသည္။ ညေန (၄) နာရီခြဲတြင္ ယေန႔သိမ္းလိုက္ၾကသည္။ အေၾကာင္းမွာ သာသနာ့ဥေသွ်ာင္ ေက်ာင္းဆရာေတာ္က ဖိတ္ထားသျဖင့္ သြားၾကမည္ျဖစ္၏။ Queens သို႔ပထမသြားၿပီးမွ ဦးဝင္းရွိန္ေမာင္က ဥေသွ်ာင္ေက်ာင္းရွိေသာ Apartment သို႔ လိုက္ပို႔ပါသည္။

ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသို႔ေရာက္ေသာ္ စည္ကားသိုက္ၿမဳိက္ေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ အလွဴ သို႔မဟုတ္ တခုခုရွိပုံရ၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔ကို ႀကံဖန္ထမင္းေကြၽးၾကပါသည္။ ဆရာႀကီးေမာင္စြမ္းရည္လည္းေရာက္ေနသည္။ စာေရးဆရာ ေရႊျပည္စိုးလည္းရွိပါ၏။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေရာက္ေသာ္ ရိကၡာကိစၥအဆင္ေျပသြားေလသည္။ ကိုၾကည္မင္းႏွင့္ မေခ်ာစု၊ ကိုေလးႏွင့္ မအာယီး၊ ကိုမိုးခ်မ္းႏွင့္ မေမစႏၵာ၊ ကိုေအာင္ႏွင့္ မျမတ္ျမတ္စိုး၊ သားေမာင္ေအာင္မင္းစိုး တို႔က ဟင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးကို ခ်က္ျပဳတ္ၿပီး ကြၽႏု္ပ္တုိ႔ဆႏၵျပအဖြဲ႔အတြက္ ယူလာၾကပါသည္။

သာသနာ့ဥေသွ်ာင္အဖြဲ႔မွ ေလာေလာဆယ္ ေငြ (၃ဝဝ)၊ ဘားမားပြဳိင့္အဖြဲ႔မွေငြ (၂ဝဝ) ပံ့ပိုးပါသည္။ ဟင္းခ်က္ ေပးေသာ မိတ္ေဆြမ်ား၊ တျခားေသာမိတ္ေဆြမ်ားကလည္း အလွဴေငြထည့္ၾကပါသည္။ တျခားကိစၥမ်ားလည္း ကူညီပါ၏။ ယခုအခါကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔သည္ ခ်မ္းသာသြားေလၿပီ။ နယူးေယာက္သို႔ဝင္စကပင္ ကိုမင္းဆန္းမင္း အိမ္သို႔ေရာက္ၿပီးေနာက္ အိုးခြက္ပန္းကန္မ်ား၊ တခ်ဳိ႔ေသာရိကၡာမ်ားႏွင့္ ဝယ္ျခမ္းရန္ ေငြ (၄ဝ)ကို ကိုမင္းဆန္းမင္း၏ဇနီးျဖစ္သူ မရီရီခင္ကေပးလိုက္ၿပီးျဖစ္ပါသည္။ ယခုအခါ ဆန္၊ ဆီ စသည္တို႔ႏွင့္တကြ ခ်က္ျပဳတ္ၿပီး ဟင္းမ်ားပါရရွိရာ အဆင္ေျပၿပီမဟုတ္ေလာ။ အားလုံးကိုေက်းဇူးတင္ပါသည္။ ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲ မုခ်ေအာင္ရမည္။

ဆႏၵျပရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

ထိုင္သပိတ္ ၄ ရက္ေျမာက္ေန႔ 4th day of Demonstration at the front of UN Building

2009-09-14T18:27:00.000-07:00

ထိုင္သပိတ္ (၄) ရက္ေျမာက္ေန႔

စက္တင္ဘာလ (၁၂) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

ရာသီဥတုသည္ စထြက္ကတည္းက မႈိင္းမႈန္ေန၏။ ကားဘီးမျပင္ရေသးသျဖင့္ ရထားႏွင့္ခ်ီတက္ရ၏။ Nickerboucker Station ရထားဘူတာမွ လွမ္းၾကည့္ေသာ္ ကုလရုံးစိုက္ရာ ရပ္ကြက္တခိုသည္ မိုးျမဴတို႔ျဖင့္ ပိတ္ဖုံးေန၏။ ညဳိမႈိင္းေန၏။ အေျခအေနကေတာ့ မသာယာလွေပ။

ရဲေဘာ္ဦးရွိန္သည္ ငွက္တုပ္ေကြးမိသျဖင့္ ယေန႔မလိုက္ႏိုင္။ ရဲေဘာ္မင္းေဆြဦးကလည္း ကားကိစၥ ေဆာင္ရြက္ ရန္ရွိသျဖင့္ က်န္ခဲ့ရသည္။ ကိုဂ်က္ကို ဖုန္းလွမ္းေခၚထား၏။ ကိုဂ်က္လာမွ ကားကိစၥလိုက္လံရွာေဖြၿပီး ျပင္ဆင္ ရမည္ျဖစ္သည္။ သို႔ျဖင့္ သိတ္ေမွာက္ပုရိသ (၃)ဦးသည္ မိမိတို႔၏ ဆႏၵျပကရိယာမ်ားကို ထမ္းပိုးလ်က္ ရထား တတန္၊ ေျမေအာက္တတန္ ခ်ီတက္လာျခင္းျဖစ္သည္။

အေရးထဲတြင္ အလံတိုင္သည္ ရထားအမိုးထက္ပိုရွည္ေနသျဖင့္ ရထားထဲတြင္ ကို႔ယို႔ကားယားျဖစ္ေန၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ တုိက္ပြဲဝင္ကားသည္ ပုံမွန္ျပန္အလုပ္လုပ္ႏိုင္ရန္ အေရးႀကီး၏။ စုတ္ၿပဲကြာက်သြားေသာ စာတမ္း ပိတ္စအတြက္ ေလာေလာဆယ္ ျပန္လည္အစားမထိုးႏိုင္ေသး။ ပန္းၿခံသို႔ေရာက္သည္ရွိေသာ္ စင္ထိုးထား သည္ကိုေတြ႔ရ၏။ တိုင္ဝမ္အဖြဲ႔ျဖစ္ပါသည္။ စင္အနီးတြင္ တီရွပ္အစိမ္းဝတ္ထားေသာ တိုင္ဝမ္လူမ်ဳိး တေယာက္စ ႏွစ္ေယာက္စ ေတြ႔ရသည္။

ရဲေဘာ္ကေဘာယူ ကလည္း ထိုသူမ်ားထံသို႔ သြားေရာက္မိတ္ဆက္၊ စာေစာင္ေပးၿပီး ေျပာဆိုေနသည္ကို ေတြ႔ရ၏။ ေန႔လည္ (၁၂)နာရီထိုးလွ်င္ တိုင္ဝမ္ဆႏၵျပအဖြဲ႔ႀကီးသည္ လူကိုမျမင္ရခင္ကတည္းကပင္ ဘင္ခရာ မ်ားတီးမႈတ္လ်က္ စနစ္တက် ခ်ီတက္လာ၏။ တီရွပ္အစိမ္းမ်ားကို လူတိုင္းဝတ္ဆင္ထားၾက၏။ အင္အားမွာ (၆ဝဝ) ခန္႔ရွိမည္္ျဖစ္သည္။ စင္ႏွင့္တကြ တေၾကာလုံးစိမ္းေန၏။ အာဖရိကလူမည္းမ်ားႏွင့္ ဆင္ဆင္တူေသာ လူမ်ဳိးမ်ားက ေရွ႔တန္းမွ တီးမႈတ္လ်က္လာျခင္းျဖစ္သည္။

ဤေန႔သည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အတြက္လည္း ထူးျခား၏။ အေၾကာင္းမူ အင္အားမ်ားျပားလွေသာ တိုင္ဝမ္အဖြဲ႔က ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔ကို ဖိတ္ေခၚလ်က္ စင္ေပၚတြင္ စကားေျပာရန္ ကမ္းလွမ္းေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ တိုင္ဝမ္အဖြဲ႔ သည္ အစီအစဥ္မ်ားကို တခုၿပီးတခုျပဳလုပ္ၿပီးေနာက္ ကြၽႏု္ပ္တုိ႔ကို စင္ေပၚတက္ရန္ လာအေၾကာင္း ၾကား၏။

စင္ေပၚေရာက္ၿပီးေသာ္လည္း သူတို႔ကိစၥ (၃)ခုခန္႔ ဆက္တိုက္ရွိေနသျဖင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ပိုစတာမ်ားကိုကိုင္လ်က္ စင္ေပၚတြင္ပင္ ရပ္ေနၾကရာ ေၾကာ္ျငာသလိုျဖစ္ေန၏။ ဆိုးေတာ့မဆိုးလွေပ။ အခန္းအနားစီစဥ္သူ၏ အႀကံအဉာဏ္ျဖစ္၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔အလွည့္သို႔ေရာက္ေသာအခါ ရဲေဘာ္ကေဘာယူက ေရွးဦစြာ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းႏွင့္ကြၽႏု္ပ္တို႔အေၾကာင္းကို စကားေျပာၾကား၏။ တိုင္ဝမ္ လူထု၏ လြတ္လပ္ေရးလႈပ္ရွားမႈကို ကြၽႏု္ပ္တို႔ျမန္မာျပည္သား၊ ဆႏၵျပအဖြဲ႔ကလည္း ေထာက္ခံေၾကာင္းကို ေျပာျပ၏။

ထို႔ေနာက္ ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္တိတ္ စကားအနည္းငယ္ေျပာဆို၏။ ျမန္မာျပည္အတြက္ မိုင္ေပါင္း (၉ဝဝ) ခ်ီတက္လာေၾကာင္းကို ေျပာၾကား၏။ ဆက္လက္၍ "Free Free Aung San Su Kyi, Free Free Free Burma, We Support Taiwan, We Support President, Chan" ဟု ဟစ္ေအာ္၍ ေၾကြးေၾကာ္သံကို တိုင္ေပးရာ တိုင္ဝမ္ပရိသတ္ကလည္း အလားတူေၾကြးေၾကာ္ၾကကုန္၏။ ထူးျခားေသာေန႔ မဟုတ္ေပေလာ။

တိုင္ဝမ္အဖြဲ႔မွ လူမည္းမ်ားသည္ ႐ိုးရာဝတ္စုံကို ဝတ္ဆင္ထား၏။ ေရႊအဆင္းရွိေသာ လက္ဝါးကပ္တိုင္ႀကီး တခုကိုလည္း ကိုင္ေဆာင္လာၾကသည္။ ထိပ္ဆုံးတြင္ ကႏုတ္ပန္းသ႑ာန္ရွိေသာ ပစၥည္းတခုကို ေလးေလး စားစားထမ္းလာသည္ကိုေတြ႔ရသည္။ အားမာန္ရွိလွေသာ သီခ်င္းကိုဆို၏။ ထူးျခားလွေသာတီးခတ္မႈရွိ၏။ တခ်ဳိ႔ပုဂၢဳိလ္တို႔၏ အျပင္ခံအက်ႌေနာက္ေက်ာတြင္ Fellowship of Taiwanese Christian Church of Greater of New York ဟူေသာ စာတမ္းရွိပါသည္။

တိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံကို တ႐ုပ္ကမစြက္ဖက္ေရး၊ ကုလသမဂၢတြင္ အဖြဲ႔ဝင္ျဖစ္ေရးတို႔အတြက္လာေရာက္ေတာင္းဆို ဆႏၵျပ တိုက္ပြဲဝင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ထိုအတြက္ကို အထက္တြင္ေဖၚျပခဲ့ေသာ ဘာသာေရးအဖြဲ႔က အႀကီးအက်ယ္ ကူညီျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဘာသာျပန္ဆိုေသာ္ ရႏိုင္ပါသည္။ အားလုံးပင္ ညီညြတ္တက္ၾကြသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ရဲရဲေတာက္ ဒို႔တိုင္ဝမ္ေတြ၊ သတၱိခဲေတြဟု ဆိုရမည္။

ဒုတိယေန႔ကလည္း ဂ်ဴးအဖြဲ႔တဖြဲ႔ လာေရာက္ဆႏၵျပၾကသည္။ စာရြက္ကမ္းသျဖင့္ ဖတ္ၾကည့္ရာ ေအာက္ပါ အတိုင္းေတြ႔ရ၏။ အစၥေရးႏိုင္ငံတြင္ ဂ်ဴးကေလးငယ္တဦးေဆး႐ံုတက္ရာ မလိုလားအပ္ေသာကုထုံး ျပင္းထန္ ေသာေဆးဝါးမ်ားျဖင့္ (၂) ႏွစ္ခန္႔စမ္းသပ္ၿပီးေနာက္ မိခင္ျဖစ္သူကို အျပစ္တင္ၿပီး ဖမ္းဆီးလိုက္ေသာဟူ၏။ ဂ်ဴးတို႔ကမခံမရပ္ႏိုင္သျဖင့္ အႀကီးအက်ယ္ျပႆနာတက္ၾကသည္။ ဆရာဝန္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေဆး႐ံုကိုလည္းေကာင္း ယခုအခါ တရားစြဲဆိုထားပါသည္။ အစိုးရဆိုသူတို႔ကိုလည္း အႀကီးအက်ယ္႐ႈတ္ခ် ထားသည္။ ထိုေၾကာင့္ကုလသမဂၢကို လာေရာက္တိုင္တန္းျခင္းျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ လူထုေခါင္းေဆာင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ တတိုင္းျပည္လုံး အက်ဥ္းသားျဖစ္ေန၏။ ျပန္ေပးအဆြဲခံထားရ၏။ စိတ္ကူးတည့္သလို ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္၊ သတ္ျဖတ္လုပ္ႀကံျခင္းကို ခံေနရသည္။ ဤအျခင္းအရာတို႔သည္ ကမၻာ့ကုလသမဂၢႏွင့္ မသက္ဆိုင္ေသးပါသေလာ။ အေမရိကန္၏အမိန္႔ကို ကုလမသဂၢ က ထိုင္ေစာင့္ေနပါသေလာ။ ျဖစ္လည္းျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ ျမန္မာ့အေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ ကုလတာဝန္ခံျဖစ္ေသာ ဂမ္ဘာရီ ကိုယ္တိုင္ကလည္း သူ႔မိသားစုအတြက္ အဆင္ေျပသလို လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနရဟန္တူသည္။ အံ့ဖြယ္သရဲ၊ အံ့ဖြယ္သဘက္ မဟုတ္ပါေလာ။

တိုင္ဝမ္အဖြဲ႔မွ ပုဂၢဳိလ္မ်ားႏွင့္လည္း ကြၽႏု္ပ္တို႔ခရီးရွည္အေၾကာင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေၾကာင္း၊ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းမ်ားကို ေျပာဆိုၾကပါသည္။ ခရီးရွည္အဖြဲ႔၏ လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို အထူးေထာက္ခံ အားေပးပါသည္။ အေျခအေနခ်င္းမွာ ခပ္ဆင္ဆင္ျဖစ္၏။ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ေနၾကသူမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ျဖင့္ တိုင္ဝမ္အဖြဲ႔ႏွင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔ မိတ္ေဆြမ်ားျဖစ္သြားၾကပါ၏။

အျပန္အလွန္ဓါတ္ပုံ႐ိုက္ၾက၏။ လိပ္စာမ်ားေပးၾက၏။ သူတို႔႐ိုက္ယူထားေသာ ဗီဒီယိုအပိုင္းကိုလည္း ပို႔ေပးမည္ ဆိုပါ၏။ ေန႔လည္စာမုန္႔မ်ားေပးသည့္အျပင္ တီရွပ္မ်ားလည္းလက္ေဆာင္ေပးပါသည္။ တိုက္ပြဲဝင္သူမ်ား အခ်င္းခ်င္း၊ အဖိႏွိပ္ခံရသူမ်ားအခ်င္းခ်င္း မိတ္ေဆြျဖစ္ၾကသည္မွာ မဆန္းေသာ္လည္း အေလးအနက္ ေတြးၾကည့္လွ်င္ အလြန္အေရးႀကီးေသာကိစၥျဖစ္ပါသည္။

ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ေနရာေဒသမတူေသာ္လည္း အေၾကာင္းရင္းမွာ အတူတူပင္ျဖစ္၏။ လူသားတို႔၏ရပိုင္ခြင့္၊ လြတ္လပ္ေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စသည္တို႔အတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ေနသူမ်ားသည္ တေလွထဲစီး တခရီးထဲ သြားေနသူ မ်ားမဟုတ္ေလာ။ ထိုကဲ့သို႔ေသာသူမ်ားသည္ စည္းလုံးညီညြတ္ၾကရန္အထူးလိုအပ္၏။ သို႔မွသာ တန္ဖိုး ရွိလွေသာစြန္႔လြတ္မႈမ်ားသည္ အဓိပါၸယ္ျပည္စုံလာမည္ျဖစ္သည္။

သင္တို႔ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ဦးေခါင္းထက္၌ ထမ္းပိုးထားေသာ၊ ျပည္သူလူထုကေပးအပ္လိုက္ေသာ အထုပ္တထုပ္ရွိ၏။ ထိုအထုပ္သည္ ဗာဟီရမဟုတ္၊ တိုလီမႈတ္စမဟုတ္၊ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာမဟုတ္။ ေရာင္း၍လည္းမရေသာ ဥစၥာျဖစ္သည္။ ထိုဥစၥာပိုင္ရွင္ကို ႏွိပ္စက္၍ ေမွးမွိန္ေပ်ာက္ကြယ္ေအာင္လုပ္မွသာ ခိုးသူတို႔သည္ ရာဇပလႅင္ ထက္တြင္ လူေယာင္ေဆာင္၍ရမည္မဟုတ္ေလာ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အျမန္ဆုံးလြတ္ေျမာက္ပါေစ။

ညေန (၃)နာရီခြဲတြင္ သတင္းမွတ္တမ္းကားေရာက္လာသည္။ ဖ်ားေနေသာဦးရွိန္လည္းပါလာသည္။ ကိုဂ်က္က စားစရာမ်ားဝယ္လာ၏။ (၄)နာရီထိုးလွ်င္ မစႏၵီေရာက္လာၿပီး ဆီ၊ ငါးေသတၱာ၊ ဆန္၊ ၾကက္ဥမ်ား ယူလာ ပါသည္။ မသေျပႏွင့္ မသဲႏု ညီအမတို႔ ေပးလိုက္ေသာပစၥည္းမ်ားကို မစႏၵီက လာေရာက္ပို႔ေဆာင္ျခင္းျဖစ္ပါ သည္။ သိပ္မၾကာခင္ ပန္းစည္းေပးေသာ အေမရိကန္အမ်ဳိသမီးႀကီးလည္း ေရာက္လာၿပီးလွ်င္ စကားစျမည္ ေျပာဆိုၾကပါသည္။ ညေန (၆) နာရီထုိးလွ်င္ ယေန႔အစီအစဥ္ကို သိမ္းလိုက္ၾကသည္။

ဆႏၵျပရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

A Call for Action - The UN Security Council's Responsibility to Protect

2009-09-13T21:05:00.000-07:00

Please sign this petition in solidarity with the Long March and Hunger Strike for Free Burma and Daw Aung San Suu Kyi.

In solidarity with the Long March and Hunger Strike campaign, I will echo this sincere cry for help. I am mortified as a concerned citizen to continuously read horror stories from Burma with little to no action that mobilizes aid that is needed since Senior General Than Shwe illegally raped the people of Burma from their legal right to elected leader Daw Aung San Suu Kyi and the National League for Democracy.

With the international community aware of this atrocity, for some unexplained reason simple actions, which could have made leaps and bounds for the people of Burma have been ignored. The AIDS epidemic in Burma is a threat to our modern day world within and outside Burma. Doctors Without Borders has clearly explained they cannot handle this problem alone, but they urgently need more help with Burma. There is a cancer growing in Burma because of Senior General Than Shwe's reign of terror. It is multiplying fast with issues of refugees from Burma being forced into a modern day exodus through malaria infested jungles to neighboring countries. Women and children as a result are being trafficked as sexual slaves. This is unacceptable.

It is clear that this predicament will get worse because of Burma's lacking education and fortified child soldiers. This is not only irresponsible to allow to continue, but also it is a threat to international security. When children are trained to use rape as a weapon of war, there is no telling what the future will hold. As a man who hopes for a future that will blossom with the ideals of the United Nations aspirations, I beg you to head the call which is Burma.

I hereby stand by Desmond Tutu in full support for a UN Security Council Commission of Inquiry and a global arms embargo on Burma. Without heading this call, the UN Security Council is putting not only Burma, but also the international community in jeopardy. I recognize the reality that this world has many problems, but such tyranny and oppression as the case in Burma must not continue.

As the grandson of Jack Hellman, who escaped from Nazi occupied Germany by the Kindertransport, I encourage you to remember the past as a path to a brighter future. It is clear that Daw Aung San Suu Kyi invested some money from her Nobel Peace prize earnings to mobilize Prospect Burma. With the infant mortality rate rising and more child soldiers being forced to join the Junta, I hope you will help nurture Daw Aung San Suu Kyi's organization while she is incarcerated illegally.

As torture prevails in Burma's prisons, please hold Senior General Than Shwe and his fellow generals accountable for their crimes against humanity and to end this war on the citizens of Burma.

Thank you very much.

Sincerely,
Jeffrey Karl Hellman
International Campaign for Freedom of Aung San Suu Kyi and Burma (Spokesperson)

ထိုင္သပိတ္ ၂ ရက္ေန႔ 2nd day of Demonstration at the front of UN' Building

2009-09-13T16:05:00.000-07:00

မိုင္ေပါင္း (၉ဝဝ) ခရီးရွည္ ပထမပိုင္းၿပီးသည့္ေနာက္ ဒုတိယပိုင္းအျဖစ္ ထိုင္သပိတ္ (၂) ရက္ေျမာက္ စက္တင္ဘာလ (၁ဝ) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၉) နာရီခြဲခါနီးတြင္ စတင္သည္။ ေစာေစာစီးစီး ေလတိုက္ႏႈန္းမ်ားေန၏။ အခမ္းအနားျပင္ဆင္သူမ်ား သည္ ေလတြင္လြင့္ေန၏။ ေျမာက္ျပန္ေလသည္ အခ်ိန္ေစာစြာေရာက္လာျခင္းမဟုတ္ပါ။ ဤရပ္ကြက္ကိုက ဤပုံအတိုင္းျဖစ္၏။

ေန႔လည္ (၁၁) နာရီေက်ာ္ေက်ာ္တြင္ ကိုမင္းဆန္းမင္း ႏွင့္ ကိုဂ်က္ တို႔ေရာက္လာသည္။ တေနကုန္ လာထိုင္ ေပး၏။ ညေန (၄) နာရီခန္႔တြင္ ဝန္ႀကီးဦးဘိုလွတင့္ ေရာက္လာသည္။ ေန႔လည္စာစားရန္ ေငြ (၆ဝ) လွဴဒါန္း ၏။ ဝန္ႀကီးကလည္း ကိုယ့္ထက္မြဲပုံရသည္။ မည္သို႔ဆိုေစ လမ္းႀကဳံတုန္းေရာက္လာသည္ကိုက ေက်းဇူးတင္ ရမည္ျဖစ္သည္။

ညေနပိုင္းေရာက္လာေလေလ ေလတိုက္ၾကမ္းလာေလျဖစ္၏။ ေလတိုက္သည့္အျပင္ ေအးလာသျဖင့္ ထိုင္ေနရ သည္မွာ မဟန္လွေခ်။ သို႔မဟန္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ လမ္းေလွ်ာက္ေနစဥ္ကာလာက ေနပူ၊ ေတာင္တက္၊ ေခြၽးၿပဳိက္ၿပဳိက္ထြက္ေသာ ေန႔မ်ားကို လြမ္းမိ၏။ ဆင္းရဲဇာတာဆိုသည္မွာ ဤသေဘာမ်ဳိးျဖစ္ႏိုင္သည္။ သို႔ျဖစ္သည္ဆိုလွ်င္ ေတာ္လွန္ေရးသမားတို႔သည္ ရာသက္ပန္ဆင္းရဲသားမ်ားျဖစ္ကုန္ေတာ့၏။

တေန႔က ပန္းစည္းအိုးေလး ေပးခဲ့ေသာအဖြားႀကီး Anne Redcliffe သည္ ေန႔လည္တြင္ ေရေႏြးဓါတ္ဗူးလာေပး ပါသည္။ အလွဴေငြ (၁ဝဝ) ကိုလည္း ခ်က္လက္မွတ္ျဖင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ထံ ပို႔လိုက္ၿပီျဖစ္၏။ ေနာက္တေန႔တြင္လည္း ေရေႏြးလာပို႔ဦးမည္။ ေန႔တိုင္းလည္း လာႏိုင္ေအာင္ႀကဳိးစားမည္ျဖစ္၏။ ေက်းဇူးတင္ရပါသည္။ ဆႏၵျပမႈကို စုံစမ္းေမးျမန္းသူမ်ား၊ လက္မွတ္ထိုးသူမ်ား ရွိပါသည္။

ညေနသိမ္းခါနီးအခ်ိန္တြင္ ကိုေအာင္တို႔ေမာင္ႏွံေရာက္လာ၏။ ကိုေအာင္သည္ ဘားမားပြဳိင့္မွျဖစ္ၿပီး၊ ဇနီး မျမျမစိုးသည္ အမ်ဳိးသမီးအဖြဲ႔မွျဖစ္၏။ ယခင္ႏွစ္မ်ားကလည္း ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔ကို အားေပးကူညီေနသူမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ယခုလည္းကူညီၾကမည္ျဖစ္ပါ၏။ ညေန (၆) နာရီထိုးလွ်င္ တေန႔တာဆႏၵျပမႈကို သိမ္းလိုက္ၾက သည္။

ညေရာက္လွ်င္ ကိုမိုးခ်မ္း၊ ေမစႏၵာတို႔တစုံ၊ ကိုဝင္းရွိန္ေမာင္ႏွင့္ ကိုေအာင္တို႔ကလည္း ရိကၡာမ်ားလာပို႔ပါသည္။ ဆရာေတာ္ဦးပါေမာကၡ ကလည္း ရိကၡာမ်ားေပးလိုက္ပါသည္။

ဆႏၵျပရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

ထိုင္သပိတ္ ၁ ရက္ေန႔ 1st day of Demonstration at the front of UN' building

2009-09-12T16:16:00.000-07:00

ကုလသမဂၢအေဆာက္အဦေရွ႔ Dak Hammarskjold ပန္းၿခံတြင္ ခရီးရွည္အဖြဲ႔ ထိုင္သပိတ္ ျပဳလုပ္ျခင္း၊
ပထမေန႔၊ စက္တင္ဘာလ (၉) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္ေျမာက္ေရး မိုင္ေပါင္း (၉ဝဝ) ခရီးရွည္ ေအာင္ျမင္စြာ ၿပီးဆုံးသြား ၿပီးေနာက္၊ ဒုတိယအစီအစဥ္အေနျဖင့္ ပန္းၿခံတြင္ စက္တင္ဘာလ (၉) ရက္မွစတင္၍ စက္တင္ဘာလ (၁၇) ရက္အထိ ထိုင္သပိတ္ျပဳလုပ္ၾကမည္ျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ခရီးရွည္အဖြဲ႔သည္ ကိုမင္းဆန္းမင္း ပိုင္ ေသာ Apartment တြင္ ေနထိုင္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ Brooklyn ရပ္ကြက္တြင္ တည္ရွိ၏။ ကားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ရထားျဖင့္လည္းေကာင္း အနည္းဆုံး ၄၅ မိနစ္ အခ်ိန္ယူသည္။

ယေန႔ စက္တင္ဘာလ (၉) ရက္ေန႔၊ နံနက္ (၉) နာရီခြဲတြင္ ပန္းၿခံသို႔ေရာက္ရွိၿပီး၊ Long March for Burma and Daw Aung San Su Kyi ဟူေသာစာတမ္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပုံ ပန္းခ်ီကားမ်ား၊ ပိုစတာမ်ား၊ အလံမ်ားျဖင့္ အခမ္းအနားျပင္ဆင္၏။ (၁၁) နာရီခြဲတြင္ အေမရိကန္ အမ်ဳိးသမီးတဦး ေရာက္လာပါသည္။ အမည္မွာ Anne Redcliffe ျဖစ္ပါ၏။ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာျပည္သို႔ ေရာက္ဖူးသည္ဟုဆို၏။ ထိုစဥ္က ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ေနထိုင္သူျဖစ္သည္။ ရန္ကုန္၊ မႏၱေလး၊ ပုဂံ စသည့္ၿမဳိ႔မ်ားသို႔ ေရာက္ဖူးသူျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေလးစားေသာအားျဖင့္လည္းေကာင္း ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ လႈပ္ရွားမႈကို အားေပးေထာက္ခံ သည့္အေနျဖင့္လည္းေကာင္း ပန္းစည္းလာေပးျခင္းျဖစ္သည္။

ဤအမ်ဳိးသမီးပင္ ညေနပိုင္းတြင္ တေခါက္ေရာက္လာၿပီး အေအးဗူးမ်ားေပးပါသည္။ ယေန႔ ေရာက္လာ အားေပးသူမ်ားမွာ NLD မွ ကိုရဲထြဍ္၊ နယူးေယာက္ၿမဳိ႔ အမ်ဳိးသမီးအဖြဲ႔မွ မစႏၵီ၊ ဘားမားပြဳိင့္မွ ကိုမိုးခ်မ္း၊ ေဒါက္တာေသာင္းထြန္း၊ Burma Office (UN) ႐ုံးတြင္ အမႈထမ္းေသာ အီတလီအမ်ဳိးသား၊ အဆိုပါ႐ံုး၏ ဒါ႐ိုက္တာ မ Myra တို႔ျဖစ္သည္။

ကိုမင္းဆန္းမင္း၏ မိတ္ေဆြျဖစ္ေသာ အလက္ဇႏၵား က အလွဴေငြ (၄ဝ) ထည့္ပါသည္။ ဤအႀကိမ္သည္ ဒုတိယ အႀကိမ္လွဴျခင္းျဖစ္၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔ လမ္းခုလတ္တြင္ ရွိေနစဥ္ခိုက္ ပထမအႀကိမ္ ေငြ (၁ဝဝ) လွဴဒါန္းခဲ့ၿပီး ျဖစ္ သည္။ ဤပုဂၢဳိလ္ကပင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အေနျဖင့္ က်န္းမာေရးႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ကိစၥရပ္မ်ားရွိပါက သူ႔အား အၾကာင္းၾကားရန္ေျပာဆို၏။ သူကူညီမည္ျဖစ္၏။ ေဒၚမာလာမင္း (၂၅) ေဒၚလာ၊ မစႏၵီ (၅ဝ) ေဒၚလာ လွဴဒါန္း ၾကပါသည္။ မမိုင္ရာ ကလည္း ညေနစာထမင္းေကြၽးပါ၏။

အမရိကန္ (၃) ဦးေရာက္လာပါသည္။ ေထာက္ခံအားေပးသျဖင့္ လက္မွတ္ထိုးေပးၾကသည္။ ယေန႔ေရာက္လာ ေမးျမန္းသူမ်ားတြင္ သြားလာရင္းေလွ်ာင္တခင္ ေမးျမန္းသူမ်ားလည္းရွိ၏။ ကုလသမဂၢ႐ံုးတြင္ အမႈထမ္း ေနၾကေသာ အေမရိကန္၊ ျမန္မာျပည္သား စသည္ျဖင့္ ပါဝင္ပါသည္။ ၂ဝဝ၄၊ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာျပည္၌ ေနဖူးေသာ အေမရိကန္ေမာင္ႏွံလည္းေရာက္လာၿပီး လက္မွတ္ထိုးေပးပါသည္။ ျပန္ခါနီးတြင္ သန္းေရႊကို ဆဲသြားပါေသး၏။

ညေန (၆) နာရီတြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ထိုင္သပိတ္အဖြဲ႔ စခန္းသိမ္းပါသည္။ ပုံမွန္အားျဖင့္ နံနက္ (၉) နာရီတြင္ စတင္ၿပီး၊ ညေန (၆) နာရီတြင္ ႐ုပ္သိမ္းမည္ျဖစ္ပါ၏။ မနက္ျဖန္တင္ျပပါဦးမည္။

ဆႏၵျပရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ေပါင္း (၉ဝဝ) ခရီးစဥ္၏ ၉၀ ရက္ေျမာက္ေန႔ 90th day of 900 miles for Long March reached to United Nation building NOW!

2009-09-11T05:06:00.000-07:00

မိုင္ေပါင္း (၉ဝဝ) ခရီးရွည္ ကုလသမဂၢဌာနခ်ဳပ္သို႔ ဆိုက္ၿမဳိက္စြာေရာက္ရွိျခင္း

စက္တင္ဘာလ (၈) ရက္၊ အဂၤါေန႔၊ ၂ဝဝ၉

ယေန႔သည္ အင္ဒီးယားနားျပည္နယ္၊ ဖို႔ဝိန္းၿမဳိ႔ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရႊျပည္ ဓမၼေစတီ မွ စတင္ခ်ီတက္ ခဲ့ေသာ မိုင္ေပါင္း (၉ဝဝ)ခရီးရွည္သည္ ပန္းတိုင္ျဖစ္ေသာ နယူးေယာက္ၿမဳိ႔ေတာ္ ကုလသမဂၢဌာနခ်ဳပ္သို႔ ေအာင္ျမင္စြာေရာက္ရွိၿပီျဖစ္၏။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ျမန္မာျပည္လြတ္ေျမာက္ေရး၊ ႏိုင္ငံတကာ လႈပ္ရွားမႈ၊ ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္းႏွင့္ အစာငတ္ခံဆႏၵျပျခင္းတုိက္ပြဲသည္ ပထမပိုင္းကို ဤေန႔ ဤေနရာတြင္ ၿပီးေျမာက္ၿပီျဖစ္၏။

ယေန႔ခ်ီတက္မႈတြင္ Ithaca ၿမဳိ႔မွ Jeffry ေရာက္လာကာ အားျဖည့္ခ်ီတက္ရင္း ခ်ီတက္မႈေတာက္ေလွ်ာက္ကို ဗီဒီယိုမွတ္တမ္းတင္ပါသည္။ နံနက္ (၉) နာရီ (၄၅) မိနစ္တြင္ W 108 St လမ္းမွ စတင္ျခင္းျဖစ္သည္။ Broadway လမ္းသည္ ၿမဳိ႔ျပရပ္ကြက္တခုျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ သူ႔အလုပ္သူလုပ္လ်က္ရွိ၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ခ်ီတက္မႈကို သတိမူမိသူလည္းရွိ၏။ မသိသူလည္းရွိ၏။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သိသူလည္းရွိ၏။ ျမန္မာျပည္ ဆိုသည္ကိုပင္ လုံးလုံးမသိသူလည္းရွိ၏။

ထိုသို႔ရွိသည့္အခါမ်ဳိးတြင္ လက္ကမ္းစာေစာင္ကို ေဝလိုက္ပါ၏။ တခါတရံ အတူလိုက္ေလွ်ာက္ေနေသာ Jeffrey က ျမန္မာျပည္သည္ အေရွ႔ေတာင္အာရွ၏ တိုင္းျပည္တခုျဖစ္ေၾကာင္းကို ရွင္းျပေန၏။

ၿမဳိ႔ျပသည္ တျဖည္းျဖည္းျဖင့္ ႐ႈပ္ေထြးျပည့္က်ပ္လာ၏။ အေဆာက္အဦတို႔မွာ မိုးထိုးေန၏။ လူအသြားအလာ တို႔ကလည္း ၿမဳိ႔ျပႏွင့္ပိုတူလာသည္။ သို႔ျဖင့္တလမ္းၿပီးတလမ္းေက်ာ္ျဖတ္သြားၾက၏။ (၁၁) နာရီထိုးရန္ (၁၅) မိနစ္ အလိုတြင္ CNN သတင္းဌာနအေဆာက္အဦေရွ႔တြင္ ခဏနားၾကသည္။ Columbas Cir လမ္းႏွင့္ Central Park ဆုံရာ ေနရာျဖစ္သည္။ ၎ Central Park ေနရာသည္ စည္စည္ကားကားရွိ၏။ လူႀကဳိေနေသာ ဆိုက္ကားမ်ား၊ ျမင္းလွည္းမ်ား စုံေနသည္။ ခရီးသြားတို႔မွာ ပ်ားပန္းခတ္မွ်။

ကြၽႏု္ပ္တို႔ခရီးရွည္အဖြဲ႔သည္ ဤေနရာတြင္ ေမာပန္း၍နားျခင္းမဟုတ္ပါ။ အခ်ိန္ပိုေနသျဖင့္ အံကိုက္ျဖစ္ေအာင္ ေလွ်ာက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုသုိ႔နားေနစဥ္ အမ်ဳိးသမီးႏွစ္ဦးေရာက္လာ၏။ မဂၤလာပါဟု ျမန္မာလိုႏႈတ္ဆက္ ပါသည္။ သူတို႔သည္ မၾကာေသးမီ (၆) လခန္႔က ျမန္မာျပည္မွ ျပန္လာၾကျခင္းျဖစ္သည္။ အေျခအေန မည္သို႔ ရွိပါသနည္းဟုေမးေသာ္ ႏိုင္ငံျခားသားတိုးရစ္မ်ားအတြက္မူ အိုေကသည္ဟုဆိုပါသည္။ ျပည္သူလူထု အတြက္မူ မအိုေကႏိုင္သည္ကို ဆိုလိုသေလာ။

ဤမွ်ဗဟုသုတရွိသည္ကို သိရသျဖင့္ ေကာင္းလွပါဘိ။ ကုလသို႔တင္မည့္စာတြင္လည္း လက္မွတ္ထိုးေပးၾက ပါသည္။ ထူးျခားေသာေနရာတြင္ ထူးထူးျခားျခားေတြ႔ရေသာ ထူးျခားရွား အမ်ဳိးသမီးတို႔ေပတည္း။ Broadway လမ္း၏က်က္သေရကို ေကာင္းစြာေဆာင္ေသာ နယ္ေျမတို႔ကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ခဲ့ၿပီ။

(၁၁) နာရီမခြဲခင္ Broadway လမ္းႏွင့္ 42 St လမ္းဆုံေသာေနရာတြင္ ခဏနားရင္း အခ်ိန္ေစာင့္ၾကသည္။ ကြၽႏု္ပ္တုိ႔ေစာင့္ေနသည္မွာ ဆိုင္တဆိုင္၏ အဝင္ဝျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ဝင္ထြက္ေနေသာလူအေပါင္းတို႔ ၾကည့္႐ႈစရာျဖစ္ေန၏။ တခုခုကိုေၾကာ္ျငာေနသည္ဟု ထင္ေနမလားမသိပါ။ အမွန္ေတာ့လည္း ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရးကို ေၾကာ္ျငာေနျခင္းပင္မဟုတ္ေလာ။

ဆက္လက္ခ်ီတက္ေသာ္ (၁၂) နာရီ (၂ဝ) မိနစ္တြင္ ကုလသမဂၢဌာနခ်ဳပ္ အေဆာက္အဦေရွ႔ Ralph Bunche Park ပန္းၿခံသို႔ ဆိုက္ဆိုက္ၿမဳိက္ၿမဳိက္ေရာက္ရွိၾက၏။ သခၤါရသေဘာကို နားလည္ျခင္းမရွိေသာ ကုလ႐ုံးခ်ဳပ္ သည္ ခါတိုင္းႏွစ္မ်ားကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ေန႔တိုင္းကဲ့သို႔လည္းေကာင္း တုံဏိွဘာေဝ ရပ္တည္လ်က္ရွိ၏။

မိတ္ေဆြျဖစ္ေနေသာ ဤပန္းၿခံကေလးေရွ႔တြင္ ခဏနားရင္း ဓါတ္ပုံ႐ုိက္ၾကသည္။ ႐ုိက္သည္ဆိုရာတြင္ အလံတလူလူျဖင့္ရွိေနၾကေသာ ကြၽႏု္ပ္တို႔ကို ထူးဆန္းသျဖင့္ လာေရာက္လည္ပတ္ ေလ့လာသူမ်ားကလည္း ဓါတ္ပုံ႐ိုက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေနာက္ မ်က္ေစာင္းထိုး၌ရွိေသာ ဒတ္ဟန္းမား႐ႈိးပန္းၿခံသို႔ ခ်ီတက္ၾကသည္။ ထိုေနရာတြင္ တရာ့တပါးေသာလူမ်ဳိးတို႔ စု႐ုန္းေနၾကေနရာျဖစ္သည္။ ထိုေနရာသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ေဆြမ်ဳိးညာတိလည္းျဖစ္၏။

ေရာက္လွ်င္ ဘားမားပြဳိင့္မွ ကိုမိုးခ်မ္း၊ Myra တို႔ေစာင့္ေနသည္။ Myra သည္ ကိုေသာင္းထြန္း၏ Burma Office ႐ံုးတြင္ တာဝန္ထမ္းရြက္ေနသူျဖစ္၏။ ကိုမိုးခ်မ္းသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ခရီးရွည္အဖြဲ႔ေကာ္မတီတြင္လည္း ကုလသမဂၢဆိုင္ရာ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူျဖစ္သည္။ Myra က ကြၽႏု္္ပ္တို႔အဖြဲ႔ကို ေကာ္ဖီ၊ ေရ စသည္တို႔ ဝယ္တိုက္ ပါသည္။ မစႏၵီလည္းေရာက္လာပါသည္။ မစႏၵီသည္ နယူးေယာက္ၿမဳိ႔အမ်ဳိးသမီးအဖြဲ႔မွျဖစ္ပါသည္။ နယူးေယာက္ Queen မွ ကိုေဇာ္ေဇာ္ ကလည္း ေငြ (၂ဝ) လွဴဒါန္းပါသည္။ ႏုိင္ငံျခားသားတဦးလည္း ေရာက္လာသည္။ ထိုသူသည္ NCGUB တြင္ အမႈထမ္းသူျဖစ္သည္ဟုဆိုသည္။

သိပ္မၾကာမီ အဖြဲ႔တဖြဲ႔ေရာက္လာကာ ဆႏၵျပေနၾကသည္။ တ႐ုပ္အဖြဲ႔ျဖစ္ပါ၏။ စာတမ္းမွာ China Democracy Party ျဖစ္၏။ အဆိုအမိန္႔မွာ ‘ဒီမိုကေရစီႏွင့္ လူအခြင့္အေရးကို ကာကြယ္ျခင္းသည္ အျပစ္တခုမဟုတ္’ ဟူ၏။ ဒီမိုကေရစီဘက္ေတာ္သား တ႐ုပ္လူမ်ဳိးမ်ားျဖစ္ပါ၏။ အနာဂတ္တြင္လည္းေကာင္း၊ ေလာေလာဆယ္တြင္ လည္းေကာင္း ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒႏွင့္ ဒီမိုကေရစီဝါဒ မည္သို႔အတူတကြ ေနၾကမည္နည္း ဆိုသည္ကို မစဥ္းစား တတ္ပါ။ ကိုယ့္အလုပ္မဟုတ္ေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္း ကိုယ့္အလုပ္ျဖစ္မလာဟု ေျပာ၍မရ။

မြန္းလြဲ (၁) နာရီတြင္ ဤနယ္ေျမတြင္ တာဝန္အရွိဆုံးပုဂၢဳိလ္၊ ေထာက္လွမ္းေရးအရာရွိ ေရာက္လာသည္။ တင္ႀကဳိ၍ အေၾကာင္းၾကားဖိတ္ေခၚထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အေရးအေၾကာင္းရွိက ဆက္သြယ္ရန္ ကဒ္ျပားတခုေပးခဲ့ပါသည္။ (၂) နာရီခြဲတြင္ ယေန႔အဖို႔ကို ႐ုပ္သိမ္းလိုက္ၾကသည္။ မနက္ျဖန္ စက္တင္ဘာလ (၉) ရက္မွ စက္တင္ဘာလ (၁၇) ရက္အထိ ထိုင္သပိတ္ျပဳလုပ္မည္ျဖစ္၏။ ေန႔စဥ္ မနက္ (၉) နာရီမွ ညေန (၆) နာရီအထိျပဳလုပ္မည္ျဖစ္ပါ၏။

အစာငတ္ခံဆႏၵျပျခင္းအစီအစဥ္ကို စက္တင္ဘာလ (၁၈)ရက္၊ စစ္တပ္ကအာဏာသိမ္းသည့္ (၂၁) ႏွစ္ေျမာက္ ေန႔မွ စက္တင္ဘာလ (၂၇) ရက္ေန႔အထိ ဆက္လက္ျပဳလုပ္သြားမည္ျဖစ္၏။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၈၉ ရက္ေျမာက္ေန႔ ခရီး 89th day of 900 miles for Long March

2009-09-10T18:55:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၈၉) ရက္ေျမာက္
စက္တင္ဘာလ (၆) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၈) နာရီ (၂၅) မိနစ္တြင္ Fort Lee ၿမဳိ႔လယ္မွ စတင္ခ်ီတက္သည္။ ၿမဳိ႔ကေလးသည္ သူ႔က်က္သေရ၊ သူ႔လႈပ္ရွားမႈျဖင့္ နိစၥဓူဝ ျဖစ္တည္မႈပဓာနကို ေဆာင္ရြက္ေန၏။ ကြၽႏု္ပ္အဖြဲ႔သည္ စည္အျပင္မွလာသူမ်ားျဖစ္၏။ ၿမဳိ႔ကေလးႏွင့္ လားလားမွ်မသက္ဆိုင္။ သို႔ေသာ္ ၿမဳိ႔ကေလးသည္ သူစိမ္းျပင္ျပင္ေတာ့ သိပ္မရွိလွ။ အမွန္စင္စစ္ တြင္ ၿမဳိ႔အေပါင္းတို႔သည္ သူ႔အဓိကျဖင့္သာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ရွင္သန္လႈပ္ရွားေနတတ္ၾကသည္ မဟုတ္ေလာ။

(၈) နာရီ (၃၅) မိနစ္တြင္ တံတားသို႔ စတက္၏။ တက္သည္ႏွင့္ပင္ စက္ဘီးသမားမ်ားႏွင့္ ေထြးေရာလ်က္ရွိ၏။ ယခင့္ယခင္ႏွစ္တြင္ ဤတံတားထိပ္၌ ဓါတ္ပုံ႐ိုက္ခြင့္မျပဳဟူေသာ ဆိုင္းဘုတ္ဆြဲထားသည္။ ယခုႏွစ္တြင္ ၎ ဆိုင္းဘုတ္မေတြ႔ရပါ။ တံတားထိပ္တြင္ တံတားျဖတ္ျခင္းအထိမ္းအမွတ္ ဓါတ္ပုံမွတ္တမ္းတင္ရာ စက္ဘီးသမား တဦးက သူ႐ိုက္ေပးရမလားဟုဆိုၿပီးေသာ္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔ကို ဓါတ္ပုံ႐ိုက္ေပးပါသည္။

တံတားေပၚရွိ လူေလွ်ာက္ေသာလမ္းက်ဥ္းကေလးတြင္ စက္ဘီးသမား၊ အေျပးသမား၊ လမ္းေလွ်ာက္သမားမ်ား ႏွင့္တကြ၊ ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔သည္ လုံးေထြးလ်က္ရွိ၏။ အလံတလူလူကို ကိုင္ေဆာင္လာၾကသည့္အတြက္ စက္ဘီးမ်ားကို ေရွာင္ေနရသည္။ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သိၾကသူမ်ားလည္းရွိ၏။ တခ်ဳိ႔လူမ်ား အားေပးေထာက္ခံၾကသည္။

ျမစ္ျပင္သည္ အျပန္႔က်ယ္လွ၏။ အားကစားသမားမ်ား လာၾကမည္ဆိုက လာခ်င္စရာပင္ျဖစ္သည္။ စက္ဘီးသမားအုပ္စုမ်ား၊ တကိုယ္ေတာ္စက္ဘီးသမားမ်ား ဥဒဟိုျဖတ္သန္းေနၾကသည္။ ျမစ္ကိုေက်ာ္၍ ၾကည့္ေသာ္ နယူးေယာက္ၿမဳိ႔ေတာ္သည္ အခြၽန္အတက္မ်ားျဖင့္ အေဆာက္အဦးမ်ား မိုးထိုးလ်က္ရွိ၏။ ဤအရပ္သည္ လူအေပါင္းတို႔၏ အိပ္မက္ကမၻာပင္မဟုတ္ေလာ။

(၉) နာရီတြင္ တံတားေပၚျဖတ္ျခင္းကိစၥ ၿပီးစီး၏။ Manhattan အရပ္သို႔ W 178 St လမ္းအတိုင္းလိုက္ၾကသည္။ (၉) နာရီ ထိုးၿပီးေသာ္ ရပ္ကြက္ထဲသို႔ေရာက္၏။ Broadway လမ္းႏွင့္ W 178 St လမ္းဆုံရာGeorge Washington Bridge Bus Station တြင္ ခဏနားၾကသည္။

(၉) နာရီ (၅) မိနစ္တြင္ W 178 St လမ္းမွ Broadway လမ္းအတိုင္းေလွ်ာက္ၾကသည္။ ၿမဳိ႔ေတာ္ကို တံတားေပၚမွ လွမ္းၾကည့္စဥ္က စိတ္ကူးယဥ္ဖြယ္ရာေကာင္းလွေသာ အိပ္မက္တိုင္းျပည္ အတိုင္း ေတြ႔ရသည္။ ယခုအခါ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ရပ္ကြက္ထဲတြင္ ေရာက္ေနၿပီျဖစ္၏။ ကုလားတန္းရပ္ကြက္သည္ သူ၏ ရပ္တည္ခ်က္ျဖစ္ေသာ မဆလာကို မည္သည့္အခါမွ မစြန္႔သကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ တ႐ုပ္တန္းသည္ ေဂၚဖီထုပ္ကိုမစြန္႔သကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ေခါင္းမာေသာ ကြၽႏု္ပ္တုိ႔အဖြဲ႔ကလည္း ဤ Broadway လမ္းကို အႀကိမ္ႀကိမ္ေလွ်ာက္ခဲ့ၾကၿပီျဖစ္၏။

ဤလမ္းေၾကာကို ျဖတ္သန္းၿပီးမွ ႀကီးက်ယ္လွေသာေနရာသို႔ေရာက္မည္ျဖစ္၏။ ကုလ႐ုံးစိုက္ရာ ဌာနခ်ဳပ္သို႔ေရာက္မည္ျဖစ္၏။ လူမ်ဳိးေပါင္းစုံတို႔လာေရာက္၍ဆႏၵျပရာ၊ တိုင္တန္းရာ၊ ေအာ္ဟစ္ရာ ေနရာျဖစ္ပါ၏။ တနည္းဆိုေသာ္ ဤေနရာသည္ က်ိန္စာသင့္ေနေသာ ဌာနႀကီးမဟုတ္ေပေလာ။

Broadway လမ္းအတိုင္းေလွ်ာက္ေနစဥ္ လူငယ္တဦးကိုေတြ႔ရ၏။ ျမန္မာႏွင့္ဘားမား အမည္ေျပာင္းလဲထားျခင္း အေပၚ မည္သို႔သေဘာရသနည္းဟု ဆိုပါ၏။ ျမန္မာျပည္ကို သိသူျဖစ္၏။ ကြၽႏု္ပ္အေနျဖင့္ဆိုေသာ္ မည္သို႔မွ သေဘာမရပါ။ တိုင္းျပည္တျပည္၏ အမည္နာမသည္ ေပါက္တတ္ကရ ကိစၥမဟုတ္ေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္တြင္ ဤကိစၥသည္ စာရင္းရွင္းစရာမဟုတ္။

စာရင္းရွင္းခ်င္သည္ဆိုေသာ္ စတုတၳျမန္မာႏိုင္ငံကိုလည္းေကာင္း၊ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းတေထာင္ကို လည္းေကာင္း၊ ႏွစ္ေပါင္း (၃) ေထာင္ကိုလည္းေကာင္း၊ ႏွစ္ေပါင္း တေသာင္းတေထာင္ကိုလည္းေကာင္း ျပန္လည္တူးေဖၚရေပအ့ံ။

ေလာေလာဆယ္ကေတာ့ ကိုယ့္ကိစၥ ကိုယ္တူးေဖၚဖို႔လိုသည္။ အခက္အခဲသည္ မည္သို႔ရွိပါသနည္း။ လက္နက္၊ ခဲယမ္း၊ ရိကၡာ၊ လမ္းေၾကာင္း၊ ကင္းဆက္၊ ရန္သူ႔အေျခအေနသည္ မည္သို႔ရွိပါသနည္း။ မိမိအေျခအေနသည္ မည္သို႔ရွိပါသနည္း။ စသည္တို႔ျဖစ္သည္။

(၁ဝ) နာရီ (၁၅) မိနစ္တြင္ Broadway လမ္းရွိ W 108 St လမ္းတြင္ ယေန႔အဖို႔ ၿပီးဆုံးသည္။ ေနာက္တေန႔တြင္ ကုလသမဂၢဌာနခ်ဳပ္သို႔ခ်ီတက္ၾကမည္ျဖစ္ပါ၏။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၈၈ ရက္ေျမာက္ခရီး 88th day of 900 miles for Long March

2009-09-04T19:10:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၈၈) ရက္ေျမာက္
စက္တင္ဘာ (၄) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နယူးဂ်ာစီတြင္ ျဖစ္ပါသည္။ တံတားကို ေက်ာ္ၿပီးေသာ္ နယူးေယာက္ၿမဳိ႔သို႔ ဝင္မည္ဟု အစီအစဥ္ရွိခဲ့၏။ နံနက္ (၈) နာရီ (၄ဝ) မိနစ္တြင္ ဆိုင္ေရွ႔မွ စတင္ခ်ီတက္သည္။ ေတာလမ္းသည္ မေန႔ကအတိုင္း ခတ္မဆိတ္ပင္။

တံတားကိုျဖတ္မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း အေျခအေနအရ အစီအစဥ္ေျပာင္းသြားသည္။ ေလာေလာဆယ္တြင္ အေျခအေန (၂) ရပ္ရွိ၏။ တနဂၤေႏြေန႔တြင္ ကုလသမဂၢ႐ုံးေရွ႔အေရာက္သြားျခင္းႏွင့္ အဂၤါေန႔တြင္ အေရာက္ သြားျခင္းျဖစ္၏။ ေဗဒင္နီတိ၏အလိုအရမူ (၈) ရက္ေန႔၊ သို႔မဟုတ္ (၉) ရက္ေန႔ဝင္ရမည္ျဖစ္၏။ ဘ႑ေငြေၾကး အေျခအေန၏ အလိုအရမူ ေစာေစာပြဲျပတ္ေလ ေကာင္းေလျဖစ္၏။

သဘာဝတရားသည္ ကမၻာႀကီးကို ဖန္တီးစဥ္က ၿပီးျပည့္စုံစြာရွိခဲ့သည္ဟု ယူဆရသည္။ လူ႔သမိုင္းသည္ ရွည္လ်ားလွၿပီျဖစ္၏။ ကာလၾကာျမင့္လာသည္ႏွင့္အမွ် တိုးတက္လာေသာသေဘာရွိသည္။ ထိုသို႔ တိုးတက္လာေလေလ မျပည့္စုံေလေလပင္ျဖစ္၏။ ျပည့္စုံေသာအျဖစ္သို႔ေရာက္ရန္ကား ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ လူမတိုင္မီျဖစ္ေသာ မူလကမၻာဦးသို႔ျပန္သြားရေပအံ့။

ေတာလမ္းအတိုင္းေလွ်ာက္၍လာရာ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ စည္ကားေသာအေနအထားရွိလာ၏။ နယူးေယာက္ၿမဳိ႔ သို႔ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္းဝင္ရန္ အစီအစဥ္မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ေအးေဆးစြာေလွ်ာက္လာၾကကုန္၏။ (၁ဝ) နာရီခြဲၿပီးေသာ္ က်ယ္ျပန္႔ေသာလမ္းသို႔ ေရာက္လာ၏။ ၿမဳိ႔၏အရိပ္နမိတ္မ်ားျဖစ္၏။ ကုမၸဏီႀကီးမ်ားကို ေတြ႔ရ၏။

ဤလမ္း၌ေလွ်ာက္ေနစဥ္တြင္ ရဲကားတစီးေရာက္လာ၏။ အလံမ်ားႏွင့္လာသည္ကို တပါးသူတို႔ အေၾကာင္းၾကားသျဖင့္ လာေမးျမန္းျခင္းျဖစ္သည္ဟုဆို၏။ ျမန္မာျပည္အတြက္ လမ္းေလွ်ာက္ ေနသည္ဟု ဆိုလိုက္ရာ ရဲသည္ႏႈတ္ဆက္၍ ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားပါသည္။ ကမၻာမွာျမန္မာေဟ့ဆိုသည္မွာ အင္မတန္ မွန္ကန္လွ၏။ မဟုတ္ေသာေနရာတြင္ နာမည္ဆိုးျဖင့္ လူသိမ်ားလွသည္မဟုတ္ေလာ။

တျခားမဆိုပါႏွင့္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံျဖစ္ေသာ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ပင္ ျမန္မာဆိုလွ်င္ ေအာ္တိုမစ္တစ္ အထင္ေသးၿပီး သားျဖစ္၏။ ဒုကၡသည္အျဖစ္ထြက္ေျပးလာသည္ျဖစ္ေစ၊ အလုပ္လာလုပ္ကိုင္သူျဖစ္ေစ၊ လူ႐ုိေသရွင္႐ုိေသ တရားဝင္ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ျဖင့္လာသည္ျဖစ္ေစ၊ အထင္ေသးရန္ ရာႏႈန္းအျပည့္ အသင့္ရွိသည္။ ထိုေၾကာင့္ လည္း ကိုယ္တို႔ ဖိလစ္ပီေတြပါညီေလး ဟုဆိုေနရသည္မဟုတ္ေလာ။

ေအးေအးေဆးေဆးေလွ်ာက္ရင္းျဖင့္ ၿမဳိ႔ဧရိယာသို႔ေရာက္လာ၏။ လမ္းတေလွ်ာက္လုံး ကုမၸဏီမ်ား၊ ႐ုံးကႏၷား မ်ား၊ ဆိုင္မ်ား၊ စသည္တို႔ျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနသည္။ (၁၁) နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္ North Jersy Sugery Center အေဆာက္အဦေဘးတြင္ ခဏနားၾကသည္။

(၁၁) နာရီ (၁၅) မိနစ္တြင္ လမ္းဆုံမီးပြဳိင့္တြင္ လမ္းကူးရန္ ေစာင့္ေနစဥ္ Remax Fortune Properties အမည္ရွိေသာ အေဆာက္အဦထဲမွ ေမာင္ႏွတစုံထြက္လာ၏။ လွမ္း၍ႏႈတ္ဆက္သည္။ လက္ကမ္းစာေစာင္ ကိုေပးလိုက္၏။ မိုင္ (၉ဝဝ) ဆိုင္းဘုတ္ကို ျမင္ေသာအခါ လန္႔သြားေလသည္။ ပုရိသ ျဖစ္သူက ခဏေနဦး ဟုဆိုကာ အတြင္းသို႔အျမန္ဝင္သြား၏။ ျပန္ထြက္လာေသာအခါ ကင္မရာယူလာၿပီး ဓါတ္ပုံ႐ိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ အျပန္အလွန္ ဓါတ္ပုံ႐ိုက္ၾက၏။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ လက္မွတ္မ်ားလည္း ထိုးေပးၾကပါသည္။

လမ္းကူးၿပီးေနာက္ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾက၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ နယူးဂ်ာစီ၊ Fort Lee ၿမဳိ႔လယ္သို႔ေရာက္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ လမ္းေကြ႔တခုရွိ ဘဏ္တခုေရွ႔တြင္ ခရီးရွည္အဖြဲ႔ထိုင္၍ဆႏၵျပခဲ့ဖူးၿပီျဖစ္၏။ ဂ်ဴးဘာသာ ဘုရားေက်ာင္းကဖိတ္ၾကားသျဖင့္ သြားေရာက္ခဲ့ဖူးၿပီျဖစ္၏။

ေန႔လည္ (၁၂) နာရီတြင္ ဝါရွင္တန္တံတားႏွင့္ မေဝးလွေသာ လမ္းတေနရာရွိ ဘဏ္တခုေရွ႔တြင္ ယေန႔အဖို႔ ၿပီးဆုံးသည္။ စေနေန႔တြင္ နယူးေယာက္ၿမဳိ႔တြင္းသို႔ဝင္ေပအံ့။ သို႔ေသာ္ ကုလအေဆာက္အဦေရွ႔သို႔ မခ်ီတက္ေသး။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၈၇ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 87th day of 900 miles for Long March

2009-09-04T03:56:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၈၇) ရက္ေျမာက္၊ နယူးဂ်ာစီသို႔ဝင္ၿပီ
စက္တင္ဘာလ (၃) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

သစ္ေတာနယ္ေျမျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ရာသီဥတုသည္ အသင့္အတင့္ျဖစ္ေန၏။ ေနမပူပါ။ နံနက္ (၉) နာရီ (၄ဝ) မိနစ္တြင္ Rockland Lake ပန္းၿခံေဘးမွ စတင္ခ်ီတက္သည္။ ေတာႀကီးႏွစ္ခုၾကားတြင္ေရာက္ေန၏။ သဘာဝ ေလ်ာက္ေတာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မည္သည့္အခ်ိန္က ပန္းၿခံနယ္ေျမကို ေက်ာ္လြန္သြားသည္မသိပါ။

ေတာလမ္းတြင္ လူေလွ်ာက္စရာလမ္းက်ဥ္းေျမာင္းလွ၏။ ေတာႀကီးႏွစ္ခုၾကားတြင္ ေရာက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ခ်ဳံႏြယ္ပိတ္ေပါင္းမ်ားသည္ လမ္းေပၚသို႔ထုိးထြက္ေနသျဖင့္ လမ္းမွာက်ဥ္းသထက္က်ဥ္းသြားသည္။ ေရွ႔မွကားလာလွ်င္ ေရွာင္ရ၏။ ရပ္ေစာင့္ေနရ၏။ ေဆာလ်င္စြာ ကဆုန္စိုင္း၍ မရႏိုင္ပါ။

(၁ဝ) နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္Village of Upper Nyack ရြာသို႔ေရာက္သည္။ ငါးမိနစ္ ဆက္ေလွ်ာက္ေသာ္ Nyack High School ကို ျဖတ္ေလွ်ာက္၏။ ရပ္ကြက္ေလးတခုျဖစ္ပါသည္။ ဘုရားေက်ာင္း၊ အလုပ္ဌာနမ်ား၊ ႐ုံးမ်ားျဖင့္ သူ႔နည္းသူ႔ဟန္ေတာ့ အဆင္ေျပမႈရွိပါသည္။

(၁ဝ) နာရီ (၅) မိနစ္တြင္ Village of Nyack သို႔ ေရာက္ရွိသည္။ မဆိုးလွသာရြာတရြာျဖစ္သည္။ ေလာေလာဆယ္ ရြာကိုျဖတ္ေသာ ဟိုင္းေဝးလမ္းကိုသာ ေတြ႔ရျခင္းျဖစ္၏။ ႀကီးက်ယ္လွေသာ Nyack Hospital ေဆး႐ုံကိုေတြ႔ရ၏။ ေဆး႐ုံ၏ေရွ႔တည့္တည့္တြင္မူ သခ်ဳႋင္းတခုျဖစ္ပါ၏။ ထူးျခားေသာ အိုင္ဒီယာ မဟုတ္ပါေလာ။

လမ္းဆုံမီးပြဳိင့္သို႔ေရာက္လွ်င္ ၿမဳိ႔တၿမဳိ႔ကဲ့သို႔စည္ကားလာသည္။ လမ္းဆုံတို႔၏သေဘာအရ ရွိသင့္ေသာဆိုင္မ်ား၊ ကႏၷားမ်ား အစုံအလင္ ရွိ၏။ (၁ဝ) နာရီ (၂ဝ) မိနစ္တြင္ Village of South Nyack သို႔ ေရာက္ရွိသည္။ ဆယ့္ငါးမိနစ္ဆက္ေလွ်ာက္ေသာ္ Upper Grandview သို႔ ေရာက္၏။

စည္ကားေသာရြာနယ္ေျမမွသည္ ေတာလမ္းသို႔ေရာက္၏။ ယေန႔ေလွ်ာက္ေသာလမ္းသည္ လူသြားလမ္း က်ဥ္းေျမာင္းေသာေနရာမ်ားခ်ည္းျဖစ္၏။ လိုကယ္ဟိုင္းေဝးလမ္းမ်ားဆုံရာကို ျဖတ္၍ ေက်ာ္၍ 9 W လမ္း အတိုင္းလိုက္ရသည္။ ကုန္းတက္ကုန္းဆင္းကိစၥကလည္း မၿပီးျပတ္ေသး။ တက္လိုက္ဆင္းလိုက္ ရွိတုန္း ပင္ျဖစ္ပါသည္။

ဟဒ္ဆင္ျမစ္ႀကီးကေတာ့ ခပ္တည္တည္ပင္။ ရွည္လ်ားလွေသာ တံတားတစင္းျဖတ္ထားသည္ကို ကုန္းေပၚမွ လွမ္း၍ေတြ႔ရသည္။ ကုန္းသည္ အေတာ္အတန္ျမင့္ေသာေၾကာင့္ ျမစ္၏႐ႈခင္းကို အျပန္႔က်ယ္စြာေတြ႔ရ၏။ ဤတံတားသည္ Tappan Zee Bridge တံတားျဖစ္ပါ၏။ ကြၽႏု္ပ္တို္႔ေလွ်ာက္ေနေသာလမ္းသည္ တခါတရံ ျမစ္ႏွင့္နီးလာလိုက္၊ တခါတရံေဝးသြားလိုက္ျဖစ္၏။

(၁၁) နာရီတြင္ ခဏနားၾကသည္။ ဆက္လက္ခ်ီတက္ေသာ္ (၁၁) နာရီ (၁၅) မိနစ္တြင္ Village of Piermont ဆိုင္းဘုတ္ကို ေတြ႔ရသည္။ ဝင္ဝင္ခ်င္းပင္ လမ္းျပင္ေနသည္ကိုေတြ႔ရ၏။ တူးေဝးတြင္ တလမ္းကို ပိတ္ထားၿပီး၊ ကားမ်ားကို အခ်က္ျပ၍ ေမာင္းႏွင္ေစသည္။ ဤသို႔က်ပ္က်ဥ္းေသာေနရာသို႔ ေရာက္လာျခင္း ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ေကာင္းသြားပါသည္။ အေၾကာင္းမူ လမ္းျပင္အင္ဂ်င္နီယာအဖြဲ႔မွ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ဟန္တူသူသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ကိစၥကို စိတ္ဝင္စားမႈရွိ၏။ မည္သို႔ေသာအေၾကာင္းျဖစ္သည္ကို ေမးျမန္း၏။ ျမန္မာျပည္သည္ မည္သည့္ေနရာတြင္ရွိသည္ကိုလည္း ျဖဳန္းကနဲဆို ထိုသူတို႔မသိေပ။ ႐ုရွလူမ်ိဳးမ်ားျဖစ္ဟန္တူ၏။

ရွင္းလင္းျပၿပီး၊ လက္ကမ္းစာေစာင္ကိုလည္းေပးၿပီး၊ ဘန္ကီမြန္းထံတင္မည့္စာကိုလည္းျပၿပီးေသာ္ ရွင္းလင္းသြားပါ၏။ ေခါင္းေဆာင္လုပ္သူကပင္ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံ၏ အေၾကာင္းကို ဥပမာ ေျပာျပေနပါေသးသည္။ လက္မွတ္ထိုးၿပီးလွ်င္ သူ၏အဖြဲ႔ကိုလည္းထိုးေစ၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ခရီးရွည္အဖြဲ႔ကို မ်ားစြာေထာက္ခံအားေပးပါသည္။ ႀကံႀကံဖန္ဖန္ရွိလွေသာလမ္းတြင္ ရရွိေသာ လက္မွတ္မ်ားျဖစ္ပါ၏။ ႏႈတ္ဆက္ၿပီးေသာ္ ဆက္လက္ထြက္ခြာၾက၏။

လမ္းကလည္းက်ဥ္း၊ လမ္းႏွစ္ဖက္စလုံး ကားမ်ားကလည္း ႐ႈပ္ေထြးေနသည့္ၾကားက ကားေပၚမွေန၍ ဆိုင္းဘုတ္လွည့္ျပခိုင္းသူမ်ားလည္းရွိ၏။ အားေပးခ်င္၍ျဖစ္ပါသည္။ မည္သို႔ျဖစ္ေစ လႈိက္လွဲစြာႀကဳိဆိုပါသည္။ မိုင္ေပါင္း (၉ဝဝ) ကို ေလွ်ာက္ေနၾကသည္မွာ ဤသည္ပင္လွ်င္ အေၾကာင္းမဟုတ္ေပေလာ။ လူမ်ားမ်ားသိေလ ေကာင္းေလပင္ျဖစ္၏။

ေတာႀကီးအုပ္မိုးထားသျဖင့္ ေတာရိပ္ေတာင္ရိပ္တို႔ျဖင့္ ေအးခ်မ္းလွ၏။ (၁၁) နာရီခြဲတြင္ Tappan Zee Elementary ေက်ာင္းကို ျဖတ္ေက်ာ္သည္။ ဆက္လက္၍ ကြန္ဒိုအိမ္ယာမ်ားကို ျဖတ္သည္။ ဟိုင္းေဝးမွေန၍ အတြင္းလမ္းသို႔ဝင္ေသာ္ ၎ရပ္ကြက္သို႔ေရာက္မည္ျဖစ္သည္။

ေန႔လည္ (၁၂) နာရီထိုးရန္ (၁၅) မိနစ္အလိုတြင္ Sparkill Business District သို႔ဝင္ေရာက္သည္။ အတြင္းလမ္းသို႔ဝင္ျခင္းမဟုတ္။ လိုကယ္လမ္းအတိုင္းေလွ်ာက္ျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စီးပြားေရးရပ္ကြက္ကို မေတြ႔ရပါ။ ရွည္လ်ားေသာ တံတားတခုကိုျဖတ္သည္။ ေဘးႏွစ္ဖက္ကို အကာအရံ အခိုင္အမာ ျမင့္စြာ ျပဳလုပ္ထား၏။ ဤတံတားသည္ ရပ္ကြက္တခု၊ ေတာအုပ္တခုကို ေက်ာ္ခြထားေသာတံတားျဖစ္သည္။

(၁၂) နာရီတြင္ ခဏနားၾကသည္။ ေတာရိပ္ခင္းေသာ ၿမိဳင္လယ္တေၾကာျဖစ္၏။ ဆက္လက္၍ ခ်ီတက္ေသာ္ (၁) နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္ Boro of Alpine သို႔ဝင္ေရာက္သည္။ ထိုေနာက္ တဆက္တည္းပင္ Wecome to New Jersy ဆိုင္းဘုတ္ကို ေတြ႔ရ၏။ နယူးဂ်ာစီသို႔ဝင္ေရာက္ၿပီ။ ကုန္းေၾကာတေၾကာကို တက္၏။ ေကာင္းခ်ီးၾသဘာေပးသူမ်ားရွိသည္။ ေရယူမလားဟု ေမးျမန္းသူမ်ားရွိ၏။ ကားေပၚမွလွမ္း၍ အားေပးႏႈတ္ဆက္သူမ်ားမွာ ေန႔တိုင္းလိုလိုရွိပါ၏။

(၁ဝ) နာရီခြဲတြင္ Ruckman Rd လမ္းကို ေက်ာ္ၿပီးေနာက္ Kiku Alpine ဆိုင္တခုေရွ႔တြင္ ယေန႔အဖိုးၿပီးဆုံးသည္။ စားေသာက္ဆိုင္ကို လွပေသာ အေဆာက္အဦပုံစံေဆာက္ထား၏။ ဆိုင္ႏွင့္ပင္မတူပါ။ ေတာလမ္းတြင္ အေမာအပန္းေျဖရန္ ေဆာက္ထားျခင္းျဖစ္ဟန္တူသည္။ မနက္ျဖန္တြင္ ဝါရွင္တန္တံတားကို ျဖတ္ေက်ာ္ၾကပါစို႔။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာတဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၈၆ ရက္ေျမာက္ ခရီး 86th day of 900 miles for Long March

2009-09-02T08:27:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၈၆) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၁) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

ေနသာေသာေန႔ျဖစ္၏။ နံနက္ (၉) နာရီ (၂ဝ) မိနစ္တြင္ Stony Point အရပ္မွထြက္ခြာသည္။ စထြက္ေသာ္ တံတားျပင္ေနသျဖင့္ လမ္းပိတ္ထားသည္။ ထိုေၾကာင့္ ေဘးသို႔ဆင္းသြားေသာ လမ္းကေလးမွ ေလွ်ာက္ၾက သည္။ ကားမ်ားသည္လည္းေကာင္း၊ ကြၽႏု္ပ္တို႔ခရီးရွည္အဖြဲ႔သည္လည္းေကာင္း ထိုလမ္းကေလးမွ သြားၾကရ၏။ က်ဥ္း၏။ ၾကည့္႐ႈသြားရ၏။ ႀကံႀကံဖန္ဖန္လမ္းကေလးျဖစ္ပါသည္။

လမ္းကေလးကို ေကြ႔ေကာက္သြားၿပီးေသာ္ လမ္းမသို႔ေရာက္၏။ တစုံတရာစည္ကားပါသည္။ (၉) နာရီ (၄ဝ) မိနစ္တြင္ Historic Stony Point မွ ထြက္ခြာသြားပါသည္။ ဆက္လက္၍ Helen Haynes Hospital ေဆးရုံကိုျဖတ္ေက်ာ္သည္။ ထို႔ေနာက္ Village of West Haverstraw သို႔ ေရာက္ရွိသြားပါသည္။

ရြသည္တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ စည္ကားလာပါသည္။ ရြာတြင္းအေျခအေနကိုမူ မသိရပါ။ ရြာကိုျဖတ္ေသာ ဟိုင္းေဝးလမ္းအတိုင္းေလွ်ာက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ မဆိုးလွေသာရြာလမ္းျဖစ္၏။ ေစ်းဆိုင္တန္းမ်ား ေတာက္ေလွ်ာက္အျပည့္ျဖစ္သည္။

တေနရာေရာက္ေသာ္ က်ပ္တည္းလွေသာ ကုန္းတခုကိုတက္ၾက၏။ လူသြားလမ္းလုံးဝမရွိပါ။ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွ လာေနေသာကားမ်ားႏွင့္ မဟာမိတ္ျပဳ၍ေလွ်ာက္ၾကရသည္။ ကြၽႏု္ပ္အဖို႔ မဟန္သျဖင့္ ေခ်ာက္အတြင္းသို႔ ဆင္းၿပီး ရထားလမ္းႏွင့္အၿပဳိင္ကပ္လ်က္ ေလွ်ာက္ရ၏။ ေဝးေဝးေတာ့မဟုတ္ပါ။

(၁ဝ) နာရီ (၃၅) မိနစ္တြင္ ၎ရထားလမ္းေဘးတြင္ပင္ ခဏနားၾကသည္။ ဤကုန္းကို ျဖတ္စဥ္ ျမစ္ကမ္းပါးတြင္ အေဆာက္အဦအသစ္တခု ေဆာက္ေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ရပ္နားေသာေနရာတြင္မူ ေက်ာက္မိုင္း၊ ေက်ာက္ႀကိတ္ခြဲေသာစက္႐ုံတ႐ုံကို ေတြ႔ရ၏။ ဆူညံ၍ပြက္ေလာ႐ိုက္ေနသည္။ ေဆာက္လုပ္ေရးမွကားမ်ား၊ ထရပ္ကားအမ်ဳိးမ်ဳိးတို႔ ဥဒဟို သြားေနၾကသည္။

ကြၽႏု္ပ္အဖို႔မူ ဤျမစ္ကမ္းပါးတြင္ ညဳကလီးယားဓါတ္ေပါင္းဖိုႏွင့္ တျခားေသာစက္႐ံုအမ်ဳိးမ်ဳိးတည္ထားျခင္းသည္ ျမစ္၏က်က္သေရကို ဖ်က္ေနေသာ အကုသိုလ္မ်ားဟု ထင္ပါသည္။ က်က္သေရကို ဖ်က္႐ုံ ဆိုလွ်င္အေၾကာင္းမဟုတ္လွေသာ္လည္း အသက္ဇီဝတို႔၏မူလျဖစ္ေသာ ျမစ္ေရကို ဖ်က္ေနသည္ဆိုမူကား အနာဂတ္မေကာင္းလွပါ။

မည္သို႔ဆိုေစ ဟဒ္ဆင္ျမစ္ျပင္က်ယ္ကား ေနျခည္တြင္ ေဘာ္ေငြေရာင္တဖိတ္ဖိတ္ေတာက္ေန၏။ ေသာကကိုသိမ္းဆည္းၿပီး ေဝဒနာကိုတြန္းလွန္ကာ ရွင္သန္ရပ္တည္မႈကို ႀကဳိးပမ္း၍ စီးၿမဲတိုင္းစီးဆင္းေနေလ၏။
ရထားလမ္းေဘးမွ ဆက္လက္ထြက္ခြာ၏။ ေတာလမ္းသို႔ေရာက္သည္။

ထိုေနာက္ ဟိုင္းေဝးသို႔ေရာက္ျပန္၏။ (၁၁) နာရီ (၂ဝ) မိနစ္တြင္ Congers သို႔ေရာက္ရွိသည္။ စီးပြားေရးအေဆာက္အဦတို႔ကို ေတြ႔ရ၏။ (၁၂) နာရီထိုးရန္ (၅) မိနစ္အလိုတြင္ Rockland State Park ပန္းၿခံသို႔ေရာက္ရွိသည္။ ေတာလမ္းတြင္ မိုတယ္တခ်ဳိ႔ႏွင့္ ဆိုင္တခ်ဳိ႔ေတြ႔ရ၏။ အိမ္ေလးမ်ားကိုလည္း က်ဳိးတိုးက်ဲတဲေတြ႔ရသည္။

(၁၂) နာရီ (၁၅) မိနစ္တြင္ Business District မွ ထြက္ခြာသြားပါ၏။ (၁၂) နာရီခြဲတြင္ Rockland Lake ဆိုင္းဘုတ္ကို ေတြ႔ရသည္။ ေရကန္မူမေတြ႔ရပါ။ အတြင္းသို႔ဝင္မွ ျဖစ္မည္။ ဆက္ေလွ်ာက္လွ်င္ ပန္းၿခံ၏အျခားတဖက္ျဖစ္ေသာေနရာတြင္ Rockland State Park အဝင္ဝကို ျဖတ္ေက်ာ္သည္။ လမ္းေတာက္ေလွ်ာက္လုံးသည္ ပန္းၿခံနယ္ေျမသာျဖစ္ပါ၏။

မြန္းလြဲ (၁) နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္ ဤပန္းၿခံေဘး၌ပင္ ယေန႔အဖို႔ၿပီးဆုံးသြားပါ၏။ ပန္းၿခံသည္ သဘာဝေလ်ာက္ျဖစ္ေသာ ေဘးမဲ့ေတာျဖစ္၏။ ေနေျပာက္ပင္မထိုးပါ။ အတြင္းတြင္ အုံ႔မႈိင္းေန၏။ ျမင့္မားေသာေတာင္ကုန္းလည္းရွိသည္။ သစ္ေတာဖုံးလႊမ္းေန၏။ ေအးေအးလူေလူေနေသာ သမင္ကေလးမ်ားကို လွမ္းေတြ႔ရသည္။

ျမန္မာ့အေရးၿပီးဆုံးျခင္းသို႔ေရာက္လွ်င္ မိဂဒါဝုန္သို႔ အလည္တေခါက္သြားေရာက္ၾကပါစို႔။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၈၅ ရက္ေျမာက္ခရီး 85th day of 900 miles for Long March

2009-08-31T19:36:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၈၅) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၃၁) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

ခရီးရွည္အဖြဲ႔သည္ နံနက္ (၉) နာရီထိုးရန္ (၅) မိနစ္အလိုတြင္ Highlands ၿမဳိ႔ ဝံသာႏုဥယ်ာဥ္မွ စတင္ခ်ီတက္ သည္။ ငါးမိနစ္ခန္႔ေလွ်ာက္ၿပီးေသာ္ လမ္းတြင္ လူတဦးႏွင့္ေတြ႔သည္။ ဘတ္ဖလိုးၿမဳိ႔တြင္ လမ္းေလွ်ာက္ၾကစဥ္က ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား ပါဝင္သည္ကို သူေတြ႔ခဲ့ရေၾကာင္း၊ အခုေလာေလာဆယ္ ကြၽႏု္ပ္တို႔လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ႔တြင္ သံဃာမ်ားကို မေတြ႔ရသျဖင့္ ေမးျမန္းပါသည္။

ခရီးစဥ္တေလွ်ာက္ ၿမဳိ႔အသီးသီးကို ျဖတ္သန္းခိုက္ ၿမဳိ႔ခံလူမ်ားက အားျဖည့္ကူညီခ်ီတက္ၾကပုံကို ရွင္းျပရသည္။ ထိုသူသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ခ်ီတက္မႈကို အထူးအားေပး၏။ ဘန္ကီးမြန္းထံတင္ျပမည့္စာတြင္လည္း လက္မွတ္ ထိုးေပးပါသည္။ ေအာင္ျမင္ေစေၾကာင္းဆုေတာင္းေပးပါ၏။

(၉) နာရီ (၁ဝ) မိနစ္တြင္ Front Montgomery State Historic Site ဆိုင္းဘုတ္ကို ေတြ႔ရသည္။ (၉) နာရီ (ဝ) မိနစ္တြင္ လမ္းဆုံလမ္းခြသို႔ေရာက္ေသာ္ 9 W S သို႔ ျဖတ္ဝင္ၾကသည္။ လမ္းမအတိုင္းဝင္ေရာက္ေသာ္ Bear Mt. State Park ပန္းၿခံကိုေက်ာ္ျဖတ္သည္။ လက္ယာဘက္ေဘးတြင္ ေက်ာက္ေတာင္ေစာင္းတြင္ ရွည္လ်ား ေသာေရကန္တခုကိုေတြ႔ရသည္။

တဆက္တည္းပင္ Rockland County သို႔ ဝင္ေရာက္သြားပါသည္။ ေတာလမ္းသို႔ေရာက္ၾကျခင္းျဖစ္၏။ ေတာ ႏွင့္ေတာင္ႏွင့္ ေရကန္ႏွင့္ျဖစ္ပါသည္။ (၁ဝ) နာရီ (၄ဝ) မိနစ္တြင္ Iona Island Bird Sanctuary သို႔ ေရာက္ရွိ၏။ ရွည္လ်ားက်ယ္ေျပာေသာနယ္ေျမတခုျဖစ္ပါသည္။ ေရဝပ္ေသာ ကိုင္းေတာႀကီး ျဖစ္၏။ ေရ၌က်က္စားေသာငွက္အေပါင္း၏ ေပ်ာ္စံရာျဖစ္ပါသည္။

လမ္း၏လက္ယာဘက္သည္ ေက်ာက္ေတာင္ႀကီးျဖစ္၏။ သစ္ေတာမ်ားဖုံးလႊမ္းေနသည္။ ေရေပ်ာ္ငွက္ အေပါင္း၏ဌာနခ်ဳပ္ျဖစ္ေသာ ကိုင္းေတာလြင္ျပင္ကို ေတာင္ကုန္းေပၚမွ ဆီးၾကည့္ေသာ္ က်ယ္ျပန္႔လွသည္ကို ေတြ႔ရ၏။ အလယ္တြင္ ေက်ာက္ေတာင္တခုတည္ရွိသည္။ ေခ်ာင္းကေလး၊ ေျမာင္းကေလးမ်ားမွာ ဟိုမွသည္မွ စီးဆင္းေနၾကသည္။ ဤေတာ၏အလြန္တြင္ကား စိမ္းျမေရနဒီ ေက်ာက္ကမ္းပါးေခြလည္ ေနျခည္ကိုႀကိဳႏွင့္၏။

လွပေသာ႐ႈခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဟိုမွာဘက္ကမ္းကို လွမ္းျမင္ေနရ၏။ အေဆာက္အဦမ်ား၊ တံတားမ်ား၊ လမ္းမ်ားကို ေတြ႔ရသည္။ အတက္အဆင္းရွိေသာ မႈိင္းညဳိ႔ေနေသာ ေတာလမ္းအတိုင္းဆက္လက္ခ်ီတက္ေသာ္ Vietnam Veteran Memorial Highway သို႔ေရာက္ရွိသည္။ (၁ဝ) နာရီ (၄၅)မိနစ္တြင္ ဟဒ္ဆင္ျမစ္ကမ္းတေနရာ ေရာက္ေသာ္ Department of Commerce Maritime Administration/1971 ဟု ေက်ာ္တုံးတြင္ ထြင္းထု ထားသည္။ တဖက္ကမ္းသို႔လွမ္းၾကည့္ေသာ္ ညဳကလီးယားဓါတ္ေပါင္းဖိုကို ေတြ႔ရ၏။ အေရးထဲတြင္ ကင္မရာဓါတ္ခဲ ေဒါင္းသြားေလ၏။

ဤေနရာသို႔ လြန္ခဲ့ေသာ (၂) ႏွစ္တြင္ ခရီးရွည္အဖြဲ႔ေရာက္ခဲ့ၿပီ။ ဂရက္ဖတန္ၿမဳိ႔ ၿငိ္မ္းခ်မ္းေရးဘုရားမွ ဂ်ပန္ သီလရွင္သည္ ထြက္စ ေနဝန္းနီနီကို ဤေနရာမွ ပူေဇာ္၍ ဂါထာရြတ္ခဲ့သည္။ တခ်ဳိ႔ေသာ အမွတ္အသား ေနရာသို႔ေရာက္ေသာ္ အတိတ္ကိုသတိရ၏။ ျဖတ္သန္းသြားေသာ ကားမ်ားကလည္း ႏႈတ္ဆက္ၾက၏။

(၁၁) နာရီ (၁ဝ) မိနစ္တြင္ Tomkins Cove သို႔ဝင္ေရာက္၏။ ဆယ့္ငါးမိနစ္ခန္႔ဝင္ၿပီးေသာ္ Tomkins Cove Public Libarary ကို ေတြ႔ရသည္။ ရြာဟုဆိုရမလား၊ ရပ္ကြက္ဟုဆိုရမလား မသိေသာ္လည္း ျမစ္ကမ္းအနီး ေတာက္ေလွ်ာက္တြင္ကား ဖြဲ႔စည္းပုံ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ေကာင္းလွသည္။ (၁၁) နာရီခြဲတြင္ Elm Ave လမ္း၌ ခဏနားၾက၏။

တလမ္းလုံးသည္ အတက္အဆင္းမ်ားျဖစ္ေသာ္လည္း ေျပေျပျပစ္ျပစ္ရွိ၏။ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းရွိေသာ ရက္ကြက္ကို ေက်ာ္ျဖတ္သည္။ ေန႔လည္ (၁၂) နာရီထိုးရန္ (၅) မိနစ္အလိုတြင္ စက္ဘီးစီးေသာလူတဦးကို ေတြ႔ရသည္။ ျဖတ္ေက်ာ္သြားၿပီးမွ ျပန္လွည့္လာကာ ဓါတ္ပုံ႐ုိက္ခြင့္ေတာင္း၏။ နယူးေယာက္ၿမဳိ႔တြင္ ေနထိုင္သူျဖစ္သည္။ ကေနဒါႏိုင္ငံသားျဖစ္၏။ ျမန္မာျပည္ႏွင့္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သိရွိသူျဖစ္သည္။ အားေပးေထာက္ခံ၏။ လက္မွတ္လည္းထိုးေပးသြားပါသည္။

ွွStony Point သို႔ ဝင္ေရာက္ၿပီးေနာက္ တျဖည္းျဖည္းစည္ကားလာေသာ ရပ္ကြက္ကို ေက်ာ္ျဖတ္သည္။ (၁၂) နာရီ (၁၅) မိနစ္တြင္ 108 လမ္းဆုံအနီး၊ Hudson Corner/The Tanning Point အေဆာက္အဦေရွ႔တြင္ ယေန႔အဖို႔ၿပီးဆုံးသည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၈၄ ရက္ေျမာက္ခရီး 84th day of 900 miles for Long March

2009-08-30T18:41:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၈၄) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၃ဝ) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၈) နာရီခြဲခါနီးတြင္ Continental လမ္းမွ စတင္ထြက္ခြာသည္။ ေတာင္ေၾကာႀကီးကို စိတ္ကူး၍ တက္ရ မည္ျဖစ္သည္။ စိတ္ကူးယဥ္၍ပင္အခ်ိန္မရလိုက္။ စထြက္သည္ႏွင့္ ေတာင္ကို စတက္ရေတာ့၏။ လိုကယ္ ဟိုင္းေဝးလမ္းသည္ ဤေနရာတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ရန္အတြက္ မသင့္ေတာ္ေသာ ေနရာျဖစ္ေနသည္။

ေတာက္ေၾကာကို ေတာက္ေလွ်ာက္တက္ၿပီး (၉) နာရီထိုးလွ်င္ ေတာင္ကုန္းထိ္ပ္တခုသို႔ေရာက္ရွိသည္။ ဤေနရာတြင္ခဏနားၾကသည္။ ေတာေတာင္တို႔ကို ျမဴတို႔ဖုံးလႊမ္းထားသကဲ့သို႔ ေခ်ာက္အတြင္းတြင္လည္း ျမဴတို႔ျဖင့္အတိၿပီးေသာေၾကာင့္ ပင္လယ္ေလာ ေကာင္းကင္ေလာ ခြဲျခား၍မသိႏိုင္ပါ။ ျဖဴတူတူမွလြဲ၍ အရာ တခုကိုမွ်မျမင္ရပါ။ ေခ်ာက္အတြင္းမွတက္လာေသာ အနီးရွိေတာင္ထြတ္တခုကိုေတြ႔ရသည္။ ျမဴတို႔ ရစ္ဆိုင္း ေန၏။

“ျမဴခိုးရယ္ေမွာင္ ဟိုေတာင္ေၾကာ့ခါးပန္း ေရႊဥေဒါင္းငယ္တို႔” ဟု စာကဆိုရာ ေလာေလာဆယ္ ေတာင္ခါးပန္း တြင္ ျမဴခိုးတို႔ေမွာင္ေနၿပီ၊ ကြၽႏု္ပ္တို႔ထမ္းလာေသာ အလံသည္ ေရႊဥေဒါင္းပင္မဟုတ္ပါလား။ လမ္းတြင္ ေတြ႔ေသာ ဝါးရုံေတာမွ ဝါးသုံးေခ်ာင္းကို ရဲေဘာ္မင္းေဆြဦးက အမွတ္တရ ခုတ္ယူလာရာ စာဆို၏ကဗ်ာႏွင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အေျခအေနသည္ မ်ားစြာကိုက္ညီသြားေလေတာ့၏။ ဤလမ္းတြင္ ႀကံႀကံဖန္ဖန္ဝါးရုံကို ေတြ႔ရျခင္း ျဖစ္သည္။

ဤေတာင္ၾကားလမ္းသည္ ေက်ာက္ေတာင္ႀကီးၾကားတြင္ရွိေသာလမ္းျဖစ္သည္။ အမည္မွာ ‘လြတ္ေျမာက္ေရး လမ္း Freedom Rd ဟူ၏။ ေတာင္ထိပ္ရွိဆိုင္းဘုတ္တြင္ေရးထုိးထားသည္မွာ ေအာက္ပါ အတိုင္းျဖစ္သည္။

Freedom Rd
The Route Traveled by the 52 American Hostages from Stewart Airport to West Point after Their Release from Captivity in Iran/ January 25, 1981

(၁၉၈၁) ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ ၅၂ ေယာက္သည္ အီရန္ႏိုင္ငံတြင္ ဓါးစာခံအျဖစ္မွ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္ လာေသာအခါ ဤလမ္းမွခရီးသြားၾကသည္ဆို၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔မူကား အမိျမန္မာျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ဤလမ္းမွ ခ်ီတက္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ခဏနားၿပီး ျပန္ထြက္သည္ႏွင့္ ျမဴထဲသို႔တိုးဝင္သြားရ၏။ ကားအသြားအလာသတိထားရသည္။ မီးထိုးၿပီး ေမာင္းေနၾက၏။ (၉) နာရီခြဲတြင္ ေတာင္ေၾကာတေနရာေရာက္ေသာ္ Town of Highlands ဟူေသာ ဆိုင္းဘုတ္ကို ေတြ႔ရသည္။ ဘာမွ်မရွိေသာေနရာ ၿမဳိ႔ဆိုင္းဘုတ္တပ္ထားျခင္းမွာ ဆန္းေတာ့ဆန္းေန၏။

ဆိုင္းဘုတ္ကိုလြန္လွ်င္ ေနသည္လင္းကနဲပြင့္လာ၏။ သို႔ေသာ္ေရွ႔ေလွ်ာက္ေသာ္ ျမဴတို႔အႀကီးအက်ယ္ ပိတ္ေနသျဖင့္ ခ်ီတက္မႈကို ရပ္ဆိုင္းထားရသည္။ အေၾကာင္းေသာ္ အလြန္အႏၱရာယ္ႀကီး၏။ ရဲေဘာ္မေသ ေသေသာ္ငရဲမလားဘဲ တခါထဲနတ္ျပည္ေရာက္သြားႏိုင္သည္။ တဖန္ ေနေရာင္လင္းလာျပန္၏။ သို႔ေသာ္ ေနေရာင္ကတျခား ျမဴဖုံးေနသည္က တျခားသာျဖစ္သည္။

ဤေက်ာက္ေတာင္ႀကီးေအာက္တြင္ အဘယ္သို႔ေသာ ေက်ာက္သံပတၱျမားတို႔ကို နဂါးတို႔ဝွက္ထားဘိသနည္း။ ေက်ာက္ေတာင္ေၾကာႀကီးကို ေတာအုပ္ျဖင့္ဖုံးလႊမ္းထားသည္။ လက္ဝဲဘက္ရွိေတာကိုလည္း ျမင့္မားေသာ သံႀကဳိးေတာက္ေလွ်ာက္ခတ္၍ US Military Reservation ဟု ဆိုင္းဘုတ္ေရးထားသည္။

ေနအပြင့္တြင္ ႏွင္းအပ်ယ္ကို ေစာင့္ၿပီးေနာက္ ဝိုးတဝါးၾကားတြင္ပင္ ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾက၏။ သည္းထိပ္ ရင္ဖိုရွိလွေသာ ေတာင္ခါးပန္းေစာင္းအေကြ႔တခုကို ေလွ်ာက္ရသည္။ လူတစုသည္ ျမဴအထုတြင္ အလံထူ၍ တရိပ္ရိပ္ေရြ႔လ်ားေနသည္ကို ကားမ်ားကေတာ့အျမင္ကပ္မည့္ပုံေပၚသည္။ အေၾကာင္းမူ ဤက်ပ္တည္း လွေသာ ေတာင္ေၾကာလမ္းအေကြ႔အေကာက္တြင္ ျမဴပိတ္ေနသျဖင့္ လမ္းကို သတိထား ေနရသည္ မဟုတ္ေလာ။

အတန္ငယ္ေလွ်ာက္မိလွ်င္ ေနသည္အတန္အသင့္လင္းလာ၏။ သို႔ျဖင့္ ေက်ာက္သံပတၱျမားေၾကာ သို႔မဟုတ္ နာဂါဂီရိ ဟုဆိုအပ္ေသာ နဂါးျပည္မွသက္ေသာ္ ေျမအျပင္သို႔ေရာက္၏။ ေျမျပန္႔ဆိုေသာ္လည္း ဤေဒသ သည္ ေတာင္ကုန္းေဒသျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေတာင္ေၾကာတေနရာတြင္သာ ရွိေနပါေသးသည္။

ဆိုင္ကယ္အုပ္စုမ်ား၊ ကားမ်ားကလည္း တဝီးဝီးေမာင္းႏွင္လ်က္ရွိသည္။ ကားေမာင္းရန္အတြက္သာ ရည္ရြယ္ေသာဤလမ္းတြင္ ေလွ်ာက္ေနရသျဖင့္ နည္းနည္းေတာ့ခက္ခဲသည္။ (၁၁) နာရီတြင္ခဏနားၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ဆက္ထြက္ေသာ္ (၁၁) နာရီ (၂၅) မိနစ္တြင္ West Point Museum ဟူေသာဆိုင္းဘုတ္ကို ေတြ႔ရသည္။

ေန႔လည္ (၁၂) နာရီထိုးရန္ (၅) မိနစ္အလိုတြင္ Fort Montgomery အရပ္သို႔ေရာက္၏။ ဆိုင္ကယ္ အုပ္စုတစုကို ေတြ႔ရသည္။ သူတို႔သည္ ဓါတ္ဆီဆိုင္တဆိုင္တြင္ ခဏနားၾက၏။ သူတို႔လည္း တစုံတခုေသာ ခရီးကို ခ်ီတက္ေနၾကဟန္တူသည္။ (၁၂) နာရီတြင္ Highlands ၿမဳိ႔၊ Patriot Garden ယေန႔အဖို႔ ခရီးစဥ္ၿပီးဆုံး သည္။ ေဘးတြင္ ေတာရိပ္တို႔ရွိသျဖင့္ ေအးခ်မ္းလွေသာ ေရကန္တကန္ကို ေတြ႔ရသည္။

ယေန႔သည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ခရီးရွည္အဖြဲ႔ Beacon ၿမဳိ႔ မိတ္ေဆြတေယာက္၏အိမ္တြင္ တည္းခိုေနရာမွ နယူးဂ်ာစီသို႔ ေျပာင္းေရႊ႔တည္းခိုေသာေန႔ျဖစ္ပါသည္။ မနက္ျဖန္တြင္ Highlands ၿမဳိ႔မွ ျပန္လည္စတင္ပါဦးမည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၈၃ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 83th day of 900 miles for Long March

2009-08-29T14:42:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၈၃) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၂၉) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၈) နာရီတြင္ Balmville ရပ္ကြက္၊ Balmville School ေက်ာင္းေဘးမွ စတင္သည္။ အခုတေလာ ရာသီဥတုသည္ မလင္းပါ။ မလင္းသည့္အျပင္ မိုးမႈန္တို႔က်ေနသည္။ ေက်ာင္းကိုလြန္ေသာ္ ေတာလမ္းသို႔ ေရာက္၏။ က်ဥ္းေသာလမ္းရွိသည္။ သို႔ေသာ္ေတာ္ပါေသးသည္။ ကားအသြားအလာသိပ္မရွိပါ။

ေတာလမ္းကိုလြန္ေသာ္ ၿမဳိ႔ျပနယ္ေျမသို႔ ေရာက္ျပန္၏။ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ရွိ၏။ စေနေန႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထင္ပါသည္။ ၿမဳိ႔၏လမ္းဆုံလမ္းခြမ်ားသည္ တစုံတရာက်ယ္ဝန္းမႈရွိ၏။ မဆိုးလွေသာၿမဳိ႔ကေလးျဖစ္ပါသည္။ (၃) မိုင္ခရီးကို ေလွ်ာက္မိလွ်င္ ၿမဳိ႔လယ္သို႔ေရာက္၏။ သို႔ေသာ္ဆက္ေလွ်ာက္ၾက၏။ စထြက္ကတည္းက ကဆုန္စိုင္း လာၾကသျဖင့္ ေစာေစာေရာက္ျခင္းျဖစ္သည္။

သမင္ကေလး၊ ဒရယ္ကေလးမ်ားသည္ အမိဝမ္းဗိုက္မွထြက္၍ ေျမသို႔က်သည္ႏွင့္ ေလသလပ္ေသာ္ ထရပ္ရန္ႀကဳိးစားၾက၏။ ထုိ႔ေနာက္ ကဆုန္ေပါက္ေျပးေတာ့သည္။ မေျပး၍မျဖစ္။ ေက်းဇူးရွင္တို႔က ေစာင့္ေနၾကသည္မဟုတ္ေလာ။ ဤသည္ကား ေတာ၏ဥပေဒျဖစ္၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔သည္ အေနာက္က ေက်းဇူးရွင္လိုက္လာသကဲ့သို႔ပင္ သေဘာထား၍ ေနေရာင္ လုံးဝမထြက္ေသာ ဤေန႔တြင္ ကဆုန္ ေပါက္ခ်ီတက္ၾကေတာ့၏။

အဂၤုလိမာလႏွင့္ တျဖည္းျဖည္းနီးစပ္လာၿပီ။ အဂၤုလိမာလသည္ မ်က္စိတဆုံးတြင္ ေျပးေနေသာျမင္းေနာက္သို႔ တဟုန္တည္းလိုက္၍ လူကိုဖမ္းသည္ဆို၏။ သူသည္ လူ၏လက္ညဳိးကိုျဖတ္ရန္ ေျပးလႊားေနျခင္းျဖစ္၏။ ဗုဒၶႏွင့္ေတြ႔ေသာ္ အမွန္တကယ္ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းသို႔ေရာက္၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအလို႔ငွာ လမ္းေလွ်ာက္ေနၾကသူမ်ားျဖစ္၏။ ဗုဒၶႏွင့္ကား ေရွးေဟာင္းပစၥည္းဆိုင္တြင္ ေတြ႔ဆုံခဲ့ၿပီ။ သို႔ေသာ္ မၿငိမ္းခ်မ္း ေသး။

(၉) နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္ လမ္းဆုံတခု၌ ခဏနားၾကသည္။ ဆက္ေလွ်ာက္ေသာ္ ေတာင္ေၾကာ တခုသို႔တက္သြား၏။ အေဝးတြင္ ျမစ္၏အျခားတဖက္၌ ေတာင္တန္းသည္ ျမဴခိုးတို႔ျဖင့္ဖုံးလႊမ္းလ်က္ရွိ၏။ မိုးဖြဲဖြဲက်ေနသည္ျဖစ္၍ ပတ္ဝန္းက်င္သည္ ေတာတို႔အထက္တြင္ မိုးျမဴတို႔ျဖင့္ ရစ္သိုင္းထား၏။ ၿမဳိ႔အတြင္း တြင္ပင္ ေဝေဝမႈိင္းမႈိင္းျဖစ္ပါသည္။

ၿမဳိ႔လမ္း၊ ေတာလမ္း စသည္တို႔ကို ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီးေနာက္ (၁ဝ) နာရီထိုးရန္ (၅) မိနစ္အလိုတြင္ Applied Systems Technology System, Inc. အေဆာက္အဦေဘးတြင္ ခဏနားၾကသည္။ (၁ဝ) နာရီထိုးၿပီးေသာ္ ျပန္ထြက္ၾကသည္။ Orange County Radiation Oncology အေဆာက္အဦတခုကို ေတြ႔ရ၏။ ေနသည္လုံးဝ မလင္းသည့္အျပင္ မိုးဖြဲဖြဲတို႔သည္ တမနက္လုံးက်ေန၏။

ကားအသြားအလာသိပ္မရွိဟု ထင္ခဲ့မိသည္။ တျဖည္းျဖည္းျဖင့္ မ်ားျပားလာ၏။ လမ္းက်ဥ္းေျမာင္းလွ၍ လူသြားလမ္းပင္မရွိသေလာက္ျဖစ္ၿပီး အေကြ႔အေကာက္မ်ားလွေသာလမ္းတြင္ မိုးေၾကာင့္စိုစြတ္ေသာလမ္းတြင္ ၾကည့္ေရွာင္ၿပီး ၾကည့္ေလွ်ာက္ေနရ၏။

(၁ဝ) နာရီ (၄ဝ) မိနစ္တြင္ Conwell ၿမဳိ႔မွထြက္သည္။ ၿမဳိ႔မွထြက္ၿပီးသည္ႏွင့္ပင္ (၁၁) နာရီထိုးရန္ (၁၅) မိနစ္အလိုတြင္ Continental Rd လမ္းတြင္ ယေန႔အဖို႔ ခရီးစဥ္ၿပီးဆုံးပါသည္။ Hudson Highlands Nature Museum, Wildlife Education Center ဆိုင္းဘုတ္ေရွ႔တြင္ျဖစ္ပါသည္။ မိုးဖြဲကလည္း က်တုန္းျဖစ္ပါ၏။ အေရွ႔တြင္ ျမဴႏွင္းတို႔ဆီးဆို႔ေနေသာ ေတာင္ရွိ၏။ မနက္ျဖန္ေက်ာ္ျဖတ္ၾကပါစို႔။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၈၂ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 82nd day of 900 mils for Long March

2009-08-29T13:55:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၈၂) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၂၈) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

မႈန္မႈိင္းေသာရာသီဥတုရွိသည္။ နံနက္ (၈) နာရီတြင္ မေန႔ကရပ္နားခဲ့ရာဆိုင္ေဘးမွ စတင္ထြက္ခြာသည္။ ကားအလြန္႐ႈပ္ေထြး၏။ အခုတေလာကားအသြားအလာမ်ားျပားလွသည္။

(၈) နာရီ (၄၅) မိနစ္အခ်ိန္တြင္ Town of Marlborough သို႔ေရာက္ရွိသည္။ ေသးငယ္ေသာ ဟိုင္းေဝးလမ္းေဘးၿမဳိ႔ကေလးဟုဆိုရမည္။ က်ဳိးတိုးက်ဲတဲၿမဳိ႔ကေလးျဖစ္၏။ ၿမဳိ႔သို႔အဝင္တြင္ လမ္းေလွ်ာက္စရာ လူသြားလမ္းပင္မရွိ၊ ေရစီးေေသာလမ္းေဘးေျမာင္းသာရွိသည္။ ဤေနရာတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္လွ်င္ ေျမာင္းထဲကေလွ်ာက္ၾကေလာ့ဟုဆိုခ်င္သလို။ ကားမ်ားသည္ ဒလၾကမ္းေမာင္းေနၾကရာ ေျမာင္းထဲက ဆင္းေလွ်ာက္ရသည္။ ေျမာင္းေလာက္ေတာ့အေသးအဖြဲပါ။

(၉) နာရီ ထိုးခါနီးတြင္ခဏနားၾကသည္။ ၿမဳိ႔ကေလးသည္ အဝင္တြင္က်ဲလွေသာ္လည္း တျဖည္းျဖည္းေတာ့ ဟုတ္တိပတ္တိရွိလာပါသည္။ ေက်ာင္းႏွင့္ ဝင္းႏွင့္ ဆိုင္ႏွင့္ ကႏၷားႏွင့္ျဖစ္လာပါသည္။ လမ္းေတာက္ေလွ်ာက္ တြင္ ကားမ်ားတဝုန္းဝုန္းျဖင့္ ျပတ္သည္မရွိ။ (၉) နာရီခြဲတြင္ ၿမဳိ႔တြင္းသို႔ေရာက္လာသည္။

ေျခာက္ေျခာက္ေသြ႔ေသြ႔ျဖစ္ေနသည္ကလြဲ၍ အဆိုးႀကီးေတာ့မဟုတ္ပါ။ ေစ်းတန္းႏွင့္ လူေနရပ္ကြက္မ်ားကို ျဖတ္ေက်ာ္သည္။ တေနရာတြင္ အမ်ဳိးသမီးတဦးကိုေတြ႔ရ၏။ အားႀကဳိးမာန္တက္ႀကဳိဆိုသည္။ အလြန္တက္ၾကြေန၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏လမ္းေလွ်ာက္မႈကို အထူးအားေပးပါသည္။ အံ့ၾသဖြယ္ရာျဖစ္သည္ဟုလည္း ဆိုပါသည္။ ဘန္ကီမြန္းထံတင္ျပမည့္စာတြင္ လက္မွတ္ထိုးေပးသည္။

အေရွ႔တြင္ Newburgh ေခၚေသာၿမဳိ႔ရွိေၾကာင္း၊ ၎သို႔မေရာက္မီ သတင္းေထာက္ကို လမ္းတြင္ေတြ႔ေစရန္ သူေခၚေပးမည္ဆို၏။ သူ၏လိပ္စာကဒ္ျပားကိုလည္း ေပးလိုက္ပါသည္။ အမည္မွာ Karen Enamorado ျဖစ္ပါ သည္။ ႏိုင္ငံေရးအသိဉာဏ္ရွိပုံရ၏။ သူေပးေသာ ကဒ္ျပားမွာ မဲထည့္ေသာ ကဒ္ျပားဟု ယူဆရသည္။

(၁ဝ) နာရီတြင္ Marlboro ၿမိဳ ႔ သို႔ေရာက္ရွိသြားသည္။ ၿမဳိ႔သို႔ဝင္သည္ႏွင့္ ခဏနားၾကသည္။ သတင္းေထာက္ ေရာက္ခ်င္လည္းေရာက္လာႏိုင္သည္။ ၾကည့္ရမည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္က ေလွ်ာက္ခဲ့ေသာ လမ္းအတိုင္း ေလွ်ာက္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။

၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ျပန္လာစရာအေၾကာင္းမရွိေတာ့ပါ။ သို႔ေသာ္ ေလာေလာဆယ္တြင္ အေမရိကန္က ျမန္မာျပည္အေပၚ မူေျပာင္းရန္စဥ္းစားေနသည္။ လူသား ဆန္ေသာ အကူအညီကိုေပးရန္စဥ္းစားေနသည္ဆို၏။ သို႔ဆိုလွ်င္ေတာ့ ေခြးကိုလူလုပ္ေပးလိုက္ျခင္း ျဖစ္ေတာ့မည္။ ကိုညြန္႔ခူးတို႔ ပြသြားသည္ဟုဆိုရမည္။

စစ္အုပ္စုတို႔၏ယုတ္မာမႈကို သိပ္မတင္ျပခ်င္ေတာ့ပါ။ သူတပါးလွဴေသာဒုကၡသည္ပစၥည္းကို လုယူၿပီးေရာင္းစား ေနေသာ လူမသမာမ်ားကို လူဆန္ေသာအကူအညီကိုေပးမည္ဆိုပါစို႔။ သန္းေရႊ၏သမီးသည္ လူမဆန္ေတာ့ဘဲ ဝက္တိရိစၧာန္ ဘဝမွ ၿပိတၱာဘဝသို႔ကူးေျပာင္းသြားေပလိမ့္မည္။ ထူးဆန္းေသာအေမရိကန္ စဥ္းစားနည္း ေပတည္း။

နားေနရင္း ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္ 86th Blackhowk Infantry Division Memorial Highway ဆိုင္းဘုတ္ကို လွမ္းျမင္ေနရသည္။ ‘အမွတ္ (၈၆) သိမ္းနက္ ေျခလ်င္တပ္ အထိမ္းအမွတ္ လမ္းမ’ဟုဆိုရမည္။ သမိုင္း မည္သို႔ ရွိခဲ့သည္ေတာ့မသိႏိုင္ပါ။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ခရီးရွည္အဖြဲ႔သည္ အမွတ္မရွိ၊ လမ္းမရွိ ခြပ္ေဒါင္းဝါ လမ္းေလွ်ာက္ အဖြဲ႔ျဖစ္၏။ မတူေသာ္လည္း နည္းနည္းေတာ့ဆိုင္ေနသလိုလိုပင္။

လူ႔သမိုင္းတြင္ လူတို႔သည္ ႀကီးစြာေသာအမႈကိုျပဳခဲ့ၾက၏။ ထုိေၾကာင့္ ႀကီးစြာေသာ အထိမ္းအမွတ္က်န္ခဲ့၏။ ဥပမာ အာဏာရွင္ဗိုလ္ေနဝင္းသည္ ေသခါနီး “႐ုတ္႐ုတ္မလုပ္ၾကနဲ႔ စစ္တပ္ဆိုတာ ပစ္ရင္မွန္ေအာင္ ပစ္တယ္”ဟု ႀကီးစြာေသာ သူရဲေဘာေၾကာင္မႈ၊ မိုက္လုံးႀကီးမႈျဖင့္ ျပည္သူလူထုကို စိန္ေခၚခဲ့သည္မဟုတ္ေလာ။ ထိုႀကီးစြာေသာအမႈကို ငရဲျပည္တြင္ မွတ္တမ္းတင္ထားပါသည္။

ဤလမ္းသို႔လာေသာ စစ္ဗိုလ္မ်ားသည္ ဤမွတ္တမ္းကိုျမင္လွ်င္ ဦးေနဝင္း၏ႀကီးစြာေသာစကားကို အမွတ္ရ ေစရန္ ျဖစ္၏။ အလွ်ံညီးညီးရွိေသာ ဤအရပ္သို႔ သင္တို႔သည္ အေၾကာင္းမဲ့ လာၾကကုန္သည္မဟုတ္ ဟူေသာ အဓိပၸါယ္ပင္ျဖစ္၏။ အေၾကာင္းမူ ေနာက္လိုက္ဆြယ္ပြားမ်ားသည္ ဤလမ္းသို႔ေရာက္ရန္ တေန႔တျခား ႀကဳိးပမ္းအားထုတ္ေနၾကကုန္၏။

(၁ဝ) နာရီ (၃၅)မိနစ္အခ်ိန္ Ceder Hill ေခၚေသာ၊ တံတိုင္း မုခ္တို႔ရွိေသာ ႀကီးက်ယ္လွေသာ သခ်ဳႋင္းတခု၏အဝတြင္ အဖိုးအဖြာေမာင္ႏွံကို ေတြ႔ရသည္။ ဤေနရာသည္ Larrabee လမ္းအနီး၌ျဖစ္၏။ တဦးခ်င္းစီကို လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္၏။ ႀကဳိဆို၏။ ေထာက္ခံအားေပး၏။ အဖိုးႀကီးသည္ ဗီယက္နမ္ စစ္ျပန္တဦးျဖစ္၏။ လမ္းတေလွ်ာက္တြင္ လူတို႔ဆက္ဆံပုံကို အဖြားႀကီးက ေမးျမန္း၏။ သူတို႔တြင္ ေလာေလာဆယ္ စားစရာပါမလာသည္ကို စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနသည္။ မည္သို႔ဆိုေစ ဤၿမဳိ႔ကေလးသည္ မဆိုးလွပါ။

ဆက္လက္ခ်ီတက္ရာ (၁၁) နာရီတြင္ ဓါတ္ဆီဆိုင္တခုေရွ႔ လူတဦးေတြ႔ျပန္သည္။ ထိုသူက ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔ကို ဓါတ္ပုံ႐ုိက္၏။ ထ႔ိုေနာက္ စကားအနည္းအက်ဥ္းေျပာဆိုၿပီး လက္မွတ္ထိုးေပးပါသည္။ စည္ကားေသာၿမဳိ႔၏အပိုင္းကို ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾက၏။ (၁၁) နာရီ (၃၅) မိနစ္တြင္ ယေန႔အတြက္ သတ္မွတ္ ထားေသာခရီး ၿပီးဆုံးပါ၏။

လမ္းေလွ်ာက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၈၁ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 81st day of 900 miles for Long March

2009-08-28T16:41:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၈၁) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၂၇) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၉) နာရီထိုးရန္ (၅) မိနစ္အလိုတြင္ မေန႔ကရပ္နားခဲ့ရာေနရာမွ စတင္ထြက္ခြာသည္။ Black Creek ကိုေက်ာ္လြန္သြားၿပီျဖစ္၏။ ယခုအခါ West Park ရပ္ကြက္သို႔ ဝင္ေရာက္သြားျခင္းျဖစ္သည္။ ေကာင္းမြန္ေသာ ရာသီဥတုရွိ၏။ ေတာလမ္းျဖစ္ပါသည္။ ကားအသြားအလာ အလြန္႐ႈပ္ေထြးမ်ားျပားလွ၏။ ႐ုံးတက္ခ်ိန္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ တခ်ဳိ႔ေန႔မ်ားတြင္လည္း ယခုကဲ့သို႔ ကားအသြားအလာ ႐ႈပ္ေထြးျခင္း မ်ားရွိခဲ့ပါသည္။ မိုးရြာေသာေန႔မ်ားဆိုလွ်င္ ပို၍သတိထားရပါသည္။

ယေန႔ေစာေစာသည္ အကုသိုလ္တက္ေသာေန႔ျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမူ စတင္ထြက္ခြာၿပီး ဆယ္မိနစ္ခန္႔ အၾကာတြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ခ်ီတက္အဖြဲ႔၏အေနာက္ဖက္ ေပ (၁ဝဝ) ခန္႔အကြာတြင္ ယာဥ္တိုက္မႈျဖစ္ပြားသည္။ အေျဖာင့္အတိုင္းသြားေနေသာကားႏွင့္ လမ္းဆြယ္ ေတာလမ္းမွ တက္လာေသာကားတို႔ တိုက္မိၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

မည္သို႔ျဖစ္သည္မသိ စူးရွရွည္လ်ားေသာ ဘရိတ္ဆြဲသံႏွင့္ ဂ်ိန္းကနဲသံတို႔ေၾကာင့္ အေနာက္သို႔လွည့္ၾကည့္ရာ ကားတစင္းသည္ မီးခိုးအူလ်က္ လမ္းေဘးသို႔ထိုးဝင္သြားေလသည္။ လူကို ထိခိုက္မိသလား မသိႏိုင္ေပ။ ဆြမ္းခံရင္း ငွက္သင့္ႏိုင္သျဖင့္ ဆက္လက္ထြက္ခြာခ်ီတက္ၾကသည္။ လမ္းကလည္းက်ဥ္းေျမာင္း၊ ကားကလည္း မ်ားျပား၊ အားလုံးအရွိန္ႏွင့္ခ်ည္း၊ အလုအယက္ေမာင္းေနၾကသည္။ အႏၱရာယ္ႀကီးလွ၏။

(၉) နာရီခြဲအခ်ိန္တြင္ West Park ရပ္ကြက္မွ ထြက္ခြာသြားၿပီျဖစ္သည္။ (၉) နာရီ (၃၅) မိနစ္တြင္ Esoups ၿမဳိ႔မွ ထြက္ခြာသြားၿပီျဖစ္၏။ (၁ဝ) နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္ Cross Creek Run လမ္း၌ ခဏနားၾကသည္။

ဤမွျပန္ထြက္လွ်င္ စည္ကားေသာနယ္ေျမသို႔ေရာက္ရွိ၏။ ရွည္လ်ားေသာနယ္ေျမျဖစ္၏။ စီးပြားေရး နယ္ေျမျဖစ္၏။ အနီးအနားရွိ ၿမဳိ႔ရြာအေပါင္းသည္ ဤေနရာတြင္လာ၍ ေစ်းဝယ္ၾကဟန္တူသည္။ လမ္းတေလွ်ာက္လုံးသည္ ဆိုင္တန္းဆိုင္ဝင္းမ်ားျဖင့္သာျပည့္ေနသည္။

(၁၁) နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္ ခဏနားၾက၏။ ထိုေနာက္ဆက္ေလွ်ာက္ၾက၏။ စည္ကားေသာနယ္ေျမကိုေက်ာ္လွ်င္ ေတာလမ္းသို႔ေရာက္ျပန္၏။ ေတာလမ္းျဖစ္ေစ၊ စည္ကားေသာ လမ္းျဖစ္ေစ ဤေန႔တြင္ ကားမ်ားမွအားေပးမႈမ်ားမွာ ေတာက္ေလွ်ာက္ျဖစ္သည္။

ေတာလမ္းတြင္ အတန္ငယ္ေလွ်ာက္ၿပီးေနာက္ စည္ကားရာနယ္ေျမသို႔ တဖန္ေရာက္ျပန္၏။ ပို၍ပင္ စည္စည္ကားကားရွိလာသကဲ့သို႔ျဖစ္သည္။ Economic Zone တေၾကာလုံးျဖစ္ေတာ့၏။ 9 W လမ္း အတိုင္း ျဖစ္ပါသည္။ ေန႔လည္ (၁၂) နာရီတြင္ ကားေရာင္းေသာဆိုင္တဆိုင္ေရွ႔တြင္ ယေန႔ခရီးသည္ ၿပီးဆုံး၏။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၈၀ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 80th day of 900 miles for Long March

2009-08-28T05:00:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၈ဝ) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၂၆) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၉) နာရီခြဲတြင္ မေန႔က ရပ္နားခဲ့ရာေနရာ Kingston ၿမဳိ႔ထိပ္မွ စတင္ထြက္ခြာသည္။ ၿမဳိ႔တြင္းသို႔ ဝင္၏။ ယေန႔တြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ခရီးရွည္အဖြဲ႔၏ မူလပုရိသ (၅) ဦးသာျဖစ္ပါသည္။ ဤေန႔သည္ Rensselaer ၿမဳိ႔တြင္ တည္းခိုေနရာမွ ထြက္ေတာ္မူၿမဳိ႔က ေနာက္ဆုံးခြာေသာေန႔ျဖစ္၏။ ရာသီဥတုသာယာပါသည္။

မထြက္ခြာမီ ညကတည္းကပင္ ကိုေမာင္သန္႔က ပုစြန္ေျခာက္ငန္ျပာရည္ခ်က္တဗူး ခ်က္ျပဳတ္ေပးလိုက္သည္။ ရဲေဘာ္ေဇာ္ကိုႏိုင္က ဘာလေခ်ာင္ေၾကာ္တဗူး ႏွင့္ င႐ုတ္သီးငန္ျပာရည္ေၾကာ္တဗူး၊ ဓမၼဝါဒီေအာင္ေျမ မဂၤလာေက်ာင္းမွ သီလရွင္ဆရာႀကီးက ဘာလေခ်ာင္ေၾကာ္တဗူးႏွင့္ ငါးေသတၱာဗူးမ်ား၊ မခိုင္၏သမီး သီလရွင္လူထြက္ နႏၵာခိုင္က ဘာလေခ်ာင္ေၾကာ္တဗူး၊ ဆရာေတာ္က ဆန္တအိတ္ႏွင့္ ဆီတပုံး စသည္ျဖင့္ ရိကၡာအတြက္ ေပးလုိက္ၾကပါသည္။

တည္းခိုခြင့္ျပဳေသာ အစစအရာရာကူညီေသာ ရဲေဘာ္မိုးေက်ာ္၊ မေအးေအးမ်ဳိး၊ ကိုလတ္၊ ကိုေဇာ္ကိုႏိုင္၊ ကိုေနာင္ေနာင္၊ ကိုဆန္းဆန္း၊ ကိုေလးညဳိ၊ ကိုၿဖဳိး၊ ကိုထြန္းထြန္း၊ စေသာရဲေဘာ္အေပါင္းကို ေက်းဇူးတင္ရွိ ပါေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါသည္။ ေနာက္ႏွစ္တြင္လည္း ‘ျမန္မာျပည္လြတ္ေျမာက္ေရး’ ခရီးရွည္ အဖြဲ႔ ျပန္လာမည၏္ျဖစ္ေၾကာင္း ႀကဳိတင္ အသိေပးအပ္ပါသည္။

စထြက္ၿပီးမၾကာခင္တြင္ပင္ အုတ္သဲေက်ာက္ထုပ္လုပ္ေရး Kingston Block and masonry Product ကိုေတြ႔ရသည္။ ၎ကုမၸဏီေရွ႔ တဖက္လမ္းတြင္Ulster Highway Complex ကိုေတြ႔ရသည္။ 9 W လမ္းႀကီးသို႔ ေကြ႔ဝင္သည္။ (၁ဝ) နာရီ (၁၅) မိနစ္တြင္ 86th Blackhawk Infantry Divisionn Memorial Highway ျမစ္ကူးတံတားႀကီးတခုကို ေက်ာ္သည္။ တံတားေအာက္တြင္ တျခားေသာလမ္းမ်ားရွိ၏။ လွပစြာ ဖန္တီးထားေသာ ေမာ္ေတာ္ဆိပ္တခုကိုလည္းေတြ႔ရသည္။ Hudson Private Museum စသည္ျဖင့္ ေတြ႔ရ၏။ လူတို႔အပမ္းေျဖနားေနရန္ စံမံထားပုံရသည္။

(၁ဝ) နာရီ (၂၅) မိနစ္တြင္ Town of Espous သို႔ေရာက္ရွိသည္။ (၁ဝ) နာရီခြဲတြင္ Broadway လမ္းႏွင့္ N Broadway လမ္းဆုံရာ အေကြ႔တြင္ ခဏနားၾကသည္။ ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္ Hudson ျမစ္ႀကီးကို လွမ္းေတြ႔ ေနရသည္။ ဟဒ္ဆင္ျမစ္သီတာသည္ ညီညာျပန္႔ျပဴးေသာ ေရသင္ျဖဴးကို ခင္းထား၏။ ေရွ႔တြင္ ေက်ာင္းရွိသည္ဟူေသာ ဆိုင္းဘုတ္တခုကိုလည္း ေတြ႔ရသည္။ ေအးခ်မ္းလွေသာေနရာျဖစ္၏။

(၁၁) နာရီ (၂ဝ) မိနစ္တြင္ Lakeshow Villas, Apartment Homes နယ္ေျမကို ျဖတ္ေက်ာ္သည္။ (၁၁) နာရီခြဲတြင္ အေရွ႔တြင္ လူတဦး ကားျဖင့္ရပ္ေစာင့္ေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ႏႈတ္ဆက္ေမးျမန္း၏။ ထုိ႔ေနာက္ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားသည္။

(၁၁) နာရီ (၃၅) မိနစ္တြင္ The Lake Motel ကိုေတြ႔ရသည္။ ၿငိမ့္ေညာင္းစြာ စီးဆင္းေနေသာျမစ္၏ ကမ္းနဖူးတြင္တည္ေဆာက္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ဤမိုတယ္ေရွ႔တြင္ပင္ ခဏနားၾက၏။ ဤေန႔သည္ထူးျခား၏။ ရဲေဘာ္မင္းေဆြဦး အဘယ္ကရွာေဖြလာသည္မသိ၊ ဆိုင္က ဝယ္လာေသာေန႔လည္စာကို စားၾကသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ေန႔လည္စာ မစားၾကသည္မွာၾကာၿပီျဖစ္၏။ အစာငတ္ခံဆႏၵျပရန္က်င့္ထားျခင္းေတာ့မဟုတ္ပါ။
လမ္းဆုံတခုကိုျဖတ္ေလွ်ာက္ေနစဥ္ လူတဦးပိုက္ဆံလွဴဒါန္းပါသည္။ (၁) နာရီထိုးရန္ (၁၅) မိနစ္လိုခ်ိန္ျဖစ္၏။ ဆက္လက္ခ်ီတက္ရာ ခရီးဆုံးခါနီး (၁) နာရီ (၅) မိနစ္တြင္ Broadway လမ္းႏွင့္ Weitz လမ္းအနီး Black Creek တြင္ ပုဂၢဳိလ္တဦးႏွင့္ေတြ႔ဆုံသည္။ သူ၏အမည္မွာ David ျဖစ္ပါသည္။ ခရီးရွည္အေၾကာင္း၊ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေၾကာင္းမ်ားကို ေမးျမန္းသည္။ လက္မွတ္လည္းထိုးေပးပါသည္။

Black Creek ဆိုသည့္အတိုင္း ဝင္လိုက္သည္ႏွင့္ေအးျမသြားေလသည္။ ေမပယ္ပင္၊ သစ္အယ္ပင္၊ ထင္း႐ူးပင္မ်ား ထူထပ္စြာေပါက္ေနေသာေတာႀကီးေအာက္တြင္ ေအးျမၾကည္လင္ေသာ စမ္းေခ်ာင္းေလး တခုစီးဆင္းေနသည္မဟုတ္ေလာ။ ထို႔ေနာက္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ခရီးရွည္အဖြဲ႔ႏွင့္အတူ တမိုင္နီးပါးခန္႔ ကူညီအားျဖည့္ခ်ီတက္ေပးပါသည္။ ခရီးဆုံးတြင္ ရရွိေသာ ေနာက္ဆုံးေအာင္ပြဲခံျခင္းေပတည္း။

တပ္ေပါင္းစုမူျဖင့္ေတာ့မဟုတ္ေသး။ ဤမူက လာမည္၊ ၾကာမည္၊ ျဖည္းျဖည္း။ အတူခ်ီတက္ေသာ ထိုပုဂၢဳိလ္က ကြဲျပားေသာ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ အလံမ်ားအေၾကာင္းကို ေမးျမန္း၏။ ကြဲျပားေနရျခင္းမွာ အကြဲကြဲအျပားျပား ျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ေတာ့မဟုတ္။ ျမန္မာျပည္ကိုကပင္ ထိုကဲ့သို႔ေသာ တိုင္းျပည္အမ်ဳိးအစား ျဖစ္သည္ မဟုတ္ပါေလာ။

ေနာက္ဆုံးတမိုင္ကို ခ်ီတက္ၾကၿပီးေနာက္ ဤေနရာတြင္ပင္ ယေန႔အဖိုးၿပီးဆုံးသည္။ ၎ပုဂၢဳိလ္က ငါးမိုင္ေဝး ေသာ သူ၏ေနရာသို႔အလည္ေခၚ၏။ ကြၽႏု္္ပ္တို႔တြင္ အခ်ိန္ရွိေနေသးေသာေၾကာင့္ ေခၚရာသို႔လိုက္သြားသည္။ သူသည္ ကြန္ျမဴနီတီတခုတြင္ ေနသူျဖစ္ေၾကာင္းေျပာျပသည္။ မိသားစု (၈ဝ) ရွိသည္ဆို၏။ တဦးပိုင္ ဥစၥာ ပိုင္ဆုိင္မႈဟူ၍ မရွိၾကဘဲ သခင္ေယ႐ႈခရစ္၏အလို႔ငွါသာ ေနထိုင္ၾကသည္ဆို၏။

သို႔ျဖစ္ရာ ဤေနရာသည္ လြန္ခဲ့ေသာ (၂) ႏွစ္က ကြၽႏု္ပ္တို႔ခရီးရွည္အဖြဲ႔ တည္းခိုဖူးေသာ ေနရာျဖစ္ေနမလား ဟု စဥ္းစားမိ၏။ ရြာအဝင္ ဆိုင္းဘုတ္ကိုျမင္မွပင္ ယခင္ေနရာပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ေသခ်ာသြားေလ၏။ Maple Ridge ျဖစ္ပါသည္။ ဤေနရာသို႔ ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္က ခရီးရွည္အဖြဲ႔ ထုိစဥ္က အင္အား ဆယ္ဦးရွိပါသည္ လာေရာက္တည္းခိုဖူးခဲ့သည္ျဖစ္၏။ မိမိတို႔ရြာကို ျပင္ပကိစၥမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ေစျခင္းမရွိဘဲ ဘာသာတရားသက္သက္အတြက္ စုဖြဲ႔ေနထိုင္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္က လာခဲ့ေသာ ဂ်ာမန္ႏြယ္တို႔ျဖစ္ၾက၏။

အလြန္ေသသပ္ေသာရြာကေလးျဖစ္သည္။ ဘုရားေက်ာင္း၊ စာသင္ေက်ာင္း၊ ေဆး႐ုံႏွင့္၊ အလုပ္႐ုံႏွင့္ စိုက္ခင္းႏွင့္ စသည္ျဖင့္ရွိပါသည္။ လူတိုင္းေန႔စဥ္ သူ႔အလုပ္ႏွင့္သူ အလုပ္မ်ားေနၾကသည္။ အံ့ၾသဖြယ္ရာေနရာေပ။ ေနာက္ေပါက္လူငယ္တို႔သည္ ဤအဖြဲ႔အစည္းကို ပုန္ကန္ျခားနားသြားျခင္းမရွိဘဲ အဓြန္႔ရွည္စြာ တသက္လုံးေနၾကသေလာ။ တကိုယ္ေကာင္းဆန္မႈ၊ အတၱႀကီးမႈတို႔သည္ ဤအရပ္၌အမွန္တကယ္မရွိေလသေလာ။

Maple Ridge ကြန္ျမဴနီတီတြင္ ေရာက္ရွိစဥ္အခိုက္ ေရ ႏွင့္ သစ္ေစ့မ်ား၊ ေခ်ာ့ကလက္မ်ားျဖင့္ ဧည့္ခံပါသည္။ David ကညီမျဖစ္သူ Anna ႏွင့္ မိတ္ဆက္ေပးပါသည္။ ေက်ာင္းတက္ေနၾကေသာ ကေလးမ်ား ကို ေတြ႔ရသည္။ တြန္းလွည္းေလးတြင္ ထည့္၍သြားေနေသာ ကေလးေပါက္စေလးမ်ားကိုလည္း ေတြ႔ရသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာနယ္ေျမျဖစ္၏။ စစ္ေရးကိုျဖစ္ေစ၊ စစ္သားစုေဆာင္းျခင္းကိုျဖစ္ေစ လုံးဝ ဝါသနာမပါေသာ လူတန္းစားမ်ားျဖစ္သည္။

ထိုေနရာမွ ျပန္လာၾကၿပီးေနာက္ ယေန႔တည္းခိုမည့္ေနရာသို႔ ထြက္ခြာသြားၾကသည္။ အိမ္တအိမ္မွ တည္းခိုရန္အတြက္ ဖိတ္ၾကားထားၿပီးျဖစ္သည္။ ဤေနရာတြင္ ေလးရက္ခန္႔တည္းခိုၾကမည္ျဖစ္၏။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၇၉ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 79th day of 900 miles for Long March

2009-08-27T18:37:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၇၉) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၂၅) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

ဂရက္ဖတန္ၿမိဳ ႔တြင္ သီတင္းသံုးေနေသာ ဂ်ပန္သီလရွင္ ဂၽြန္ဆန္

လွပေသာေန႔တေန႔ျဖစ္ပါသည္။ ယေန႔ခရီးစဥ္တြင္ ဂရက္ဖတန္ၿမဳိ႔မွ ဂ်ပန္သီလရွင္ ဂြၽန္ဆန္ လိုက္ပါ ခ်ီတက္သည္။ ကိုလတ္၏သား ေမာင္ဖိုးသားလည္း ပါဝင္ခ်ီတက္သည္။ နံနက္ (၉)နာရီ (၂၅) မိနစ္တြင္ Saurgerties ရြာမွ စတင္ထြက္ခြာသည္။ မထြက္ခြာမီ ထုံးစံအတိုင္း သီလရွင္ဂြၽန္ဆန္က ဂါထာရြတ္၍ ဆုေတာင္းသမႈျပဳသည္။ ၿပီးလွ်င္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ရြတ္ဆိုေနၾကကိစၥကို ေဆာင္ရြက္သည္။

ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္တိတ္က မိုင္ (၉ဝဝ) ဆိုင္းဘုတ္ႏွင့္ သာသနာ့အလံကိုကိုင္ကာ ေရွ႔ဆုံးမွ ခ်ီတက္သည္။ အဓိပၸါယ္မွာ သာသနာေနလ သာေတာ့မည္။ တိုင္းျပည္ေအးခ်မ္းေတာ့မည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ေတာ့မည္ဟူေသာ နိမိတ္ေပတည္း။ ထိုေနာက္ သီလရွင္က ေအာင္စည္ကို တီးလ်က္ ဂါထာကို ရြတ္လ်က္။ ထုိ႔ေနာက္ ေမာင္ဖိုးသား ကလည္း သာသနာ့အလံကို ကိုင္လ်က္ အစဥ္အတိုင္းခ်ီတက္ၾကသည္။

ေန႔တိုင္းႏွင့္မတူ တမူထူးျခားသည္ကား သီလရွင္ပါဝင္ေနျခင္းႏွင့္ ေအာင္စည္ကိုတီးခတ္ေနျခင္းေပတည္း။ ထိုအသံေၾကာင့္ပင္ လူအမ်ားပိုမို အာ႐ုံစိုက္ဖြယ္ရာလည္းျဖစ္ေနေပသည္။ ရြာ၏ စည္ကားေသာနယ္ေျမကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ၾက၏။ တခ်ဳိ႔လူမ်ား ေလးေလးစားစားႏႈတ္ဆက္ၾကသည္။ တခ်ဳိ႔လူမ်ား ထူးထူးဆန္းဆန္း ၾကည့္ၾကသည္။ တခ်ဳိ႔လူမ်ားမွာ ဤသူမ်ားသည္ကား ျမန္မာျပည္မွ လာၾကကုန္၏ဟု သိရွိၾက၏။

သို႔ျဖင့္ စည္ကားေသာရြာအပိုင္းကို ေက်ာ္လာ၏။ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေရာင္းေသာဆိုင္တဆိုင္ကို ေတြ႔ရသည္။ ဗုဒၾၶြဆင္းထုေတာ္မ်ား၊ ရဟႏၱာပုံေတာ္မ်ားကိုေတြ႔ရသည္။ တ႐ုပ္ယဥ္ေက်းမႈမွ ပုဂၢဳိလ္မ်ား၏ပုံမ်ားကိုလည္း ေတြ႔ရသည္။ ဆရာႀကီးဦးတင္မိုး၏ ‘ဗုဒၶႏွင့္ေတြ႔ေတြ႔ဆုံျခင္း’သည္ ဤေနရာႏွင့္လည္း အႀကဳံးဝင္ေန၏။

တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ နီးစပ္လာၿပီ။ ကိစၥျပတ္ခါနီးၿပီထင္၏။ အာဏာျပင္းလွေသာ ဦးေနဝင္းသည္လည္း သူ႔ကိုယ္သူအသက္ ႏွစ္ေထာင္ ရွည္ေသာဂု႐ုႀကီးဟု ထင္ခဲ့သူျဖစ္၏။ ဘုန္းမီးေနလထြန္းေတာက္ခဲ့၏။ တခ်ဳိ႔ေသာငမိုက္သားမ်ားသည္ ဦးေနဝင္းကို ယခုတိုင္ေၾကာက္ရြံ႔ေနဆဲျဖစ္၏။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ကိစၥျပတ္ခ်ိန္ တန္လွ်င္ ငယ္ေမြးၿခံေပါက္မ်ား၏ လက္ခ်က္ျဖင့္ပင္ အက်ဥ္းစံထီးဖုရားျဖစ္ခဲ့ၿပီး ရန္ကုန္ျမစ္တြင္ ေရစုန္ေမ်ာ သြားသည္မဟုတ္ေလာ။

ယခုလည္းထိုနည္းတူပင္ျဖစ္သည္။ က်တ္ကုန္းေနျပည္၏ ဘုရင္႐ူးႀကီး သန္းေရႊသည္ သူ႔ကိုယ္သူ အသက္ႏွစ္ေထာင္ရွည္သည္ဟု ထင္ေနျပန္၏။ အေၾကာင္းမူ သူတီထြင္ထားေသာ က်တ္ကုန္းေနျပည္ ႏွင့္ တကြ ေသာႏုတၳဳိရ္ဥမင္လိုဏ္၊ ညဳကလီးယား စသည္တို႔သည္ ရဲေဘာ္ေမာင္ေအးအတြက္ ေစတနာ သုံးတန္ ျပဌာန္းၿပီး တီထြင္ထားျခင္းမဟုတ္ေၾကာင့္ေပတည္း။ ရဲေဘာ္ေမာင္ေအး ကလည္း ေအာက္လက္အနာခံၿပီး သန္းေရႊ ေသမည့္အခ်ိန္အထိ ခဲတန္ခြၽန္ၿပီးထုိင္ေစာင့္ေနမည္ မဟုတ္ပါ။ ေတြးၾကည့္လွ်င္ေတာ့ ၾကက္သီးေမြးညွင္း ထစရာေကာင္းလွသည္။

ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္အဖြဲ႔သည္ (၁ဝ) နာရီ (၂၅) မိနစ္တြင္ ခဏနားၾကသည္။ ဤတေၾကာ့ ဆက္ေလွ်ာက္လွ်င္ သီလရွင္က ကြၽႏု္ပ္တို႔လမ္းေလွ်ာက္ရဲေဘာ္မ်ားကို အေရွ႔က ေလွ်ာက္ေစၿပီးလွ်င္ သူကေတာ့ အေနာက္ဆုံးမွေန၍ ဆုေတာင္းရြတ္ဖတ္၊ ေအာင္စည္တီးလ်က္ ခ်ီတက္သည္။

ေတာလမ္းသို႔ေရာက္၏။ (၁၁) နာရီ (၂၅) မိနစ္တြင္ Town of Ulster သို႔ေရာက္ရွိသည္။ (၁၁) နာရီခြဲလွ်င္Ulster မီးသတ္ဌာနေဘး၊ ကားပစၥည္းေရာင္းေသာဆိုင္ေဘးတြင္ ခဏနား၍ သီလရွင္က ေန႔ဆြမ္းကို စားသည္ဆို႐ုံမွ် အနည္းငယ္စားသည္။ သစ္သီးမ်ားသာျဖစ္၏။

ထိုေနာက္ဆက္ထြက္လွ်င္ စည္ကားေသာနယ္ေျမကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ရသည္။ ကားဝပ္ေရွာ့ဆိုင္မ်ား၊ ကားပစၥည္း ေရာင္းေသာဆိုင္မ်ား၊ ကားေရာင္းေသာဝင္းမ်ား၊ တျခားေသာဆိုင္အမ်ဳိးအမ်ဳိးတို႔ျဖင့္ စည္ကားေသာ ေနရာျဖစ္သည္။ တျဖည္းျဖည္းဆက္ေလွ်ာက္လွ်င္ ပို၍ပို၍စည္ကားလာပါသည္။ ရွည္လ်ားလွေသာ Shopping Center နယ္ေျမကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။

(၁၁) နာရီ (၄ဝ) မိနစ္တြင္ ဆိုင္တန္းမ်ားေရွ႔ ကားရပ္ရာေနရာတခု၌ ပုဂၢဳိလ္တဦးက လွမ္း၍ႏႈတ္ဆက္ၿပီးလွ်င္ ေအးစက္ေနေသာေရဗူးမ်ား ေပးပါသည္။ ေန႔လည္စာ စားရန္ဆိုၿပီး ေငြလည္း ႏွစ္ဆယ္လွဴလိုက္ပါသည္။

(၁) နာရီထိုးခါနီးတြင္ ဘီဘီစီက သတင္းေမးလာပါသည္။ ဘီဘီစီႏွင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏တာဝန္ခံ ရဲေဘာ္ ေမာင္ေမာင္တိတ္တို႔ စကားေျပာၾကၿပီးေနာက္ သီလရွင္အားလည္းေမးျမန္းသျဖင့္ ဂြၽန္ဆန္ကလည္း ရွင္းလင္း ျပေနရသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏လမ္းစဥ္ႏွင့္ သီလရွင္၏လမ္းစဥ္ကေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးခရီးရွည္ ဆိုေသာ္ လည္း တူႏိုင္မည္ေတာ့မဟုတ္ပါ။

ခရီးဆုံးခါနီးခ်ိန္တြင္ တြန္းလွည္းျဖင့္ ေစ်းေရာင္းေနေသာဆိုင္တဆုိင္မွ ပုဂၢဳိလ္တဦး ကလည္း ေရလွဴပါေသး သည္။ မြန္းလြဲ (၁) နာရီတြင္ Ulster ၿမဳိ႔အထြက္၊ Kingston ၿမဳိ႔ထိပ္တြင္ ယေန႔ခရီးစဥ္ ၿပီးဆုံး၏။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၇၈ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 78th day of 900 miles for Long March

2009-08-26T17:08:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၇၈) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၂၄) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၉) နာရီ၊ (၂၅) မိနစ္တြင္ ကက္စကဲရြာ 32 လမ္းဆုံမွ စတင္ထြက္ခြာသည္။ စထြက္လွ်င္ထြက္ခ်င္း ဖိုးဖြားေမာင္ႏွံသည္ ကားျဖင့္ေရာက္လာၿပီး ႏႈတ္ဆက္၏။ လမ္းဆုံသည္ တစုံတရာစည္ကားမႈရွိ၏။ စီးပြားေရးါအေဆာက္အဦမ်ားကို ေတြ႔ရ၏။ ႏြားၿခံတခုကိုလည္းေတြ႔ရသည္။ 32 လမ္းအတိုင္းေလွ်ာက္ၾက၏။

ကားမ်ားမွ ဟြန္းတီးအားေပးမႈမ်ားကို မၾကာခဏေတြ႔ရသည္။ ဤရြာတြင္ အတိတ္၌ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ေျခရာရွိ၏။ ယေန႔ကား အတိတ္ေျခရာကို လာထပ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းကိုဆိုေသာ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ျမန္မာျပည္လြတ္ေျမာက္ခရီးရွည္ကို ယခင့္ယခင္ႏွစ္က ဤရြာမွပင္ ျဖတ္သန္းသြားခဲ့ပါ၏။ (၁ဝ) နာရီထိုးရန္ (၅) မိနစ္အလိုတြင္ Ulster County သို႔ေရာက္၏။

ရြာနယ္ေျမကိုလြန္ေသာ္ ေတာလမ္းသို႔ဝင္၏။ ေတာသည္ သိပ္သည္းလွ၏။ တခ်ဳိ႔ေနရာမ်ားတြင္ ေနေရာင္ မေဖါက္ႏိုင္။ တခ်ဳိ႔ေနရာမ်ားတြင္ ေတာႀကီးထဲ အိမ္ေလးမ်ားကို ေတြ႔ရသည္။ လူ႔တို႔၏အရပ္ကို စိတ္ပ်က္ကုန္သူတို႔သည္ ေတာသို႔ဝင္၍ ၿငိမ္းေအးရာကို ရွာမွီးၾကကုန္၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ကား ၿငိမ္းေအးရာကို ေတာ၌လာရွာသည္မဟုတ္၊ တရံတဆစ္ျဖတ္သန္းသြားျခင္းမွ်သာျဖစ္ပါ၏။

(၁ဝ) နာရီခြဲခါနီးအခ်ိန္တြင္ ခဏနားၾကသည္။ ဆက္ေလွ်ာက္ေသာ္Hudson Valley Lawn Service ႏွင့္ Mountain View Apartment နယ္ေျမကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ၾကသည္။ သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္လွ၏။ သာယာေသာ ေတာေတာင္ရွိသည္။ အသီးအရြက္အမ်ဳိးမ်ဳိးေရာင္းေသာဆိုင္တန္းကေလးတခုကို ေတြ႔ရသည္။ ကားမ်ားမွ ဟြန္းတီးအားေပးၾက၏။ လက္ျပႏႈတ္ဆက္ၾက၏။

(၁၁) နာရီခြဲတြင္ Old RTE 32 လမ္း၌ ခဏနားၾကသည္။ ဆက္လက္ထြက္ခြာေသာ္ ဟိုင္းေဝးလမ္းမ်ားသည္ တျဖည္းျဖည္းႀကီးလာ၏။ လမ္းမ်ားလည္းမ်ားျပားလာသည္။ စည္ကားလာသည္။ ၿမဳိ႔ႏွင့္နီးၿပီျဖစ္၏။ ေန႔လည္ (၁၂) နာရီခြဲတြင္ Saugerties ၿမဳိ႔ ဆိုင္းဘုတ္ကို ေက်ာ္ျဖတ္သြားၾကသည္။ ၿမဳိ႔ကိုကားဝင္ျခင္းမဟုတ္။ ၿမဳိ႔သည္အတြင္းလမ္းသို႔ဝင္သြားျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အျပင္လမ္းအတိုင္းေလွ်ာက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

မၾကာခင္တြင္ပင္ Village of Saugerties ဆိုင္းဘုတ္ကို ေတြ႔ရျပန္၏။ ရြာထဲသို႔ဝင္ေရာက္သြားၾကသည္။ လူ အေပါင္းသည္ နည္းနည္းေတာ့ထူးထူးဆန္းဆန္းၾကည့္ၾက၏။ ၾကည့္ေလျမင္ေလမဟုတ္ပါေလာ။ စည္ကား၏။ ရြာသည္ ၿမဳိ႔ႏွင့္မျခားလွပါ။ ယေန႔အဖို႔ခရီးဆုံးခါနီးအခ်ိန္တြင္ အေအးေသာက္ခ်င္ေသာစိတ္ျဖစ္လာ၏။ ေငြအသျပာဟူ၍ ရွိသမွ်အေၾကြ တေဒၚလာျပည့္မည္မဟုတ္။

ထိုသို႔စိတ္ကူး၍ခ်ီတက္ေနစဥ္ လမ္းေဘးတြင္ ကားရပ္ထားေသာ အဖြားႀကီးတဦးသည္ အေရွ႔က ေလွ်ာက္သြားေသာ ရဲေဘာ္မ်ားကို အေအးဗူးမ်ားကမ္းေနပါ၏။ ကြၽႏု္ပ္အလွည့္သိုေရာက္ေသာ္ အေအးဗူးကုန္သြားသျဖင့္ ေငြ (၅) ေဒၚလာထုတ္ေပး၏။ အေအးေသာက္ရန္ဟူ၍ဆိုပါသည္။

ေရငတ္ေနခိုက္ ေရတြင္းႏႈတ္ခမ္းသို႔ေရာက္သြားျခင္းျဖစ္သည္။ ေဒဝတာတို႔သည္ ကြၽႏု္ပ္၏စိတ္ကူးကို သိေနေပသေလာ။ တျဖည္းျဖည္းေတာ့တိုးတက္လာၿပီဟုဆိုရမည္။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ အေရးေတာ္ပုံသည္ ပန္းတိုင္သို႔မေဝးေတာ့ေပ။ နတ္တို႔သိသကဲ့သို႔ မစၥတာဘန္ကီမြန္းကလည္းသိရန္လည္း လိုအပ္လွပါသည္။ ျမန္မာ့အေရးသည္ ငါ့အေရးမဟုတ္ဟု မဆိုခဲ့ေသာ္ နည္းနည္းေတာ့ေတာ္ပါေသးသည္။

မည္သို႔နားလည္ရမွန္းမသိေသာ အာစီယံပၮိညာဉ္ကို မည္သည့္ပညာရွိေရးသည္မသိ။ အျပဳသေဘာ ဆက္ဆံေရးမူကို ကိုင္စြဲသည္ဟုတဖန္ဆိုျပန္၏။ တိုင္းျပည္တျပည္သည္ တျခားေသာတျပည္ကို ေျဗာင္ဓါးျပ မတိုက္ေရး၊ သို႔ေသာ္တရားမဝင္စီးပြားေရးနည္းျဖင့္လူပါးဝလွ်င္ကား မဆိုတတ္ေပ။ မည္သည့္အခါက တရားရွိခဲ့ပါသနည္း။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမရွိပါ၊ ဆင္းရဲမြဲေတမႈမရွိပါ၊ ငတ္ၿပီးမေသပါ၊ သဘာဝေဘးဒုကၡမရွိပါ၊ ဒုကၡသည္မရွိပါ ဟုဆိုေနေသာ၊ ေၾကြးေၾကာ္ေနေသာႏိုင္ငံတြင္ ေဘးအမ်ဳိးမ်ဳိးက်ေရာက္ေနသျဖင့္ တျခားႏိုင္ငံက ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုပ္မ်ား လာမလွဴရ။ လွဴခ်င္လွ်င္ စစ္ဗိုလ္တို႔၏သားသမီးမ်ားကိုလွဴပါဟု ဆိုေသာ္ ထိုမူသည္ မႏုႆအဂၢမူ မွတပါး တျခားမူမျဖစ္ႏိုင္ပါ။

သူ႔မူသည္ မည္သည့္မူျဖစ္ျဖစ္ ကြၽႏု္ပ္တို႔လမ္းစဥ္ကိုမူ ဆက္လက္ေလွ်ာက္လွမ္းရဦးမည္ျဖစ္၏။ ေလွ်ာက္ရင္းျဖင့္ ေန႔လည္ (၁) နာရီထိုးခါနီးတြင္ ရြာေလး၏တေနရာတြင္ ယေန႔အဖို႔ ခရီးၿပီးဆုံးပါ၏။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၇၇ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 77th day of 900 miles for Long March

2009-08-25T19:00:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၇၇) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၂၃) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၉) နာရီ (၁ဝ) မိနစ္တြင္ မေန႔က ရပ္နားခဲ့ရာ Catskill ၿမဳိ႔မွ စတင္ထြက္ခြာသည္။ (၉) နာရီ (၃၅) မိနစ္တြင္ Village of Catskill သုိ႔ဝင္ေရာက္သည္။ ဤရြာသည္ စီးပြားေရးနယ္ေျမျဖစ္ပုံရ၏။ စက္႐ုံရပ္ဝန္းမ်ား၊ ရထားလမ္းမ်ားႏွင့္ ပနံရေန၏။

စထြက္ကတည္းကပင္ မိုးမႈန္မ်ားက်ေနသည္။ အသူရာႏွင့္ သိၾကားမင္း စစ္ခင္းရာ မိုးသည္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအလို႔ငွာ ရြာခဲ့သည္ဟု ယူဆရ၏။ ယခုရြာေနေသာမိုးသည္ သည္းထန္စြာရြာေနသည္မဟုတ္၊ ေစြေစြရြာသြန္း ေနသည္ လည္းမဟုတ္။ မိုးမႈန္မ်ားသာက်ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ခရီးရွည္ ခ်ီတက္ ေနၾက သူမ်ားျဖစ္ကုန္၏။ ဤမိုးသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အားႀကဳိဆိုေနျခင္းတမည္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္တမုံ႔။

သို႔မဟုတ္ေသာ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ျဖစ္ေစ၊ ျမန္မာျပည္ကိုသိမ္းရန္ ျဖစ္ေစ၊ ေစ့စပ္ေၾကာင္းလမ္းရန္ ျဖစ္ေစ၊ မည္သည့္အတြက္ျဖစ္ေစ၊ ခ်ီတက္ခ်င္သလိုခ်ီတက္ၾကပါ။ မိုးသည္ ရြာစရာရွိေသာသူ႔အလုပ္ကို သူလုပ္ေနျခင္းလည္းျဖစ္ႏိုင္၏။ ေလာကသည္ ကမၻာဦးေက်ာက္ေခတ္မွေန၍ ယေန႔တိုင္ မညီညြတ္ေသာ အခ်င္းအရာတို႔ျဖင့္ တည္ေဆာင္ထားျခင္းျဖစ္သည္မဟုတ္ေလာ။

စည္စည္ကားကားရွိေသာ လူေနရပ္ကြက္သို႔ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာသည္။ သူ႔ရြာသည္ သူ႔အလွ သူဒႆနျဖင့္ ရပ္တည္ေန၏။ ခရီးရွည္အဖြဲ႔သည္ ရြာတန္းကိုေက်ာ္ေသာ္ ေတာနယ္သို႔ေရာက္ျပန္၏။ က်ဥ္းေျမာင္းလွေသာ လမ္းရွိသည္။ ကားသြားအလာမရွိလွ။ လမ္းေဘးတဖက္တခ်က္ ေတာမ်ားျဖင့္သာ ဝန္းရံေန၏။ (၁ဝ) နာရီ (၂၅) မိနစ္တြင္ ခဏနားၾကသည္။

ေတာလမ္းတြင္နားၿပီးေနာက္ ဆက္ေလွ်ာက္ေသာ္ သိပ္မၾကာခင္ပင္ ကားတစီးႏွင့္ေတြ႔ရသည္။ ၎ကားက ဤလမ္းသည္အေရွ႔သို႔ဆက္ေသာ္ ပိတ္ထားေၾကာင္း၊ လူလည္းလမ္းေလွ်ာက္၍မရ၊ ကားလည္းသြား၍မရဟု သတင္းပို႔ပါသည္။ ျဖစ္ႏိုင္သည္။ အေၾကာင္းမူ လမ္းခြဲကိုဝင္လာကတည္းကင္ ဆိုင္းဘုတ္မ်ားတြင္ 9 W လမ္း ပိတ္ထားေၾကာင္းေဖၚျပထားသည္။

သို႔ျဖစ္ရာ ဤလမ္းႏွင့္ ယွဥ္လ်က္ျဖစ္ေသာ 32 လမ္းအတိုင္း လမ္းေၾကာင္းေျပာင္းလ်က္ခ်ီတက္ၾက၏။ အေကြ႔အေကာက္မ်ားလွေသာ ေတာင္ကုန္းနယ္ေျမႀကီးျဖစ္ပါသည္။ စိမ့္ႀကီး၊ၿမဳိင္ႀကီး၊ ဂႏိုင္ႀကီးျဖစ္၏။ မည္းေမွာင္ေနေသာ ေတာအုပ္ထဲတြင္ ေရတံခြန္စိမ့္စမ္းမ်ားကို ေတြ႔ရသည္။ ေဝးေဝးေနမွတခါ အိမ္ေလးမ်ားကိုေတြ႔ရသည္။

(၁၁) နာရီခြဲတြင္ ခဏနားၾက၏။ ဆက္လက္ခ်ီတက္ေသာ္ ေန႔လည္ (၁၂) နာရီ (၁ဝ) မိနစ္တြင္ 32 A, 32 Junction, 9 W တို႔ဆုံရာတြင္ ယေန႔အဖို႔ ၿပီးဆုံးသြားၾကသည္။ ကက္စကဲရြာတြင္ပင္ရွိၾကဆဲျဖစ္ပါ၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ Rensselaer ၿမဳိ႔တြင္ တည္းခိုေနသည္ျဖစ္ရာ ယခုေရာက္ေနေသာေနရာသည္ တည္းခိုေသာၿမဳိ႔မွ မိုင္ (၅ဝ)အေဝးတြင္ျဖစ္ပါ၏။ တည္းခိုေသာၿမဳိ႔တြင္ ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္တိတ္က ဆရာေတာ္ဦးဣၿႏၵိယ၏ ဓမၼဝါဒီ ေအာင္ေျမမဂၤလာေက်ာင္းတြင္ တည္းခိုပါသည္။ ရဲေဘာ္ႏွစ္ဦးမွာ ကိုမိုးေက်ာ္၏ေနအိမ္တြင္ျဖစ္ပါသည္။ က်န္ရဲေဘာ္ႏွစ္ဦးမွာ ကိုလတ္၊ မစန္းစန္းေအးတို႔၏အိမ္တြင္တည္းလိုက္၊ ကိုေနာင္ေနာင္၊ မမီးမီးတို႔၏ ေနအိမ္တြင္တည္းလိုက္ျဖစ္ပါသည္။

ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ဤၿမဳိ႔မွမထြက္မခ်င္း ဤသို႔ပင္တည္းခိုေနၾကမည္ျဖစ္ပါ၏။ က်န္ရွိေသာ ၿမဳိ႔ခံရဲေဘာ္မ်ား၏ အိမ္မ်ားတြင္လည္း အခါအားေလ်ာ္စြာသြားၾကလာၾက အလုပ္လုပ္ၾကျဖစ္ပါသည္။ ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၇၆ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 76th day of 900 miles for Long March

2009-08-25T07:05:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၇၆) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၂၂) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

ယေန႔ခ်ီတက္မႈတြင္ Rensselaer ၿမဳိ႔မွ ရဲေဘာ္ကိုလတ္၏သား ေမာင္ဖိုးသား (၁၂)ႏွစ္ ႏွင့္၊ ရဲေဘာ္ ေအာင္မ်ဳိးလင္း ပါဝင္ခ်ီတက္သည္။ နံနက္ (၉) နာရီတြင္ စတင္ထြက္ခြာသည္။ မိုးမႈန္မ်ားက်ေန၏။ ထ႔ိုေၾကာင့္ ေမာင္ဖိုးသားက မိုးကာဝတ္ထားရသည္။ လူငယ္ကေလးျဖစ္ေသာ္လည္း ဤခ်ီတက္မႈခရီးစဥ္တြင္ စိတ္ပါ ဝင္စားသျဖင့္ လိုက္ပါခ်ီတက္ ခြင့္ျပဳျခင္းျဖစ္သည္။

သူ၏ဖခင္ကလည္း တျခားသူမဟုတ္၊ ကြၽႏု္ပ္တို႔တည္းခိုေနနားရာအိမ္ရွင္ ကိုလတ္ျဖစ္သည္။ ခ်က္ျပဳတ္ ေကြၽးေမြးေနသူလည္းျဖစ္သည္။ ထြက္ခြာသည္ႏွင့္ပင္ Town of Coxsackie သို႔ ဝင္ေရာက္သြားပါ၏။

(၉) နာရီခြဲတြင္ စည္ကားေသာ စီးပြားေရးနယ္ေျမတခုကို ျဖတ္ေက်ာ္ရသည္။ Shopping Center မ်ား၊ Plaza မ်ားရွိ၏။ ရပ္ကြက္တခုကို ျဖတ္ေက်ာ္ေနစဥ္ ပုဂၢဳိလ္တဦး ကားျဖင့္ေနာက္ကလိုက္လာပါသည္။ 9 W လမ္းေပၚရွိ၊ Climax Brook အနီးတြင္ျဖစ္ပါသည္။ ကားေပၚမွလွမ္းေအာ္ေမးျမန္း၏။ အေရွ႔တြင္ သတင္းမွတ္တမ္းကားႏွင့္ ေတြ႔ရာ စကားေျပာျဖစ္ၾကသည္။

အေရွ႔တြင္ ႏိုင္ငံတကာၿငိမ္းခ်မ္းေရးစင္တာတခုရွိသည္ဆို၏။ ထိုေနရာကို သူသိ၏။ အကယ္၍ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ခရီးရွည္အဖြဲ႔ လမ္းႀကဳံပါက ထိုဌာနသို႔ ဝင္ေရာက္နားခိုပါရန္ဖိတ္ေခၚ၏။ ကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ လက္ကမ္းစာေစာင္ကို ေဝလိုက္ပါသည္။ ဘန္ကီမြန္းထံတင္ျပမည့္စာတြင္ လက္မွတ္ထိုးေပးသည္။ ထိုသူ၏ဇနီးကလည္း လက္မွတ္ ထိုးေပးပါသည္။

(၁ဝ) နာရီထိုးလွ်င္ ခဏနားၾကသည္။ ထိုေနာက္ ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾက၏။ (၁၁) နာရီထိုးရန္ (၁၅) မိနစ္အလိုတြင္ Drive-In Theatre ၿခံဝင္းႀကီးတခုေရွ႔သို႔ေရာက္၏။ ၿခံဝင္းထဲမွ အဖိုးႀကီးအဖြားႀကီး ေမာင္ႏွံ ကားျဖင့္ေရာက္လာသည္။ အနည္းအက်ဥ္းေမးျမန္းၿပီးေနာက္ ေရလိုအပ္ပါသလားဟုေမးျမန္း၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔တြင္ ေရရွိပါသည္။ ယူေစလိုသည့္ေစတနာႏွင့္ေမးျမန္းျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယူမည္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာလိုက္သည္။

ဗီတာမင္ေရကိုလိုပါသလား၊ မည္သည့္ေရအမ်ဳိးအစားလိုသနည္းဟု ထပ္ေမးပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔အား ခဏေစာင့္ေနေစၿပီး ခဏၾကာလွ်င္ ေအးစက္ေနေသာ ေရတဖာျဖင့္ျပန္ေရာက္လာပါသည္။ ၾကည့္ရသည္မွာ ႐ုပ္ရွင္ၿခံပိုင္ရွင္ျဖစ္ဟန္တူပါသည္။ ဤကဲ့သို႔ေသာေတာလမ္းတြင္ ႐ုပ္ရွင္႐ုံလာဖြင့္ထားျခင္းသည္ ထူးဆန္းေသာ စိတ္ကူးျဖစ္ပါဘိ။

(၁၁) နာရီ (၁ဝ) မိနစ္တြင္ Town of Coxsackie မွထြက္ခြာသြားပါ၏။ (၁၁) နာရီခြဲခါနီးအခ်ိန္တြင္ ရဲကားတစီးေရာက္လာပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔လမ္းေလွ်ာက္ေနသူမ်ားကို လွမ္း၍ ႏႈတ္ဆက္၏။ထို႔ေနာက္ သတင္းမွတ္တမ္းကားႏွင့္ စကားေျပာေနပါသည္။ လမ္းသည္က်ဥ္း၏။ မိုးမႈန္က်ေနသျဖင့္ လမ္းေခ်ာ္ႏိုင္သည္။ ၾကည့္႐ႈေလွ်ာက္ၾကရန္၊ သတင္းကားသည္ အနားမွ ကပ္မလိုက္ရန္ မွာၾကားသည္။

(၁၁) နာရီခြဲတြင္ Schoharie TPKE လမ္းဆုံမီးပြဳိင့္တခုအနီး၊ ဓါတ္ဆီဆိုင္ေဘးတြင္ ခဏနားၾကသည္။ 9 W လမ္းအတိုင္းျဖစ္၏။ Geene 28 County ၏အစြန္တြင္ျဖစ္ပါသည္။

ဆက္လက္၍ခ်ီတက္ေသာ္ (၁)နာရထိုးခါနီးခ်ိန္တြင္ Catskill Anima Hospital ကို ေတြ႔ရသည္။ ဤဆိုင္းဘုတ္ကို ေက်ာ္သည္ႏွင့္ပင္ Town of Athens မွ ထြက္ခြာၿပီး၍ Town of Catskill ၿမဳိ႔ဝင္ေရာက္ သြားျခင္းျဖစ္သည္။ နယ္ေျမခ်င္းဆက္စပ္ေန၏။ ဤေနရာတြင္ပင္ ယေန႔အတြက္ ခရီးစဥ္ၿပီးဆုံးသည္။ ေန႔လည္ (၁) နာရီအခ်ိန္ျဖစ္ပါသည္။

ကြၽႏု္ပ္တို႔နားေနရာ ကိုလတ္၏အိမ္သို႔ျပန္ေရာက္ေသာ္ အေပၚထပ္တြင္ေနေသာ ကိုေအာင္မ်ဳိးလင္းမိသားစုမွ မုန္႔ဟင္းခါးဖိတ္ေကြၽးပါသည္။ ကိုေအာင္မ်ဳိးလင္းသည္ ယေန႔ခ်ီတက္မႈတြင္ ပါဝင္ခ်ီတက္သူျဖစ္ပါသည္။ မနက္ျဖန္ဆက္လက္ပါဦးမည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၇၅ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 75th day of 900 miles for Long March

2009-08-25T04:41:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၇၅) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၂၁)ရက္၊ ၂ဝဝ၉

မေန႔ကရပ္နားခဲ့ရာေနရာျဖစ္ေသာ Doweskill ရြာ၊ 9 W လမ္းႏွင့္ Pictuay Rd လမ္းဆုံရာေနရာမွ နံနက္ (၃) နာရီ (၃၅) မိနစ္တြင္ စတင္ထြက္ခြာသည္။ ယေန႔ခ်ီတက္မႈတြင္ ေအာ္လ္ဘနီ၊ Rensselaer ၿမဳိ႔မွ ရဲေဘာ္ ကိုလတ္ ပါဝင္ခ်ီတက္သည္။

မနက္က မိုးရြာထားသျဖင့္ စိမ္းစိုေသာပတ္ဝန္းက်င္ရွိသည္။ စိုစြတ္ေသာလမ္းရွိသည္။ ႐ုံးတက္ခ်ိန္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ထင္ပါသည္။ ကားအသြားအလာအလြန္ ႐ႈပ္ေထြး၏။ လမ္းက်ဥ္းသည့္ေနရာမ်ားတြင္ မ်ားျပားလွေသာကားမ်ားကို ၾကည့္ေရွာင္ေနရသည္။ ပတ္ဝန္းက်င္တခုလုံးသည္ မႈိင္းမႈန္လ်က္ရွိ၏။ ေနသည္ မလင္းပါ။

(၉) နာရီ (၁၅) မိနစ္တြင္ Village of Ravena ရြာကိုဝင္သည္။ ရြာကိုဝင္လွ်င္ဝင္ခ်င္း အထက္တန္း ေက်ာင္းႀကီးတေက်ာင္းကို ေတြ႔ရသည္။ ကစားကြင္းတြင္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ား အားကစား ေလ့က်င့္ေနၾကသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ခရီးရွည္အဖြဲ႔ အလံတလူလူျဖင့္ ခ်ီတက္လာသည္ကို ေတြ႔ၾကလွ်င္ လွမ္း၍လက္ျပႏႈတ္ဆက္သည္။

ဤရြာကေလးသည္ ရွည္လ်ားေသာ ဟိုင္းေဝးလမ္းေပၚတြင္ရွိသည္။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွိေသာ နယ္ေျမတခုဟုဆိုႏိုင္ပါသည္။ အေၾကာင္းမူ ရြာသည္ရြာသက္သက္မွ်သာရွိသည္မဟုတ္ပါ။ (၉) နာရီခြဲတြင္ ခဏ နားၾကသည္။ ေတာလမ္းသာျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္တိုးတက္မည့္အပိုင္းမ်ားရွိသည္။

ဆက္လက္၍ခ်ီတက္ရာ (၁ဝ) နာရီတြင္ Village of Ravena ၏ Business Distric ကို ေက်ာ္ျဖတ္သည္။ စည္ကားေသာနယ္ေျမျဖစ္၏။ တခ်ဳိ႔ေနရာမ်ားတြင္ လူေနရပ္ကြက္အစီအတန္းေလးမ်ားကို ေတြ႔ရသည္။ တခ်ဳိ႔ရပ္ကြက္မ်ားသည္ ေတာင္ကုန္းေလးမ်ာကိုေကြ႔၍ တက္သြား၏။ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ရွိပါသည္။

(၁ဝ) နာရီ (၂ဝ) တြင္Greene County, Town of New Baltimore ဆိုင္းဘုတ္ကို ေက်ာ္ျဖတ္သည္။ ေတာလမ္းတြင္ စက္႐ုံအလုပ္႐ုံမ်ားကို ေတြ႔ရသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ခ်ီတက္ေနသာလမ္း၏တဖက္တြင္ ေတာေတာင္တို႔ကိုေက်ာ္၍ တျခားေသာဟိုင္းေဝးလမ္းမ်ားကိုလည္းေတြ႔ရသည္။ ေတာေတာင္ထဲတြင္ စက္႐ုံလာေဆာက္ထားျခင္းမွာ တေနရာ၌သယံဇာတ တခုခုရွိသေလာ မဆိုႏိုင္ပါ။

(၁ဝ) နာရီ (၄ဝ) တြင္ ရထားလမ္းေဘးတေနရာတြင္ ခဏနားၾကသည္။ ခဏနားၿပီးမၾကာမီပင္ ကုန္တင္ရထား သည္ သူပစၥည္းကိုသူသယ္ယူ၍ တဂ်ဳံးဂ်ဳံးတဂ်က္ဂ်က္ ခုတ္ေမာင္းသြားေလ၏။ ရထားလမ္းမွထြက္ၿပီးေနာက္ (၁၁) နာရီထိုးလွ်င္ အဖိုးႀကီးအဖြားႀကီးေမာင္ႏွံသည္ ကားျဖင့္လာေစာင့္ေန၏။ သူတို႔သည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔ကို ျဖတ္ေက်ာ္ေမာင္းေနသည္မွာ ႏွစ္ႀကိမ္ရွိၿပီဆို၏။ အေရွ႔မနီးမေဝးတြင္ ၿမဳိ႔တၿမဳိ႔ရွိေၾကာင္း ၿမဳိ႔အဝင္တြင္ ႀကီးမားေသာ အစိမ္းေရာင္အေဆာက္အဦတခုရွိေၾကာင္း၊ ဤအေဆာက္အဦသည္ ဘဏ္တခုျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထိုေနရာတြင္ ေစာင့္၍ ကြၽႏု္ပ္တို႔စားရန္ စားစရာမ်ားလွဴဒါန္းလိုေၾကာင္း ေျပာဆိုပါသည္။

အေရွ႔မည္မွ်ေဝးသနည္း မသိေသာ္လည္း တကူးတကဖိတ္ၾကားမႈကို လွိက္လွဲစြာႀကဳိဆိုရမည္ျဖစ္ပါသည္။ မစားရေသာ္လည္း အေၾကာင္းမဟုတ္ပါ။ ဖိတ္ၾကားမႈကပင္လွ်င္ တန္ဖိုးရွိေနၿပီျဖစ္၏။ သာဓုေခၚပါသည္။ ဖိုးဖြားေမာင္ႏွံႏွင့္ အေနာက္က ကပ္၍ေရာက္လာေသာ တျခားအဖိုးႀကီးတဦးအားလည္း လက္ကမ္းစာေစာင္ မ်ားကို ေဝလိုက္ပါသည္။

အေရးထဲတြင္ ေနာက္ကေရာက္လာေသာ အဖိုးႀကီး၏ ကားဘီးသည္ လမ္းေဘးႏြံတြင္ ကြၽံသျဖင့္ ေမာင္းမရျဖစ္ေနသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ကို လွမ္း၍ေအာ္ေခၚၿပီးလွ်င္အကူအညီေတာင္း၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔က ကူညီ၍တြန္းၾကေသာ္လည္း မရႏိုင္ေတာ့ေပ။ သူ႔သူငယ္ခ်င္းကိုေခၚ၍ ဆြဲယူရမည္၊ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာ၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔လည္း ဆက္လက္ထြက္ခြာလာၾကသည္။

ေစာေစာပိုင္းက မပူခဲ့ေသာ ေနသည္အနည္းအက်ဥ္းေတာ့ထြက္ေပၚလာ၏။ ထိုေနာက္သိသိသာသာပူလာ၏။ ေန႔လည္ (၁၂) နာရီထိုးရန္ (၁၅) မိနစ္အလိုတြင္ လမ္းေဘးေတာအုပ္အနီၤးတြင္ ခဏနားၾက၏။ ဆက္လက္ ခ်ီတက္ေသာ္ (၁၂) နာရီခြဲခါနီးတြင္ ယေန႔သတ္မွတ္ထားေသာ ခရီးစဥ္ၿပီးဆုံး၏။ ေတာလမ္းတြင္ၿပီးဆုံးျခင္း ျဖစ္သည္။ ၿမဳိ႔ကိုကား မဝင္ရေသးပါ။

ဖိုးဖြားမ်ားေစာင့္ေနမည္စိုး၍ အေရွ႔ကိုလိုက္ရွာရဦးမည္။ အေဆာက္အဦကို ေတြ႔ေတာ့ေတြ႔၏ ဖိုးဖြားေမာင္ႏွံကိုမူ မေတြ႔ရပါ။ လမ္းေလွ်ာက္လာသည့္အခ်ိန္ႏွင့္ ေစာင့္ႏိုင္ေသာအေျခအေနတို႔ မကိုက္ညီပုံရပါသည္။ မည္သို႔ ဆိုေစ ဖိိုးဖြားမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ရပါမည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၇၄ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 74th day of 900 miles for Long March

2009-08-24T18:29:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၇၄) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၂ဝ) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၈) နာရီ (၃၅) မိနစ္တြင္ ေအာ္လ္ဘာနီၿမဳိ႔လယ္မွ စတင္ခ်ီတက္သည္။ ထြက္ေသာလမ္းသည္ ေတာက္ေလွ်ာက္ျပင္ေနသည္ျဖစ္ရာ လမ္းေလွ်ာက္ရသည္မွာ နည္းနည္းေတာ့ခက္သည္။ လမ္းျပင္ေနေသာ ပုဂၢဳိလ္မ်ားကလည္း ႏႈတ္ဆက္အားေပးပါသည္။ ေရယူမလားဟုေမးပါသည္။

တနာရီေလွ်ာက္ၿပီးေနာက္ (၉) နာရီ (၃၅) မိနစ္တြင္ Bethlehem ၿမဳိ႔တြင္ ခဏနားၾက၏။ နားေနစဥ္ ရဲကားတစီးေရာက္လာပါသည္။ ႏႈတ္ဆက္အားေပးၿပီး အနည္းအက်ဥ္းေမးျမန္း၏။ လမ္းေၾကာင္းကိုလည္း ေမး၏။ ကားမ်ား႐ႈပ္ေထြးလွသျဖင့္ ၾကည့္႐ႈသြားၾကရန္ အႀကံျပဳပါသည္။

ဆက္လက္ခ်ီတက္ေသာ္ (၁ဝ) နာရီခြဲတြင္ Town of Glenmont သို႔ေရာက္ရွိ၏။ (၁ဝ) နာရီ (၄၅) မိနစ္တြင္ ခဏနားၾကသည္။ ဤလမ္းကို ယခင့္ယခင္နွစ္မ်ားကလည္း ေလွ်ာက္ခဲ့ၿပီးျဖစ္၏။ ယေန႔ထပ္မံ ေျခရာထပ္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္မလြတ္ေျမာက္ေသးသမွ် ေျခရာထပ္ေနဦးမည္ျဖစ္၏။

ျမန္မာျပည္မွ ျပန္လာေသာ ယက္ေတာ ကေတာ့ မေက်ပြဲထပ္လုပ္ဦးမည္ဟု စိန္ေခၚထား၏။ ျမန္မာျပည္တြင္ ျမန္မာ့နည္းျမန္မာ့ဟန္ျဖင့္ လြတ္လပ္စြာ ဒုကၡျဖစ္ေနရာ ႏိုင္ငံတကာမ်ားက ဝင္မစြက္ပါႏွင့္ဆိုေသာ နအဖ သည္ အေမရိကန္ကိုေတာ့ ေၾကာက္ပုံရ၏။ အျပစ္ရွိသူကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးလိုက္ၿပီး အျပစ္မရွိသူမ်ားကိုမူ ဖမ္းခ်ဳပ္ေထာင္ခ်ထားသည္။

အစဥ္အလာႀကီးမားေသာ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္၏ သတၱိမွာ ထမီဝတ္ထားေၾကာင္း အမ်ားအသိပင္ မဟုတ္ပါ ေလာ။ ထမီမ်ားမ်ားရွာၿပီး အေဆာင္အျဖစ္ ေဆာင္ထားသင့္သည္။ နလဘိန္းဒုံး ဗိုလ္မွဴးဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားမွာလည္း ေသမွာၾကာက္၍ ဒီအတိုင္းေခြးထိုင္ ထိုင္ေနၾကသည္။

ကပ္ေဘးႀကီးဆိုက္ေတာ့မည္။ မင္းဆိုးမင္းညစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေသာတိုင္းျပည္သည္ မည္သည့္အခါမွ လူျဖစ္ရန္ အေၾကာင္းမရွိ။ အကုသိုလ္၏ အရင္းအႏွီးမ်ားျဖစ္ေသာ ေသာႏုတၳဳိရ္ ဥမင္လိုဏ္သည္လည္းေကာင္း၊ က်တ္ကုန္းေနျပည္သည္လည္းေကာင္း၊ ညဳကလီးယားသည္လည္းေကာင္း ေျမၿမဳိ၍ျဖစ္ေစ၊ ငလ်င္လႈပ္၍ျဖစ္ေစ၊ မိုးႀကဳိးပစ္၍ျဖစ္ေစ တနည္းနည္းျဖင့္ တေဆြလုံး တမ်ဳိးလုံး ကိစၥျပတ္ဖို႔ရွိသည္။

သံဃာေတာ္မ်ား ထေတာ့မည္။ သန္းေရႊတို႔ၾကြေတာ့မည္။ သန္းေရႊေခါင္းကို ယက္ေတာျဖတ္မယူသြားသျဖင့္ အႀကီးအက်ယ္ ကံေကာင္းသြားျခင္းျဖစ္သည္။ အယုတ္အစြဆုံး အေျခခံဥပေဒပင္ မရွိေသာႏိုင္ငံတြင္ မည္သည့္တရားေရးမ႑ဳိင္မွလည္း ရွိစရာအေၾကာင္းမရွိ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ သမီးျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ သန္းေရႊက ၾကားဝင္၍ ခ်မ္းသာေပးလိုက္သည္ဟူ၏။ နအဖ အဖြဲ႔ကို ကယ္တင္ႏိုင္သူမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တဦးတည္းသာ ရွိေၾကာင္းကို ရိပ္မိသင့္သည္။ စစ္သားအခ်င္းခ်င္းကေတာ့ အာဏာရွင္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေနဝင္း ကိုပင္ မခ်မ္းသာေပးသည္ကို သေဘာေပါက္သင့္သည္။

(၁၁) နာရီ (၁ဝ) မိနစ္တြင္ Dowerskill Village သို႔ေရာက္ရွိသည္။ (၁၂) နာရီ (၁ဝ) မိနစ္တြင္ ယေန႔အတြက္ ၿပီးဆုံးျခင္းသို႔ေရာက္၏။ မနက္ျဖန္ဆက္လက္ခ်ီတက္ပါဦးမည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္

2009-08-22T16:44:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၇၃) ရက္ေျမာက္
ေအာ္လ္ဘနီၿမဳိ႔လယ္ကိုျဖတ္ေက်ာ္ျခင္း
ၾသဂုတ္လ (၁၈) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

က်က္သေရရွိလွေသာ နံနက္ခင္းျဖစ္၏။ ေဒါင္းစၾကာသည္ ေကာင္းစြာထြန္းလင္း၏။ ေရာင္ျခည္တေထာင္ကို တေလာကလုံးသို႔ ျဖန္႔လ်က္ရွိ၏။ နံနက္ (၈) နာရီ (၂ဝ) မိနစ္တြင္ Plaza ဝင္းေရွ႔မွ စတင္ခ်ီတက္သည္။ ယူတီကာမွ ရဲေဘာ္ေအာင္သိန္းခိုင္ပါဝင္ခ်ီတက္သည္။

ဓါတ္ဆီဆိုင္တခုေရွ႔သို႔ေရာက္ေသာအခါ စိတ္ဝင္စားေသာဇနီးေမာင္ႏွံတစုံက ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းမ်ား၊ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္မႈအေၾကာင္းမ်ားကို ေမးျမန္းစုံစမ္းသည္။ ရဲေဘာ္ကေဘာယူက ရွင္းလင္းေျပာျပ၏။ ရဲေဘာ္မင္းေဆြဦးေရာက္လာၿပီး ေသခ်ာေအာင္ထပ္မံရွင္းျပသည္။

(၉) နာရီခြဲတြင္ ရဲစခန္းေဘးတြင္ ခဏနားၾကသည္။ ရဲကႏႈတ္ဆက္အားေပး၏။ မိုင္ေပါင္း (၉ဝဝ) သည္ ရွည္လ်ားလွသျဖင့္ ေရမ်ားမ်ားေသာက္ရန္အႀကံျပဳသည္။ ျမန္မာျပည္ကိစၥသည္ ႏိုင္ငံတကာတြင္ ကိစၥ တရပ္ျဖစ္ေနသည္။ သန္းေရႊတို႔ငမိုက္သားအုပ္စုသည္ ဘယ္ဘဝအထိဆက္မိုက္ေနဦးမည္မသိ။

လူမိုက္တို႔၏ေနာက္ဆုံးလမ္းကို စာမ်က္ႏွာသစ္ဖြင့္လိုက္ေသာအခါ ငရဲ၏သံဒယ္တို႔သည္ ပြက္ပြက္ဆူကုန္ သည္ျဖစ္၍ ဇမၺဴဒိပ္တကြၽန္းလုံးသည္ လႈပ္ခါသြားေလ၏။ သူေတာ္ေကာင္းတရားရွိသူ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လမ္းစဥ္ရွိသူကို ဖမ္းဆီးႏွိပ္ကြပ္ေနေသာ စစ္အုပ္စုသည္ ျပည္တြင္းေသာင္းက်န္းမႈ၊ အၾကမ္းဖက္လုပ္ငန္းမ်ားကို တမင္တကာေရြးခ်ယ္ထားျခင္းျဖစ္သည္။

ကိစၥျပတ္မည့္ေန႔ေရာက္လွ်င္ ငါမသိဘူး ႀကံ႔ဖြတ္က လုပ္တာပါဟု ေရွာင္ရွား၍ရလိမ့္မည္မဟုတ္။ တအုပ္စုလုံးသည္ ဘယ္လက္ႏွင့္ညာလက္မ်ားသာျဖစ္၏။ လွည္းဘီးသည္ ႏြားေျခရာေနာက္သို႔ အစဥ္ လိုက္သကဲ့သို႔ အကုသိုလ္အေပါင္းသည္ ဒင္းတို႔ေနာက္သို႔လိုက္ေနသည္ကို စစ္အုပ္စုတို႔ သိဟန္မတူ။

ေနအလြန္ပူေသာေန႔တြင္ ယေန႔ရပ္နားရမည့္ေနရာသို႔ ခပ္ေစာေစာေရာက္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ၿမဳိ႔လယ္သို႔ ဆက္ေလွ်ာက္သြားၾက၏။ ႀကီးမား၍ လူေနရပ္ကြက္မ်ားျပည့္က်ပ္ေနေသာ ၿမဳိ႔လယ္ျဖစ္ပါသည္။ (၁ဝ)နာရီ (၂၅) မိနစ္တြင္ State St. လမ္းႏွင့္ S Swan St. လမ္းဆုံရာ ပန္းၿခံတခုတြင္ ယေန႔အဖို႔ကို ရပ္ဆိုင္းလိုက္ၾကသည္။ ပန္းၿခံေရွ႔တြင္ Legistlative Building အေဆာက္အဦရွိပါ၏။ မနက္ျဖန္တြင္ ပထမ ရပ္နားခဲ့ရာေနရာမွ ဆက္ေလွ်ာက္မည္ျဖစ္ပါ၏။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၇၂ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 72nd day of 900 miles for Long March

2009-08-21T04:47:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၇၂) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၁၇) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ခရီးရွည္သည္ ယခုအခါ ေအာ္လ္ဘနီၿမဳိ႔ႏွင့္နီးကပ္လာၿပီျဖစ္၏။ နံနက္ (၉) နာရီထိုးရန္ (၁၅) မိနစ္ အလိုတြင္ စတင္ခ်ီတက္ၾကသည္။ ကားမ်ားမွ ႏႈတ္ဆက္ၾက၏။ လွမ္း၍ေအာ္ဟစ္ေမးျမန္းၾက၏။ ႏႈတ္ဆက္အားေပးမႈမ်ား မ်ားျပားလာပါသည္။ အိမ္မ်ားမွလည္း လက္ျပႏႈတ္ဆက္ၾကပါသည္။

စတင္ခ်ီတက္ၿပီး မိနစ္ (၂ဝ)ၾကာလွ်င္ အမ်ဳိးသမီးတဦးသည္ ကားျဖင့္ ေရွတြင္ေစာင့္၍ အေအးႏွင့္ ဘလူးဘယ္ရီအသီးေပးပါသည္။ ႏႈတ္ဆက္အားေပး၏။ ဘန္ကီမြန္းထံတင္ျပမည့္စာတြင္လည္း လက္မွတ္ထိုးပါသည္။ ကုလအတြင္းေရးမွဴးထံ အဖြဲ႔အစည္းမ်ဳိးမ်ဳိးတို႔မွ ျမန္မာျပည္ကိစၥ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ မၾကာခဏစာပို႔၊ တိုင္တန္းေနမည္ျဖစ္ရာ ယခုေနအခါ မစၥတာဘန္ကီမြန္းသည္ စာရြက္ပုံမ်ားၾကားတြင္ ေခါင္းစိုက္၍ စိတ္ဓါတ္က်ဆင္းေနေလာက္ေပသည္။

ခ်ီတက္ရင္းျဖင့္ (၁ဝ) နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္ Lowlar St လမ္းတြင္ ခဏနားၾက၏။ ၿမဳိ႔ႏွင့္ နီးကပ္ လာသျဖင့္ ကားအလြန္႐ႈပ္ေထြးလွသည္။ လမ္းတေလွ်ာက္တြင္ တခ်ဳိ႔လူမ်ား၏ ၾကည့္႐ႈမႈမ်ားမွာလည္း အာ႐ုံစူးစိုက္မႈ ပိုမ်ားလာသကဲ့သို႔ျဖစ္သည္။ သို႔ျဖစ္ရာ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ခ်ီတက္မႈမွာလည္း အားပိုရွိလာ သကဲ့သို႔ျဖစ္ေနပါသည္။

ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ အေမရိကန္ေျမတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ျခင္းကိစၥၥကို ေဆာင္ရြက္ေနသည္ျဖစ္ရာ အေမရိကန္ျပည္သူလူထု၏ စိတ္ဝင္စားမႈ၊ စာနာေထာက္ထားမႈမ်ားကို လိုအပ္သည္ဆိုလွ်င္ မည္သို႔မွ် မမွားႏိုင္ပါ။ သို႔ျဖစ္ရာ လူအမ်ားေမးျမန္းေလ ေကာင္းေလပင္မဟုတ္ပါေလာ။ (၁၁) နာရီ (၅) မိနစ္တြင္ ခဏ နားၾကျုပန္၏။

စက္ဘီးစီးသမားတဦးသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏အေနာက္မွ ေမာင္းႏွင္လာၿပီးလွ်င္ တေနရာတြင္ ရပ္နား၍ တခုခုေသာက္ပါဦးဟုေျပာပါသည္။ သို႔ေသာ္ ကြၽႏု္ပ္တို႔မွာ နားၿပီး၍အခုဆက္ေလွ်ာက္ျခင္းျဖစ္၏။ အေရွ႔ (၃) မိုင္တြင္ ခဏရပ္နားရန္ရွိပါသည္ဟု ျပန္လည္ေျဖၾကားရ၏။ လမ္းေလွ်ာက္ေသာစနစ္ကို အၿပီးသတ္မွတ္ထား သည္ျဖစ္၍ စက္ဘီးသမားလည္း ႏႈတ္ဆက္အားေပးၿပီး ဆက္လက္ထြက္ခြာသြားပါသည္။

(၁၁) နာရီ (၃၅) မိနစ္တြင္ Westmare လမ္းသို႔ေရာက္လွ်င္ အမ်ဳီးသမီးတဦးသည္ ကားေပၚမွ အလ်င္စလိုဆင္းလာၿပီးလွ်င္ ကဒ္ျပားတခုႏွင့္ စာရြက္ျဖတ္ပိုင္းတခုေပးပါသည္။ ကဒ္ျပားတြင္ ေငြ (၁၅) ေဒၚလာရွိသည္။ ဟမ္ဘာဂါဝယ္စားရန္အတြက္ဟုဆိုပါသည္။ ေက်းဇူးတင္ရ၏။ ေနပူတြင္ ေလွ်ာက္လာရာ အေအးတခုခုေသာက္ႏိုင္ၿပီျဖစ္၏။

ေန႔လည္ (၁၂) နာရီခြဲတြင္ Stuyvesant Plaza ေရွ႔ အရိပ္တခုတြင္ ရပ္ဆိုင္းလိုက္ၾက၏။ အရိပ္သို႔ပင္ မေရာက္ရွိခင္ Plaza ဝင္းအတြင္းမွ လူတဦး အထုပ္တခုကိုဆြဲကာ အေျပး ေရာက္လာ ပါသည္။ ေအးစက္ ေနေသာေရဗူးမ်ား လာေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ေကာင္းေလစြ။ အေအးမဝယ္ေသာက္ခင္ ေလာေလာဆယ္ သိၾကားေရစင္ကို ရၿပီးျဖစ္၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏လမ္းေလွ်ာက္မႈကို အထူးအားေပးႀကဳိဆိုပါသည္။

ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ဤေနရာတြင္ပင္ ယေန႔အဖို႔ကို အဆုံးသတ္လိုက္ၾကသည္။ မနက္ျဖန္တြင္ ေအာ္လ္ဘနီၿမဳိ႔ လယ္သို႔ ဤေနရာမွ ဆက္လက္ခ်ီတက္ပါဦးမည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၇၁ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 71st day of 900 miles for Long March

2009-08-18T16:47:00.001-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၇၁) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ ၁၆ ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၉) နာရီထိုးရန္ (၁၅) မိနစ္အလိုတြင္ စတင္ခ်ီတက္ၾကသည္။ ယမန္ေန႔မ်ားက အားျဖည့္ခ်ီတက္ခဲ့ေသာ္ ရဲေဘာ္ (၃)ဦးလည္းပါဝင္သည္။ စတင္ခ်ီတက္ၿပီး သိပ္မၾကာခင္ လမ္းအနီးရွိအိမ္တအိမ္မွ အဖိုးႀကီးတဦး လွမ္း၍ႏႈတ္ဆက္ပါသည္။ ထိုအဖိုးႀကီးသည္ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းကိုသိရွိသူျဖစ္၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္မႈကို ႀကဳိဆိုေသာ္လည္း သူ၏အဆိုမွာ ျမန္မာျပည္ကိုေျပာင္းလဲတိုးတက္ေစရန္မွာ လမ္းေလွ်ာက္ျခင္းျဖင့္မရႏိုင္။ ထုိေၾကာင့္ တခုခုလုပ္ရမည္ဟုဆို၏။

သေဘာထားအျမင္မ်ားျဖစ္ပါ၏။ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ပတ္သက္၍ အေမရိကန္ျပည္သားတဦး၏ အျမင္ျဖစ္ပါသည္။ မည္ကဲ့သို႔ေသာအျမင္မ်ဳိးပင္ျဖစ္ပါေစ စိတ္ဝင္စားမႈရွိျခင္းကပင္ ေကာင္းေသာကိစၥျဖစ္ပါသည္။ (၁ဝ) နာရီထိုးရန္ (၁၅) မိနစ္အလိုတြင္ ေခတၱနားၾကသည္။ ၿမဳိ႔ဧရိယာသို႔ေရာက္လာျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ဤၿမဳိ႔၏ အမည္မွာ Duancesburg ျဖစ္သည္။ လိုကယ္သတင္းစာတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေၾကာင္း၊ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းပါလာသည္။ ၎အဖိုးႀကီးကပင္ေျပာျပသျဖင့္ နီးရာဓါတ္ဆီဆိုင္တြင္ ဝယ္ယ ူလိုက္ပါသည္။ ရွည္လ်ားေထြျပားစြာေရးထားေသာသတင္းျဖစ္ပါသည္။ စစ္အုပ္စု၏လုပ္ရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဤတခ်ီတြင္ ကမၻာက သတိျပဳသင့္ၿပီဟု ဆိုထားပါသည္။

ယင္းၿမဳိ႔တြင္ ဆက္လက္ခ်ီတက္ၿပီးေနာက္ (၁၁) နာရီတြင္ ခဏနားၾကသည္။ နားေနစဥ္ အနီးရွိအိမ္တအိမ္မွ အဖိုးႀကီးတဦးေရဗူးမ်ားျဖင့္ ေရာက္လာပါသည္။ ႏႈတ္ဆက္ၿပီးေနာက္ သူ၏အိမ္သို႔ျပန္ဝင္သြား၏။ ေနာက္တေခါက္ထြက္လာျပန္၏။ တခုခုစားခ်င္ပါသလားဟုေမးျမန္းပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔မွာ ေန႔လည္စာကို မစားေသာအက်င့္မ်ားေသာအားျဖင့္ရွိၿပီျဖစ္၏။ အဖိုးႀကီးသည္ ေနာက္ထပ္တေခါက္ထြက္လာၿပီးလွ်င္ အိမ္ထဲသို႔ၾကြရန္ဖိတ္ေခၚပါသည္။

ကြၽႏု္ပ္တို႔ကလည္း ဝင္လိုက္သြားပါ၏။ အထဲသို႔ေရာက္ေသာ္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔အတြက္ အသားညွပ္ ေပါင္မုန္႔လုပ္ေကြၽးပါသည္။ တျခားေသာအသီးမ်ား၊ မုန္႔ေျခာက္မ်ားကိုလည္း ေကြၽးပါသည္။ ဤအဖိုးႀကီးသည္ ဘုမသိဘမသိလူတန္းစားေတာ့မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ေပ။ ျမန္မာျပည္ကိစၥကို သိသျဖင့္သာ ဤသို႔ဖိတ္ေခၚ ေကြၽးေမြးျခင္းျဖစ္ေတာ့၏။ သူ၏ဇနီးကလည္း ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ လက္ကမ္းစာေစာင္ကို အိမ္ရွိစက္ျဖင့္ မိတၱဴမ်ားကူးေပး၏။

စားရင္းျဖင့္ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေၾကာင္းကို စကားေျပာၾက၏။ ရဲေဘာ္မင္းေဆြဦးက ရွင္းလင္းေျပာျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ယူတီကာမွ ရဲေဘာ္စိုးစိုးခိုင္က ဓါတ္ပုံမွတ္တမ္း တင္ေနပါသည္။ လက္မွတ္မ်ားကိုလည္း ထိုးေပးၾက၏။ အမွတ္တရဓါတ္ပုံလည္း အျပန္အလွန္႐ိုက္ျဖစ္ၾကသည္။ အမည္မ်ားမွာJeff Murtagh ႏွင့္ ဇနီး Peta Murtaghတို႔ျဖစ္ၾကပါသည္။

အခုတေလာတြင္ လမ္းတေလွ်ာက္ေတြ႔ရေသာ ဆိုင္ကယ္မ်ား၊ ကားမ်ားမွ အားေပးမႈမ်ား ပို၍မ်ားျပားလာသည္။ ေတြ႔ဆုံရေသာ လူပုဂၢဳိလ္မ်ား၏ အမူအရာကိုေလ့လာေသာ္ မ်ားစြာေလးနက္မႈရွိသည္ကို ေတြ႔ရ၏။ အခုအခါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သတင္းသည္ အေမရိကန္ျပည္တဝွမ္းတြင္ ထိပ္တန္းေရာက္ေနသည္မဟုတ္ပါေလာ။

အဖိုးႀကီးအဖြားႀကီးတို႔၏အိမ္မွ ထြက္ေသာ္ Princetown သို႔ေရာက္၏။ ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾက၏။ (၁)နာရီ ထိုးရန္ (၁၅) မိနစ္အလိုတြင္ Town of Guilderland သို႔ ေရာက္ရွိသည္။ ခရီးဆုံးခါနီးအခ်ိန္တြင္ အိမ္တအိမ္မွ လွမ္း၍ေခၚျပန္၏။ ေရေအးေအးကိုတိုက္ပါသည္။ ေနပူတြင္ေလွ်ာက္ေနေသာ ကြၽႏု္ပ္တို႔အတြက္ မ်ားစြာ အဆင္ေျပသြား၏။

အိမ္ထဲတြင္ ေခတၱထိုင္၍ စကားအနည္းငယ္ေျပာျဖစ္ၾကသည္။ လက္မွတ္မ်ားလည္းထိုးေပးပါသည္။ ဤေန႔သည္ ထူးျခားေသာေန႔ဟုဆိုရပါေတာ့မည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၇၀ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 70th day of 900 miles for Long March

2009-08-17T16:05:00.001-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၇ဝ) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၁၅) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၉) နာရီ (၃၅) တြင္ ၁၆၂ လမ္းမေပၚမွ စတင္ခ်ီတက္သည္။ ယေန႔အားျဖည့္လမ္းေလွ်ာက္ရဲေဘာ္မ်ားမွာ ယူတီကာၿမဳိ႔မွ ရဲဘာ္ေအာင္သိန္းခိုင္၊ ရဲေဘာ္စိုးစိုးခိုင္၊ ရဲေဘာ္သာစံေက်ာ္၊ ရဲေဘာ္ေဇာ္ေဇာ္တို႔ျဖစ္သည္။ ယူတီကာၿမဳိ႔ ေရႊဝါေရာင္မဂၢင္ေက်ာင္းတြင္ တည္းခိုေနရာမွ ယေန႔တြင္ ေအာ္လ္ဘနီၿမဳိ႔တြင္ စတည္းခ်မည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ရဲေဘာ္ရဲဘက္မ်ားကလိုက္လံပို႔ေဆာင္ျခင္းလည္း တေၾကာင္းမည္ပါသည္။

စေလွ်ာက္ၿပီးသည္ႏွင့္ Town of Carlisle သို႔ ဝင္ေရာက္သည္။ Schovaire County ျဖစ္ပါသည္။ သိပ္ မၾကာခင္တြင္ Town of Esperance သို႔ေရာက္ရွိ၏။ (၁ဝ) နာရီ (၂ဝ) မိနစ္တြင္ Sloansville သို႔ ဝင္ေရာက္ျပန္၏။ ဗတာင္ကုန္းေတာင္ဆင္းလမ္းမ်ားျဖင့္ အတိၿပီးေသာနယ္ေျမျဖစ္ပါ၏။ အခုတေလာတြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ခရီးရွည္အဖြဲ႔သည္ ေတာင္ကုန္းမ်ားကိုခ်ည္း တက္ေနရသည္ျဖစ္၏။ (၁ဝ) နာရီ (၂၅) မိနစ္တြင္ လမ္းဆုံလမ္းခြရွိ မီးပြိဳင္႔တခုအနီးတြင္ ခဏနားၾကသည္။

နားၿပီးေသာ္ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾက၏။ ဤရြာကေလးသည္ ခရီးေဝးလမ္းမေပၚရွိ စပ္ကူးမတ္ကူးရြာကေလးဟု ေခၚဆိုေသာ္ ရႏုိင္၏။ အနည္းငယ္စည္ကားမႈရွိသည္ကိုေတြ႔ရသည္။ ကားအသြားအလာအလြန္မ်ားျပားပါ၏။ လမ္းေပၚတြင္ျဖတ္သန္းသြားၾကေသာ ကားမ်ား၊ ဆိုင္ကယ္မ်ားမွ အားေပးႏႈတ္ဆက္မႈမ်ားကို ေတြ႔ရသည္။

ေနသည္အလြန္ပူလာ၏။ (၁၁) နာရီ (၃၅) မိနစ္တြင္ Village of Esperance သို႔ ဝင္ေရာက္သည္။ ရြာအဝင္သည္ အလြန္ခန္႔၏။ အိမ္တန္းေလးႏွင့္၊ ၿခံႏွင့္ဝင္းႏွင့္ သစ္ရိပ္ႏွင့္ လွလွပပရွိ၏။ ကြၽႏု္ပ္တိုိ႔သည္ ထိုသို႔ေသာအျဖစ္ကိုရရန္ ေလာေလာဆယ္တိုက္ပြဲဝင္ေနၾက၏။ ေနပူသည္ျဖစ္ေစ၊ မိုးရြာသည္ျဖစ္ေစ ေလွ်ာက္ၾကရမည္မွာ အမွန္ျဖစ္၏။

ရြာသို႔အဝင္တြင္Lord North လမ္းအတိုင္းဝင္ၿပီး၊ မၾကာခင္တြင္ပင္ Main St ကိုလြန္ေသာ္ (၁၁) နာရီ၊ (၄ဝ) မိနစ္တြင္ ခဏနားၾကသည္။ ရဲေဘာ္ေဇာ္ေဇာ္ဖန္တီးလာေသာ ေန႔လည္စာကို အဆာေျပစားၾကသည္။ ထုိေနာက္ဆက္လက္ခ်ီတက္ရာ ေန႔လည္ (၁၂) နာရီတြင္ Town of Duanesburg သို႔ေရာက္ရွိ၏။

ေနပူပူတြင္ဇြဲျဖင့္ခ်ီတက္ၾက၏။ Schenectady County ကို ေက်ာ္ၿပီးေသာ္ ေတာင္ကုန္းသက္သက္ကိုသာေတြ႔ရ ေတာ့၏။ ရွည္လ်ားေသာ၊ ျမင့္မားေသာ ကုန္းေၾကာကိုတက္ရ၏။ ေနကလည္းပူသထက္ပူလာပါသည္။ ေခြၽးဒီးဒီးက်၏။ ပန္းလွသျဖင့္ တမိုင္ခန္႔က်န္ခ်ိန္တြင္ သစ္ပင္ရိပ္တခု၌ခဏနားၾက၏။ ထို႔ေနာက္ ဆက္လက္ ခ်ီတက္ေသာ္ ေဝးကြာေနေသာေရွ႔အစုႏွင့္ ေနာက္အစုသည္ တညီတညြတ္တည္းျပန္လည္ေပါင္းဆုံၾက၏။ မြန္းလြဲ (၁) နာရီ (၂ဝ) မိနစ္တြင္ ဤေန႔အတြက္ၿပီးဆုံးပါေလ၏။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၆၉ ရက္ေျမာက္ေန႔ ခရီး 69th day of 900 miles for Long March

2009-08-16T07:19:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၆၉) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၁၄) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၉) နာရီ (၄၅) မိနစ္တြင္ Rapper Rd လမ္းမွ စတင္ခ်ီတက္သည္။ မေန႔ကအားျဖည့္ခ်ီတက္ေသာ ရဲေဘာ္ႏွစ္ဦးပါဝင္သည္။ ယူတီကာၿမဳိ႔မွ ရဲေဘာ္ေအာင္သိန္းခိုင္ (၁၄) ႏွစ္၊ ရဲေဘာ္ဟိန္းမင္းစံ (၁၄) ႏွစ္တို႔ ျဖစ္သည္။ ေတာနယ္ေတာလမ္းအတိုင္းျဖစ္၏။ ထူးျခားမႈမရွိလွေသာလမ္းေၾကာင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စထြက္သည္ႏွင့္ တဟုန္တည္းထြက္ခြာသြားၾက၏။

ထြက္ခြာၿပီးသိပ္မၾကာခင္ပင္ လမ္းေဘးရွိအိမ္တအိမ္မွ အမ်ဳိးသမီးႏွစ္ဦးက လွမ္းေအာ္ႏႈတ္ဆက္ၿပီးလွ်င္ လက္ခုပ္လက္ဝါးတီး၍ အားေပးၾကပါသည္။ ဤအခ်က္ျဖင့္ ထူးျခားသြားေလ၏။ နံနက္ (၁ဝ) နာရီ (၂ဝ) မိနစ္တြင္ Carry town သို႔ေရာက္ရွိသည္။ လမ္းတေလွ်ာက္တြင္ ႏြားၿခံ၊ သိုးၿခံမ်ား၊ ကိုေတြ႔ရ၏။ ကြင္းျပင္ နယ္ေျမႀကီးတခုျဖစ္ပါသည္။

က်ဳိးက်ဲစြာျဖတ္သြားေသာကားမ်ားမွ လက္ျပႏႈတ္ဆက္ျခင္းမ်ားရွိသည္။ ေတာက္ပေသာေနေရာင္ျခည္သည္ ေလာကဓါတ္တခုလုံးကို လင္းေစ၏။ ဤအရပ္ဤနယ္သည္ ေခါင္လွေသာနယ္ေျမျဖစ္သည္ဟုဆိုေသာ္ မမွားႏိုင္ပါ။ ၿမဳိ႔ေဒသႏွင့္ အဆက္ျပတ္လွ၏။ (၁ဝ) နာရီ (၄၅) တြင္ Lynk St ခဏနားၾကသည္။

ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾက၏။ စထြက္စဥ္ကကဲ့သို႔ပင္ အရွိန္အဟုန္ရွိ၏။ ေနကလည္းပူလာပါသည္။ လိုကယ္ဟိုင္းေဝးလမ္းသည္ တကယ့္ကြင္းျပင္ဖုန္းဆိုးမ်ားႏွင့္ ေတာင္ကုန္းမ်ားကို ေတာက္ေလွ်ာက္ျဖတ္ေဖါက္ ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ေတာင္တလုံးအိမ္တေဆာင္ကိုပင္ သိပ္မေတြ႔ေတာ့ပါ။

(၁၂) နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္ Town of Charleston သို႔ ေရာက္ရွိသည္။ အိမ္တအိမ္မွ အဖြားႀကီးတဦးလွမ္းႏႈတ္ဆက္ၿပီးေနာက္ ဓါတ္ပုံ႐ိုက္ေနပါသည္။ ပူျပင္းလွေသာကာလေဒသတြင္ မွတ္တမ္း အတင္ခံရေသာ ဓါတ္ပုံ႐ိုက္ခ်က္တခ်က္ေပတည္း။ ေကာင္းေလစြ။ ၿမဳိ႔ဆိုေသာ္လည္း ၿမဳိ႔ႏွင့္မတူပါ။ က်ဲပါးလွေသာလူေနရပ္ကြက္ျဖစ္သည္။ အိမ္မ်ားမွာ ေဝးေဝးတေဆာင္သာေတြ႔ရသည္ျဖစ္၏။ ငါးမိနစ္ ဆက္ေလွ်ာက္ၿပီးေသာ္ Tohansen Dr လမ္းတြင္ ေခတၱနားၾက၏။

ပူျပင္းလွေသာအခ်ိန္၊ ေျခာက္သေယာင္းေသာကတၱရာလမ္း၊ လူေျခတိတ္လွေသာအရပ္တြင္ အလံကိုင္လူတစု သည္ တနာရီလမ္းေလွ်ာက္လိုက္၊ ခဏနားလိုက္ ဆက္ေလွ်ာက္လိုက္ျဖင့္ တသုတ္သုတ္ေရြ႔လ်ားေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ဆက္လက္ခ်ီတက္ေသာ္ Conbin Hill ကိုေက်ာ္ျဖတ္သည္။ ရွားပါးအရပ္တြင္ ရွားပါးေစ်းဆိုင္ေလး တဆိုင္ကိုေတြ႔ရ၏။ ကုန္စုံဆိုင္ကေလးျဖစ္ပါသည္။ ဆိုင္မွလူတဦးသည္ ဆိုင္အေပါက္ဝမွ ေန၍ လွမ္းေအာ္ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ေရလိုအပ္ပါသလားဟုေမးပါ၏။

ကြၽႏု္ပ္တို႔လမ္းေလွ်ာက္ပုဂၢဳိလ္မ်ားသည္ ေရွ႔အစုႏွင့္ ေနာက္အစုသည္ ကြာေနသျဖင့္ ကေသာကေျမာ ေလွ်ာက္ေနသည္ျဖစ္ရာ ေရလွဴသည္ကိုပင္ မယူႏိုင္ေတာ့ဘဲ ေက်းဇူးတင္ပါသည္ဟု ဆိုလိုက္ရပါသည္။ မည္သို႔ဆိုေစ သာဓုေခၚပါသည္။ ဤရြာကေလးတိုးတက္ႀကီးပြားခ်မ္းသာပါေစ။ ၿငိမ္းေအးခ်မ္းသာမႈကို အစဥ္ရရွိပါေစ။

ေန႔လည္ (၁)နာရီအခ်ိန္တြင္ ၁၆၂ လမ္းေၾကာင္းေပၚရွိ က်ဳိးတိုးက်ဲတဲရွိလွေသာ ရွားပါးအရိပ္ကေလးတြင္ ယေန႔ခရီးစဥ္ကို အဆုံးသတ္လိုက္ၾကသည္။ မနက္ျဖန္တြင္ ဤေနရာမွ ထြက္ခြာပါဦးမည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၆၈ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 68th day of 900 miles for Long March

2009-08-14T07:23:00.000-07:00

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၆၈) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၁၃) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၈) နာရီခြဲတြင္ မေန႔ကရပ္နားခဲ့ေသာေနရာမွ စတင္ထြက္ခြာသည္။ ယူတီကာမွ ရဲေဘာ္ႏွစ္ဦးအားျဖည့္ ခ်ီတက္သည္။ တခ်ဳိ႔ေန႔မ်ားတြင္ ပါဝင္ခ်ီတက္ေသာရဲေဘာ္မ်ားျဖစ္သည္။ မနက္ေစာေစာတြင္ ၾသကာသ ေလာကသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာရွိ၏။ အေဝးတြင္ ေတာတန္းမ်ား၊ ေတာင္တန္းမ်ားသည္ မပီဝိုးတဝါးရွိ၏။ ေတာတန္းတို႔၏အထက္လႊာတြင္ ျမဴခိုးတို႔က ဖုံးလႊမ္းလ်က္ရွိသည္။

ဟိုင္းေဝးလမ္းမသည္ မေန႔က ကဲ့သို႔ပင္စင္းစင္းႀကီးရွိ၏။ ေကြ႔ဝိုက္၍ရွိ၏။ ေတာတန္း၊ လြင္ျပင္တို႔ႏွင့္ က်ယ္ျပန္႔ေသာမိုးေကာင္းကင္ေအာက္တြင္ရွိသည္။ ယေန႔ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏အဖြဲ႔၏ ေရွ႔ေျပးပြဳိင့္သည္ ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္တိတ္ျဖစ္ၿပီးလွ်င္ သာသနာ့အလံတလူလူကို လြင့္၏။ ထိုေနာက္ NLD အလံ၊ ခြပ္ေဒါင္းအလံ စသည္ျဖင့္ျဖစ္၏။

(၉) နာရီအခ်ိန္တြင္ Village of Fort Plain သို႔ဝင္ေရာက္သည္။ သပ္ရပ္ေသာ၊ ႀကီးမားေသာ၊ တိုးတက္ေသာ ရြာျဖစ္သည္။ ရြာလယ္လမ္းဆုံလမ္းခြမ်ားကို ျဖတ္လ်က္ East 5 S အတိုင္းေလွ်ာက္ၾကသည္။ ၿမဳိ႔လယ္လမ္းတခု တြင္ အဖိုးႀကီးတဦးကိုေတြ႔ရသည္။ ကြၽႏု္ပ္တုိ႔၏ခ်ီတက္မႈကို ေမးျမန္းစူးစမ္းသည္။ ဤၿမဳိ႔၏အမည္မွာ Fort Plainn ျဖစ္သျဖင့္ Fort Plain ႏွင့္ Fort Wayne လာေတြ႔ေနျခင္းျဖစ္သည္။ မိုင္ေပါင္း (၉ဝဝ) ကို အ့ံၾသေန၏။ လက္ကမ္းစာရြက္ေဝလိုက္ပါသည္။ ဆုေတာင္းေပးသည္။ တခ်ဳိ႔လမ္းမွလူမ်ား ေလ့လာၾကည့္႐ႈေနသည္။

(၉) နာရီခြဲတြင္ ရြာမွထြက္စျပဳ၏။ ကုမၸဏီလိုလို၊ စက္႐ုံလိုလို အေဆာက္အဦတခုမွ ပုဂၢဳိလ္တဦးကို ေတြ႔သည္။ လမ္းေလွ်ာက္မႈကို ေမးျမန္းစုံစမ္းျပန္သည္။ ထုံးစံအတိုင္း စာရြက္ေဝလိုက္ပါ၏။ ေရွ႔သို႔ဆက္ေသာ္ စည္ကားေသာရြာအပိုင္းကိုလြန္၍ ေတာလမ္းသို႔တဖန္ေရာက္ျပန္၏။ အေကြ႔အေကာက္မ်ားလွေသာ ဟိုင္းေဝးလမ္းျဖစ္ပါသည္။

(၉) နာရီ (၃၅) မိနစ္အခ်ိန္တြင္ ခဏနားၾက၏။ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ိန္ တနာရီတြင္ ခရီး (၃) မိုင္အတိအက် ေရာက္ၿပီျဖစ္၏။ ေနမထြက္ေသးေသာမနက္ပိုင္းတြင္ ဆက္တိုက္ေလွ်ာက္ထားမွ ေန႔လည္တြင္သက္သာမည္။ (၁ဝ) နာရီ (၁ဝ) မိနစ္တြင္ Village of Canajoharie ရြာသို႔ဝင္၏။ ရြာသို႔ဝင္လွ်င္ဝင္ခ်င္းပင္ ဓါတ္ပုံသမားတဦး ေစာင့္ႀကဳိလ်က္ မွတ္တမ္းဓါတ္ပုံ႐ိုက္ယူေနပါသည္။ လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ႔သည္ လမ္းတဖက္သို႔ကူး၍ ရြာအတြင္းလမ္းသို႔ဝင္လွ်င္ ဓါတ္ပုံသမားကလည္း စနစ္တက်ေစာင့္၍႐ိုက္ေနပါသည္။

ဓါတ္ဆီဆိုင္တခုေဘးတြင္ လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ႔ႏွင့္ ဓါတ္ပုံသမားေတြေနေသာအခါ ရဲကားတစီး ေရာက္လာပါ သည္။ သာေၾကာင္းမာေၾကာင္းလာႏႈတ္ဆက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဓါတ္ပုံသမားသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔ကို အုပ္စုအလိုက္ တန္းစီ၍႐ိုက္ျပန္သည္။ ဘန္ကီမြန္းထံတင္မည့္စာတြင္ လက္မွတ္ထိုးေပးသြားပါသည္။၎၏ အမည္မွာ Phil Scalia ျဖစ္၏။ ဓါတ္ပုံဆရာတဦးျဖစ္ပါသည္။

ဤရြာကေလးသည္ မေခေသာရြာျဖစ္၏။ စီးပြားေရးနယ္ေျမျဖစ္ပါသည္။ စက္႐ုံမ်ား၊ ကုမၸဏီမ်ား ရွိေသာရပ္ကြက္ကို ျဖတ္ေက်ာ္ရ၏။ ရြာကိုလြန္ေသာ္ သစ္ပင္ေတာအုပ္ရွိေသာ၊ ကြင္းျပင္စိမ္းစိမ္းတခုတြင္ ခဏနားၾကသည္။ (၁၁) နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္ျဖစ္ပါ၏။ လမ္းတဖက္တြင္ ေတာႀကီးဆီ လ်က္ရွိ သည္။

ဆက္ေလွ်ာက္ၾက၏။ တျဖည္းျဖည္းျမင့္တက္သြားေသာ ကုန္းေကြ႔တခုကိုတက္ရ၏။ ေတာင္ကုန္း သက္သက္ျဖစ္ေတာ့သည္။ ေနကလည္းပူလွ၏။ ရွည္လ်ားေသာ၊ မတ္ေစာက္ေသာ ကုန္းေၾကာျဖစ္သည္။ ေတာင္ၾကားကိုျဖတ္ကူး ထားေသာဟိုင္းေဝးကုန္းတံတားလမ္း တခုကိုေက်ာ္သည္။ ကုန္းထိပ္သို႔ေရာက္ေသာ္ (၁၂) နာရီထိုးရန္ (၁၅) မိနစ္အလိုတြင္ Sprakers Hill Rd ကိုေက်ာ္သည္။

ကုန္းတက္သည္မဆုံးေသး။ ဆက္တက္ၾက၏။ ေန႔လည္ (၁၂) နာရီတြင္ East 5 S လမ္းမအတိုင္းပင္ Rappa Rd တြင္ ယေန႔အဖို႔ ခရီးစဥ္ၿပီးဆုံးသည္။ ထုိစဥ္ ကားတစီးေရာက္လာၿပီး ႏႈတ္ဆက္လ်က္ အနည္းအက်ဥ္း ေမးျမန္းသည္။ တဦးခ်င္းလက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္၏။ ဆုမြန္ေတာင္းေပးၿပီး ျပန္လည္ထြက္ခြာသြား၏။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။